GRH Osiemnasty Kołobrzeski

GRH „Osiemnasty Kołobrzeski” działa przy Stowarzyszeniu Ranger Survival Club, zrzeszając tych spośród jego członków, którzy zainteresowani są również rekonstrukcją historyczną.

Grupa dąży do odtwarzania żołnierzy ze składu 18 Kołobrzeskiego PP z 6 Pomorskiej DP z okresu 1944-1945 roku (m.in. walk o Wał Pomorski i Kołobrzeg, forsowanie Odry i walk na terenie Niemiec).

Charakterystyczne dla GRH „Osiemnasty Kołobrzeski” jest dążenie do maksymalnego poziomu realizmu w zakresie trudów i warunków działania odtwarzanych żołnierzy. 

Dlatego też staramy się organizować długotrwałe działania w możliwie trudnych warunkach, wymagające od ich uczestników sporego poziomu sprawności, wytrzymałości i znajomości zasad taktyki. Pomaga w tym relatywnie wysoki poziom umiejętności wyniesiony z głównego nurtu szkolenia w ramach Ranger Survival Club. Dzięki posiadanemu doświadczeniu w tym zakresie grupa może również brać udział w działaniach airsoftowych, nawet podejmowanych wspólnie ze współczesnymi grupami ASG.

18 Kołobrzeski Pułk Piechoty wchodził w skład 6 Pomorskiej Dywizji Piechoty. Jednostka brała udział w forsowaniu Wisły, zdobyciu Warszawy i walkach na Pomorzu (m.in. przerywając umocnienia Wału Pomorskiego). Następnie Pułk wziął udział w zdobyciu Kołobrzegu, a były to jedne z najcięższych walk w terenie zurbanizowanym, w jakich brały udział polskie jednostki w okresie II Wojny Światowej. Kolejnym etapem szlaku bojowego Pułku było forsowanie Odry oraz walki na terenie Niemiec. Warto wspomnieć i o tym, że 6 Pomorska DP została następnie przekształcona 6 Pomorską Dywizję Powietrznodesantową, jeden z pierwszych elitarnych oddziałów Wojska Polskiego. Obecnie – po reorganizacjach lat 90. XX wieku – nadal funkcjonuje 18 Bielski Batalion powietrznodesantowy im. kpt. Ignacego Gazurka w ramach 6 Brygady Desantowo-Szturmowej im. generała Sosabowskiego.

The „Osiemnasty Kołobrzeski” reenactment group operates as a part of the Ranger Survival Club, banding together those of the club members who are also interested in the history reenactment.

The group aims to reenact the soldiers of the 18th „Kolobrzeg” Infantry Regiment of the 6th „Pomeranian” Division of the 1st Polish Army from the 1944-1945 period (including the fights on the Pomeranian Wall, Kolobrzeg, Breaching of the Odra River and fights in Germany).

 
The characteristic feature of the „Osiemnasty Kołobrzeski” Reenactment Group is the pursuit for Re-creating the hardships and operating conditions of the regiment’s soldiers with the highest possible level of realism.


For this reason we organize long-term operations in the harsh conditions, which require their  participants a significant level of skill, endurance and knowledge in the field of tactics. A relatively high level of skill achieved during the mainstream training of the Ranger Survival Club helps with that. Thanks to the experience in this field, the group is also capable of taking part in air-soft gun operations, even conducted together with the “modern” ASG groups.


During the World War 2, the18th Infantry Regiment was a part of the 6th Infantry Division. The unit took part in the breaching of the Vistula river, capture of Warsaw and fights in Pomerania. Then the regiment took part in the capture of Kolobrzeg, one of the heaviest urban fights that Polish troops took part in during the WW2. The next phase of the regiment’s operation in the war was breaching of the Odra river and fights in Germany. It is worth a note that the 6th Pomeranian Infantry Division was later transformed into 6th Pomeranian Airborne Division, one of the first elite units of the Polish Army. Currently – after the reorganizations of the 1990’s – the traditions of the regiment are continued by the “cpt. Ignacy Gazurek” 18th Airborne Battalion in the “gen. Sosabowski”  6th Airborne Brigade.

