Data i miejsce urodzenia: 1924r., Leśniówka, pow. Krosno
Narodowość: Polak
Wykształcenie:
Brak danych
Praca i służba wojskowa przed służbą w 18pp:
Brak danych
Służba w 18pp:
Kapral, zastępca dowódcy 1 plutonu 3 kompanii 1 batalionu piechoty ds. polityczno-wychowawczych
Służba i praca po zakończeniu służby w 18pp:
Brak danych
Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):
Krzyż Walecznych – 18III1945r. w Kołobrzegu obrzucił Niemców broniących kościoła Św. Mikołaja granatami, zmuszając ich do ucieczki, następnie utrzymał kościół do czasu nadejścia głównych sił batalionu.
Rany i kontuzje:
5II1945, rejon Nadarzyc
Data i miejsce śmierci: Brak danych
Dodatkowe informacje:
Opracowano na podstawie książki „Osiemnasty Kołobrzeski” Juliusza Malczewskiego
Brązowy Medal „Zasłużonym na Polu Chwały” – w Kołobrzegu 14III1945r. został wysłany z meldunkiem do sztabu pułku. Zaraz po opuszczeniu budynku został postrzelony przez strzelca wyborowego. Mimo rany dotarł z meldunkiem do sztabu, dopiero po jego przekazaniu pozwolił się opatrzyć.
Rany i kontuzje:
14III1945r., Kołobrzeg – zraniony przez snajpera.
Data i miejsce śmierci: Brak danych
Dodatkowe informacje:
Opracowano na podstawie książki „Osiemnasty Kołobrzeski” Juliusza Malczewskiego
Źródło: CA MO RF, zdjęcie prawdopodobnie sprzed 1943r.
Gołowkin Siergiej, syn Grigorija
Data i miejsce urodzenia: 10IX1916r., Tawda (Pawda), obł. Swierdłowsk
Narodowość: Rosjanin
Wykształcenie:
W opracowaniu
Praca i służba wojskowa przed służbą w 18pp:
Powołany do Armii Czerwonej 15XI1937r., przez Mitriszewski RWK, obł. Swierdłowsk
Powtórnie powołany przez GWK Kizeł, obł. Mołotow – VIII1942r.
Politruk kompanii samodzielnego batalionu szkolnego 378 DS – od VIII1942r.
Kapitan – 163 samodzielny batalion narciarzy 2 Armii Uderzeniowej
Kapitan – 8 Armia
Delegowany do WP w VIII1944r.
Służba w 18pp:
Kapitan, zastępca dowódcy baterii dział 45mm ds. liniowych – 3VIII-20XI1944r.;
Dowódca baterii dział 45mm – 20XI1944-20XI1945r.
Służba i praca po zakończeniu służby w 18pp:
Prawdopodobnie powrócił do ZSRR pod koniec 1945r.
(W opracowaniu)
Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):
Radzieckie:
Order Wojny Ojczyźnianej I klasy – 1985r., nadanie jubileuszowe
Order Wojny Ojczyźnianej II klasy – nadany 10VI1945r. – za działania podczas walk o Kołobrzeg, gdzie jego bateria odegrała ważną rolę. W walkach o umocnione punkty oporu Niemców, bateria zniszczyła 8 RKM i 25 Niemców. W walkach o miasto dawał niejednokrotnie osobisty przykład odwagi.
Order Czerwonej Gwiazdy – nadany 11IV1943r. przez dowództwo 8 Armii, wniosku nie odnaleziono.
Medal „Za odwagę” – 18X1942r. – Za działania 3X1942r.w rejonie wsi Spasskaja Polist’– koło punktu ogniowego, na którym znajdował się politruk Gołowkin rozerwał się pocisk, przysypując karabin maszynowy piaskiem. W wyniku tego, broń przestała nadawać się do użytku. Gołowkin osobiście, pod huraganowym ogniem wroga, rozebrał karabin maszynowy, wyczyścił, złożył i otworzył ogień do nacierających Niemców. W tej walce osobiście zniszczył wielu żołnierzy wroga.
Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami”
Medal „Za Wyzwolenie Warszawy”
Medal „Za zdobycie Berlina”
Polskie:
Krzyż Walecznych – nadany 19V1945r. – prawdopodobnie za działania 18IV1945r. w czasie walk o Paulshof – jego bateria skutecznie niszczyła stanowiska ogniowe wroga, umożliwiając kontynuowanie natarcia.
Medal Zwycięstwa i Wolności
Medal „Za Warszawę”
Medal „Za odrę, Nysę, Bałtyk”
Odznaka Grunwaldzka
Rany i kontuzje:
Ranny 11VII1942r.
Data i miejsce śmierci: Po 1985r.