Each of the texts published here will have a smmary in English. Should You be interested in any of the text – please contact us and we will provide the translation.

Skupina historické rekonstrukce „Osiemnasty Kołobrzeski” funguje jako část proobranné společnosti “Ranger Survival Club”, a shromažďuje těch členů klubu, kteří mají zájem na historickou rekonstrukci.

Skupina míří ztvárnit vojaky 18-teho Kolobrzeského Pěchotního Pulku 6-té Pomorské Divize První Polské Armády  z let 1944-1945 (m.j. boje na Pomořanské Přehradě – Pommernstellung, v Kolobřehu, zrušení řeky Odry a boje v Německu).

 
Charakteristické pro skupinu historické rekonstrukce „Osiemnasty Kołobrzeski” je snaha ztvárnit soužení a dosahnout nejvyšší úroveň rality v oblosti těžkỳch podmínek prostředí a odehravámỳch akci vojaků pulka.


Kvůli tomu organizujeme dlouhodobé akce v těžkěm prostředí, ktere požaduje od jejich  účastníků značné urovně dovednosti, odolnosti a znalosti taktiky. Pomáhá v tom relativně vysoká uroveň dovednosti dosáhnouta v pruběhu hlavního školení Ranger Survival Club. Díky zkušenostem v této dolosti, skupina také může se zúčastnit airsoftovỳch akcí, dokonce spolu s “novodobými” skupinami ASG.


Za druhé světove války, 18 Pěchotní Pulk byl součásti 6 Pěchotné Divize. Jednotka se zúčastnila zrušení řeky Visly, dobytí Varšavy a bojů v Západním Pomořansku. Později pulk se zúčastnil dobytí Kolobřehu, a to byly jedne z nejtěžších městských bojů ve kterỳch se zúčastnili polští vojaci za  druhé světove války. Další etapou akce pulka bylo zrušení řeky Odry a boje v Německu. Stoji za zmínku, že 6 Pomořanská Pěchotná Divize byla později transformována v 6 Pomořanskou Vzdušně Výsadkovou Divizi, jednou z prvních elitních jednotek Polske Armady. Teď – po reorganizacích 90-tych let 20. století – tradice pulku pokračovuje díky 18 Vzdušně Výsadkovemu batalionu jména kapitána Ignaceho Gazurka při 6 Vzdušně Výsadkove brigádě jména generála Sosabowského.

Szkolenie cykliczne GRH “Osiemnasty Kołobrzeski” Czerwiec 2021r.

W czerwcowy weekend, dzięki gościnności Muzeum Kolejnictwa na Śląsku, mieliśmy okazję przeprowadzić cykliczne zajęcia GRH w niecodziennej, industrialnej scenerii.

W sobotę od rana zaczęliśmy zajęciami z zakresu ratownictwa medycznego – współczesnego. Choć wielu może się to wydać dziwne, rekonstrukcja historyczna jest aktywnością sprzyjającą rozmaitym urazom. W ramach zajęć przećwiczono więc sposoby postępowania w przypadku ran możliwych do napotkania podczas inscenizacji.

Opatrywanie ran klatki piersiowej

Dodatkowo nasz szef służby medycznej skontrolował zawartość indywidualnych pakietów pierwszej pomocy (współczesnych),które obowiązkowo musi nosić ze sobą każdy członek grupy.

Po tym bloku zajęć i krótkiej przerwie przerobiliśmy także materiał z zakresu działania drużyn sanitarnych według instrukcji wojennych. Przećwiczyliśmy stałe elementy, takie jak opatrywanie ran, czy wykorzystanie pasów noszowych.

Sposoby przenoszenia rannych przy użyciu pasów noszowych
Sposoby przenoszenia rannych przy użyciu pasów noszowych
Obroty z noszami – wbrew pozorom nie taka łatwa sprawa.

Ze względu na to, ze w tym czasie muzeum przeżywało oblężenie ze strony najmłodszych, a szkolenie było, ze względu na wykorzystanie realistycznych środków pozoracji, dosyć krwawe, całość odbywała się na zamkniętej dla zwiedzających części obiektu.

Zajęcia zajęły praktycznie cały dzień, toteż dopiero gdy zaczął zwolna zapadać zmrok, przygotowaliśmy nocleg w namiocie z pałatek, co również było okazją do przypomnienia sposobów wykorzystania tego elementy wyposażenia. Część rekonstruktorów z kolei udała się na nocleg do wagonu pancernego.

Następnego dnia, przed otwarciem muzeum dla zwiedzających odbyliśmy krótkie zajęcia praktyczne z zasad walki w terenie miejskim. Niepowtarzalne plenery pozwoliły przez chwilę poczuć się jak podczas walk o kołobrzeską parowozownię.

Gdy do muzeum zaczęli przybywać zwiedzający, weszliśmy w rolę przewodników opowiadając nieco bardziej szczegółowo o historii wagonu pancernego i Straży Ochrony Kolei z pierwszych lat powojennych.

Autor: Kamil Szustak

Franciszek Zieliński – biogram

[Brak zdjęcia]

Zieliński Franciszek

Data i miejsce urodzenia: Brak danych

Narodowość:

Wykształcenie:

Brak danych

Praca i służba wojskowa przed służbą w 18pp:

Brak danych

Służba w 18pp:

Kapral, dowódca Radiostacji

Służba i praca po zakończeniu służby w 18pp:

Brak danych

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Krzyż Walecznych – zadziałania w Kołobrzegu 15III1945r. – utrzymywał łączność radiową ze sztabem pułku, wobec ciągłych uszkodzeń linii telefonicznych. W czasie walk o kolegiatę, akumulator w radiostacji wyczerpał się. Zostawiwszy kolegę przy radiostacji, Zieliński udał się na tyły po nowy. Wracając został ranny w obie nogi. Krwawiąc z nieopatrzonych ran czołgał się z ciężkim akumulatorem wśród ruin. Resztkami sił nawiązał łączność ze sztabem, po czym zemdlał z upływu krwi.

Rany i kontuzje:

Ranny w obie nogi 15III1945r. w Kołobrzegu.

Data i miejsce śmierci: Brak danych

Dodatkowe informacje:

Opracowano na podstawie książki „Osiemnasty Kołobrzeski” Juliusza Malczewskiego

Dodatkowe zdjęcia:

Mikołaj Zielenko – biogram

[Brak zdjęcia]

Zielenko Mikołaj (syn Jana?)

Data i miejsce urodzenia: 1912r.(?)

Narodowość:

Wykształcenie:

Brak danych

Praca i służba wojskowa przed służbą w 18pp:

Brak danych

Służba w 18pp:

Kapral, strzelec RKM, 1 batalion piechoty

Służba i praca po zakończeniu służby w 18pp:

Brak danych

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Krzyż Walecznych – za działania w Kołobrzegu 15III1945r.,podczas walk o kolegiatę – podczas szturmu na kolegiatę, niemieckie moździerze odcięły ogniem pierwszą grupę nacierającychod reszty sił, kpr. Zielenko podkradł się pod stanowiska niemieckich moździerzy i ogniem z RKM zlikwidował obsługę najbliższego moździerza, pozostałe obrzucił granatami, zmuszając Niemców do ucieczki. Dzięki temu główne siły mogły dotrzeć do kolegiaty i wesprzeć walczących w świątyni. W walce tej był ranny, ale mimo nalegań sanitariuszy pozostał na pierwszej linii.

Rany i kontuzje:

Ranny 15III1945r. w Kołobrzegu.

Data i miejsce śmierci: Brak danych

Dodatkowe informacje:

Opracowano na podstawie książki „Osiemnasty Kołobrzeski” Juliusza Malczewskiego

Na liście rannych 15III1945r. figuruje Mikołaj Zieliczko, prawdopodobnie chodzi o tę samą osobę, ponieważ jednak nie da się tego ustalić z całą pewnością, dane z listy rannych oznaczono „?”