Dodatkowe informacje:
Członek WKP(b)
W monografii pułku, przy okazji opisu walk o Paulshof na str. 363, znajdujemy taką charakterystykę:
„W sumie jednak polskie natarcie utknęło w miejscu. Chcąc przyspieszyć jego tempo, dowódca pułku skierował pod Paulshof baterię działek 45mm pod wodzą doświadczonego Artylerzysty [w chwili obecnej nie natrafiono na materiały potwierdzające jego wcześniejsze związki z artylerią], kpt. Siergieja Gołowkina. Ten wymagający dowódca o krępej, atletycznej niemal budowie cieszył się wyjątkowym autorytetem wśród swoich podwładnych, umiał ich natchnąć wolą walki i zwycięstwa. Działa wysunięto do przodu, przed stanowiska piechoty, a ich celny ogień odniósł od razu pożądany skutek, milkły jedno po drugim stanowiska ogniowe nieprzyjaciela, a kilka domów stanęło w płomieniach.”
Opracowano na podstawie książki „Osiemnasty Kołobrzeski” Juliusza Malczewskiego oraz danych z CA MO RF
Krzyż Walecznych – 17IV1945r. forsował Odrę łodzią z radiostacją na plecach – radiostacja miała być środkiem łączności dowódcy batalionu. Po przeprawie stwierdził, ze w wyniku ostrzału karabinowego radiostacja została uszkodzona. Jako jeden z pierwszych skorzystał z kładki by wrócić na wschodni brzeg, naprawił radiostację w batalionie łączności i powrócił tą samą drogą do dowódcy batalionu.
Rany i kontuzje:
Brak danych
Data i miejsce śmierci: Brak danych
Dodatkowe informacje:
Opracowano na podstawie książki „Osiemnasty Kołobrzeski” Juliusza Malczewskiego
Kapral, zastępca dowódcy plutonu telefonicznego kompanii łączności.
Służba i praca po zakończeniu służby w 18pp:
Brak danych
Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):
Krzyż Walecznych
Krzyż Walecznych – 7IV1945r. wraz z sierż. Janem Śmieszkiem opanowali budynek, który stanowił przeszkodę na drodze natarcia batalionu. Jak się okazało, w budynku był węzeł łączności. Zdobyto m.in. RKM i 3 telefony.
Rany i kontuzje:
Brak danych
Data i miejsce śmierci: Brak danych
Dodatkowe informacje:
Opracowano na podstawie książki „Osiemnasty Kołobrzeski” Juliusza Malczewskiego
Krzyż Walecznych – za działania w nocy z 15 na 16III1945r. – Por. Babula, spodziewając się ponowienia niemieckiego ataku, chciał nawiązać łączność z sąsiednim 2 batalionem piechoty, w tym celu jednak należało pokonać ulicę rozdzielającą kwartały 47 i 56. Ulica była jednak silnie zaminowana i nie dało się jej przekroczyć. St. szer. Dychdalewicz podjął się rozminowania ulicy. Usuwając liczne miny pod ogniem, został zaatakowany przez trzech niemieckich żołnierzy. Dwóch z nich zabił, a trzeciego ranił ogniem z pistoletu maszynowego, po czym dokończył zadanie.
Rany i kontuzje:
Brak danych
Data i miejsce śmierci: Brak danych
Dodatkowe informacje:
Opracowano na podstawie książki „Osiemnasty Kołobrzeski” Juliusza Malczewskiego
Kapral, szef kompanii moździerzy 82mm 2 batalionu piechoty
Służba i praca po zakończeniu służby w 18pp:
Brak danych
Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):
Brązowy medal „Zasłużonym na Polu Chwały” – za działania w Kołobrzegu 14III1945r. – We wczesnych godzinach popołudniowych, wioząc wraz z woźnicą obiad dla batalionu, zauważył niemieckiego strzelca wyborowego, który od tyłu, z zajętych regionów, ostrzeliwał żołnierzy na pierwszej linii. Podkradłszy się, kpr. Dudek zabił go za pomocą granatu. Zdobył karabin z celownikiem optycznym i mapnik, zawierający m.in. szkic regionu kolegiaty z oznaczonymi stanowiskami ogniowymi. Mapnik trafił do 1 batalionu, dane ze szkicu wykorzystano w walkach o kolegiatę.
Rany i kontuzje:
Brak danych
Data i miejsce śmierci: Brak danych
Dodatkowe informacje:
Opracowano na podstawie książki „Osiemnasty Kołobrzeski” Juliusza Malczewskiego
Kapral, dowódca drużyny w 1 plutonie 8 kompanii piechoty
Służba i praca po zakończeniu służby w 18pp:
Brak danych
Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):
Krzyż Walecznych – za działania w Kołobrzegu 10III1945r. – Zdobył, ze swą drużyną most przez Więceminkę, broniony przez CKM, RKM i działko. Zabito przy tym 12 wrogów, następnie ruszyli w kierunku Parsęty by wesprzeć natarcie kpt. Nikołajewa.
Rany i kontuzje:
Brak danych
Data i miejsce śmierci: Brak danych
Dodatkowe informacje:
Pod Nadarzycami; Pod silnym ogniem dotarł pod mur cmentarza i granatami zniszczył gniazda CKM, czym utorował drogę reszcie plutonu.
Opracowano na podstawie książki „Osiemnasty Kołobrzeski” Juliusza Malczewskiego
GRH Osiemnasty Kołobrzeski 