Dodatkowe zdjęcia:

Stanisław Ziarkowski – biogram

Źródło: CA MO RF, 1948r.(?), po powrocie do ZSRR

Ziarkowski Stanisław, syn Władysława

Data i miejsce urodzenia: 28IV1900r., Pińsk

Narodowość: Polak

Wykształcenie:

Szkoła średnia w Moskwie – 1917r.

Oficerska Szkoła Łączności w Leningradzie – 1926r.

Akademia im. Frunzego – 1934r.

Praca i służba wojskowa przed służbą w 18pp:

Służba w Armii Czerwonej od IX1919r.

Udział w Wojnie Domowej przeciwko oddziałom Masłaka (Bunty wzniecane przez ludzi Nestora Machno) – IV-VII1921r.

Dowódca plutonu łączności – 1926r.

Dowódca kompanii łączności – ?

Szef łączności dywizji – po 1934r.

Szef sztabu pułku łączności

Pomocnik szefa oddziału w Ludowym Komisariacie Obrony

Wykładowca – Oficerska Szkoła Łączności WNOS– 1938-1941r.

Kierownik cyklu wojskowo-taktycznego – Oficerska Szkoła Łączności WNOS –1941r.-1944r.

Delegacja do WP – marzec 1944r.

Zastępca dowódcy pułku do spraw liniowych – 12pp – III-V1944r.

Dowódca pułku – 3 zapasowy pp – V1944r.-III1945r.

Służba w 18pp:

Pułkownik – dowódca pułku 4III45-16III46 (w rzeczywistości co najmniej do V1945r.)

Służba i praca po zakończeniu służby w 18pp:

Szef sztabu dywizji

Dowódca dywizji

Wykładowca – Akademia Sztabu Generalnego

Komendant Szkoły Oficerskiej KBW

Na własną prośbę wrócił do ZSRR  – VII1948r.

Zakończył służbę wojskową 29XI1948r.?

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Radzieckie:

Order Lenina – 21II1945r. – Za wysługę lat (25)

Order Czerwonego Sztandaru – 3XI1944r. – za wysługę lat (20)

Order Czerwonego Sztandaru – 17VII1945r. –Za wzorowe dowodzenie 18pp podczas walk na Pomorzu, o Kołobrzeg i na terenie Niemiec – wniosek wymienia miasta zajęte przez pułk, wspomina o licznych zdobyczach i jeńcach oraz forsowaniu Odry bez strat.

Order Wojny Ojczyźnianej II klasy – 30V1945r. – za wzorowe dowodzenie w boju 18 pułkiem piechoty. Wniosek złożony 30IV1945r.

Order Czerwonej Gwiazdy – 29III1944r. – za zasługi w organizacji szkoły oficerskiej i sukcesy w kształceniu oficerów.

Order Czerwonej Gwiazdy – 12IV1944r. – za wzorowe wypełnianie zadań dowództwa. Wniosek niedostępny.

Odznaka „Wzorowy Żołnierz Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej” – za sukcesy w wyszkoleniu bojowym i politycznym.

Polskie:

Order Virtuti Militari V klasy – 3V1945r.

Order Krzyża Grunwaldu III klasy – 13VI1945r.

(Srebrny? Złoty?) Krzyż Zasługi – Rozkaz NDWP nr. 54 z 23II1946r.

Inne:

Czechosłowacki Krzyż Wojenny 1939-1945r. – ?

Rany i kontuzje:

Brak

Data i miejsce śmierci: Przed 1985r.?

Dodatkowe informacje:

Członek WKP(b) od XI1919r.

Opracowano na podstawie książki „Osiemnasty Kołobrzeski” Juliusza Malczewskiego oraz danych z CA MO RF

Wnioski odznaczeniowe na Order Czerwonej Gwiazdy i Order Czerwonego Sztandaru zdają się sugerować, ze pułkiem dowodził dłużej niż do 16III1945r. – oba wnioski złożone przez gen. Szejpaka – ten ostatni 30VI1945r. – podają jego stanowisko jako dowódcy pułku i dotyczą działań 18pp, w tym również tych po 16III1945r. Albo więc data zmiany przydziału jest niepoprawna, albo generał Szepak nie do końca znał swoich podkomendnych.

Taką charakterystykę płk Ziarkowskiego po objęciu dowództwa pułku można znaleźć na stronie 231 monografii 18pp:

„Uczestniczył w niej [odprawie] nowy dowódca pułku, płk Ziarkowski. Mimo nocnej pory ogolony, w czystym mundurze, wydawał się absolutnym przeciwieństwem ppłk Karpowicza, nie dbającego zbytnio o swój wygląd zewnętrzny. Do podwładnych zwracał się regulaminowo i grzecznie (poprzedni dowódca wszystkim mówił – „ty”), treść rozkazu bojowego przekazał oficerom w sposób zwięzły i zrozumiały. Mimo tego wszystkiego nie wzbudził ich entuzjazmu, nie wiedzieli, jaki okaże się w ogniu, wyglądał na razie bardzo sztabowo, co wśród frontowych wygów nie zaliczano do cech dodatnich.”

Dodatkowo, na stronie 267 możemy przeczytać:

„Dowódca pułku, płk Ziarkowski, nie miał dotąd czasu na znalezienie wspólnego języka ze swoimi podwładnymi. W tym pierwszym okresie styl dowodzenia płk Ziarkowskiego polegał głównie na wydawaniu rozkazów telefonicznych. Nie bardzo orientując się w skomplikowanych warunkach pola walki, dawał mało realne zadania podwładnym, a wszystkich bezustannie popędzał.”

I trochę wyjaśnienia w przypisie:

„Według opinii służbowej, wystawionej płk Ziarkowskiemu po zakończeniu wojny, w czasie walk o Kołobrzeg przebywał on stale na pierwszej linii. Tymczasem, jak wynika z relacji jego zastępcy […], por. Franciszka Sentowskiego, jedyna próba obejrzenia z bliska czołowych pozycji pułku w Kołobrzegu zakończyła się fiaskiem. Jadącego konno dowódcę pułku wraz z towarzyszącymi oficerami ostrzelała niemiecka artyleria na podmiejskich łąkach, konie poniosły i udało się je zatrzymać dopiero w Budzistowie. Dopiero w końcowej fazie walk, gdy sztab przeniósł się do miasta, płk Ziarkowski odwiedzał pododdziały. Najchętniej jednak przebywał w sztabie, co potwierdzają także inni relanci.”

Nieco bardziej pozytywna informacja pojawia się później – miał być pomysłodawcą „ruchomego oddziału szturmowego” (str. 359):

„[Ziarkowski] wpadł na pomysł, by kołobrzeskim wzorem utworzyć oddział ruchomy, coś w rodzaju grupy szturmowej, która pod osłoną ciemności okrążyłaby osiedle [Neu Ranft] od zachodu w celu siania zamętu na tyłach pozycji niemieckich. Miało to ułatwić opanowanie Neu Ranft od czoła. Grupę taką sformowano ze składu 1 kompanii fizylierów oraz plutonu zwiadu pieszego i oddano ją pod dowództwo por. Stanisława Jóźwiaka. Wyruszyła ona z nastaniem ciemności, a rezultaty jej działania przeszły wszelkie oczekiwania. Ostrzelani przez kilkadziesiąt pistoletów maszynowych, zdemoralizowani okrzykami „hura”, hitlerowcy wpadli w panikę i w popłochu opuścili osiedle. W tych warunkach natarcie od wschodu obydwu batalionów było już tylko formalnością.”

W przypisie możemy także przeczytać, że „Pomysł z ruchomym oddziałem szturmowym tak podobał się dowódcy dywizji, ze polecił innym pułkom stosować taką samą metodę, a dowódcy 18 pp powiększyć grupę do stu ludzi, włączając do niej rusznice przeciwpancerne i saperów.

Mimo tego krytycznie oceniono go po walkach o folwark Nordhof w rejonie Koenigshorst – na stronie 387-388, znaleźć możemy informację, że choć nie do końca sprawiedliwie oceniono sytuację (komisja nie doceniła faktycznych sił broniących folwarku), to postawiono mu konkretne zarzuty, które według relacji miały odzwierciedlenie w faktach – „nie miał punktu obserwacyjnego i dowodził nie wychodząc z piwnicy jednego z domów w Kuchhorst, a nie orientując się w terenie dawał dowódcom batalionów nierealne rozkazy, sprowadzające się do polecenia atakowania punktów oporu od czoła, zamiast stosować manewr na obejście wykorzystując właściwości terenu. Zarzucano mu dalej, że nie organizował odpowiedniego współdziałania batalionów z artylerią wsparcia, która przez cały dzień praktycznie nie była zaangażowana w walce. Artylerię organiczną skupił natomiast w jednym miejscu, w wyniku czego hitlerowcom udało się zniszczyć dwa działka kalibru 45mm i tak dalej [..]”

I dalej: „Trudno dziś z całą pewnością stwierdzić, jak rzeczywiście wyglądało dowodzenie w owym czasie, faktem pozostaje, że dowódcę pułku rzadko oglądano na pierwszej linii.

Dodatkowe zdjęcia:

Źródło: “Osiemnasty Kołobrzeski”, ok. 1946-1948r.
Źródło: CA MO RF, ok. 1935-1943r.

Julian Zajączkowski – biogram

[Brak zdjęcia]

Zajączkowski Julian

Data i miejsce urodzenia: Brak danych

Narodowość:

Wykształcenie:

Brak danych

Praca i służba wojskowa przed służbą w 18pp:

Brak danych

Służba w 18pp:

Szeregowy, strzelec wyborowy

Służba i praca po zakończeniu służby w 18pp:

Brak danych

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Brązowy medal „Zasłużonym na Polu Chwały” – za działania w Kołobrzegu 16III1945r. – „upolował” trzech oficerów i kilku żołnierzy batalionu „Kell”

Rany i kontuzje:

Brak danych

Data i miejsce śmierci: Brak danych

Dodatkowe informacje:

Opracowano na podstawie książki „Osiemnasty Kołobrzeski” Juliusza Malczewskiego

Dodatkowe zdjęcia:

Marcin Wysocki – biogram

[Brak zdjęcia]

Wysocki Marcin (Marian?)

Data i miejsce urodzenia: Brak danych

Narodowość:

Wykształcenie:

Brak danych

Praca i służba wojskowa przed służbą w 18pp:

Brak danych

Służba w 18pp:

Szeregowy, celowniczy –  3 pluton kompanii rppanc

Służba i praca po zakończeniu służby w 18pp:

Brak danych

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Brązowy „Medal Zasłużonym na Polu Chwały” (przedstawiony do Krzyża Walecznych) – Zniszczył stanowisko RKM blokującego przejście między budynkami.

Rany i kontuzje:

Brak danych

Data i miejsce śmierci: Brak danych

Dodatkowe informacje:

Opracowano na podstawie książki „Osiemnasty Kołobrzeski” Juliusza Malczewskiego

Dodatkowe zdjęcia:

Michał Wolański – biogram

[Brak zdjęcia]

Wolański Michał

Data i miejsce urodzenia: Brak danych

Narodowość: Polak

Wykształcenie:

Brak danych

Praca i służba wojskowa przed służbą w 18pp:

Brak danych

Służba w 18pp:

Kapral; sierżant -5 kompania 2 batalionu piechoty

Służba i praca po zakończeniu służby w 18pp:

Brak danych

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Brązowy medal „Zasłużonym na Polu Chwały”

Krzyż Walecznych – podczas walk o Kuchhorst 23IV1945r. zgłosił się na ochotnika do rozpoznania niemieckich pozycji. Niezauważony podczołgał się blisko wsi rowem melioracyjnym, dopiero pod samą wsią został zauważony przez czujkę. Zlikwidował czujkę, czym ściągną na siebie ogień CKM. Gdy dotarli do niego inni żołnierze, podczołgał się pod niemieckie okopy i granatami niszczył stanowiska ogniowe. Zostało to natychmiast wykorzystane przez ppor. Gruenwalda, dowódcę 5 kompanii, który nakazał zaatakować wieś i zajął ją.

Rany i kontuzje:

Brak danych

Data i miejsce śmierci: Brak danych

Dodatkowe informacje:

Opracowano na podstawie książki „Osiemnasty Kołobrzeski” Juliusza Malczewskiego

Dodatkowe zdjęcia:

Jan Wojtus – biogram

[Brak zdjęcia]

Wojtus Jan

Data i miejsce urodzenia: Brak danych

Narodowość:

Wykształcenie:

Brak danych

Praca i służba wojskowa przed służbą w 18pp:

Brak danych

Służba w 18pp:

Szeregowy, kucharz – 3 batalion piechoty

Służba i praca po zakończeniu służby w 18pp:

Brak danych

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Brązowy medal „Zasłużonym na Polu Chwały” – 12III1945r. w Kołobrzegu, jego koń wiozący kuchnię polową został trafiony odłamkiem. Wyprzągł konia i o własnych siłach dociągnął kuchnię na miejsce, następnie sam roznosił gorące posiłki na pierwszą linię

Rany i kontuzje:

Brak danych

Data i miejsce śmierci: Brak danych

Dodatkowe informacje:

Opracowano na podstawie książki „Osiemnasty Kołobrzeski” Juliusza Malczewskiego

Dodatkowe zdjęcia:

Wacław Wojtowicz – biogram

[Brak zdjęcia]

Wojtowicz Wacław

Data i miejsce urodzenia: Brak danych

Narodowość: Polak

Wykształcenie:

Brak danych

Praca i służba wojskowa przed służbą w 18pp:

Brak danych

Służba w 18pp:

Szeregowy, 1 pluton 2 kompanii rppanc 2 batalionu piechoty

Podporucznik – ? (nie wcześniej niż V1945r.)

Służba i praca po zakończeniu służby w 18pp:

Brak danych

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Krzyż Walecznych – podczas walk o Kuchhorst, 24IV1945r., zaskoczył atakiem ze skrzydła grupę żołnierzy wroga, obrzucając ich granatami. Dwóch zabił, jednego ranił, pozostali uciekli pozostawiając dwa RKM, które Wojtowicz przejął.

Rany i kontuzje:

Brak danych

Data i miejsce śmierci: Brak danych

Dodatkowe informacje:

Informacja o stopniu podporucznika może być wynikiem błędu w spisie odznaczonych.

Opracowano na podstawie książki „Osiemnasty Kołobrzeski” Juliusza Malczewskiego

Dodatkowe zdjęcia:

Tadeusz Włodarczuk – biogram

[Brak zdjęcia]

Włodarczuk Tadeusz

Data i miejsce urodzenia: Brak danych

Narodowość:

Wykształcenie:

Brak danych

Praca i służba wojskowa przed służbą w 18pp:

Brak danych

Służba w 18pp:

Szeregowiec, 1 batalion piechoty

Służba i praca po zakończeniu służby w 18pp:

Brak danych

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Brązowy Medal „Zasłużonym na Polu Chwały” – prawdopodobnie za działania w Kołobrzegu 15III1945r. – późnym wieczorem został wysłany z rozkazem na pierwszą linię. Zabłądziwszy wśród ruin, wyszedł na Niemców, którzy jednak wzięli go za swego z powodu zdobycznej peleryny maskującej. Upewniwszy się, że w pobliżu niema innych żołnierzy wroga, Włodarczuk obrzucił ich granatami. Dwóch zabił, a pozostałych zmusił do ucieczki. Zaalarmowany odgłosami walki patrol przybył na miejsce i odprowadził Włodarczuka do celu.

Rany i kontuzje:

Brak danych

Data i miejsce śmierci: Brak danych

Dodatkowe informacje:

Opracowano na podstawie książki „Osiemnasty Kołobrzeski” Juliusza Malczewskiego

Dodatkowe zdjęcia: