Adolf Onoszko – biogram

Źródło:CA MO RF, zdjęcie wykonano ok. 1948-1955r.

Onoszko Adolf syn Andrzeja

Data i miejsce urodzenia: 7XII1912r./7XI1910r./1910r./1912r., Mohylew/wieś Podławszczyna, obł. Mohylew

Narodowość: Polak

Wykształcenie:

Szkoła średnia – Władywostok

Oficerska Szkoła Piechoty – 1930r., Władywostok

1935-1938 – kursy lotnicze, Irkuck

Praca i służba wojskowa przed służbą w 18pp:

W Armii Czerwonej:

St. lejtnant, 233ps – od 16III1936r. -?

Instruktor wyszkolenia wojskowego – Krasnodar

St. lejtnant, pomocnik szefa sztabu ds. zwiadu – 1145ps (?)– od 1941 do 1942r.

Szef oddziału wyszkolenia –Szkoła oficerska, Front Zabajkalski – od 1942r.

Zastępca dowódcy – Szkoła oficerska, Front Zabajkalski – od 1942r.

W WP:

Delegowany do WP we wrześniu 1943r.

Zastępca szefa sztabu 2 DP od września 1943r.

P.o. szefa sztabu 3DP

Zastępca szefa sztabu 3DP – od III do VI1944r.

Szef oddziału wyszkolenia Szkoły Oficerskiej 1 AWP – VI-XI1944r.

Zastępca szefa sztabu 4 DP – XI-XII1944r.

Służba w 18pp:

Przybył do pułku 13II1945r.

Major, zastępca dowódcy pułku do spraw liniowych – 13II-15IX1945r. (mianowany na miejsce rannego mjr. Żylińskiego)

Służba i praca po zakończeniu służby w 18pp:

Łódzki Okręg Wojskowy

Powrócił do ZSRR prawdopodobnie w 1946r.

125 Samodzielna Brygada Budowlana – ?

Zakończył służbę w Armii Radzieckiej 27IV1957r.

Ostatni stopień: pułkownik; mianowany podpułkownikiem jeszcze w WP

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Radzieckie:

Order Czerwonego Sztandaru – 5XI1954r. – prawdopodobnie za wysługę lat (20)

Order Wojny Ojczyźnianej II klasy – 9VII1945r. – wniosek niedostępny.

Order Czerwonej Gwiazdy – 13V1945r. – za dowodzenie pododdziałami – 15II1945r. dowodzone przezeń pododdziały odparły 3 kontrataki; 3-5II1945r. (ewidentna pomyłka płk. Ziarkowskiego lub pisarza, chodziło o marzec) jeden z pododdziałów wziął do niewoli 86 jeńców. W Kołobrzegu także na pierwszej linii, bezpośrednio dowodził pododdziałami.

Order Czerwonej Gwiazdy – 20VI1949r. – prawdopodobnie za wysługę lat (15)

Medal „Za zasługi bojowe” – 3XI1944r. – za wysługę lat (10)

Medal „Za wyzwolenie Warszawy”

Medal „Za zdobycie Berlina”

Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami”

Polskie:

Order Krzyża Grunwaldu 3 klasy – 13VII1945r.

Krzyż Walecznych – 3V1945r.

Srebrny Krzyż zasługi – na podstawie rozkazu nr 54 z 23II1946r.

Medal Zwycięstwa i Wolności – 26X1945r.

Medal „Za Warszawę” – 1III1946r.

Medal „Za Odrę, Nysę, Bałtyk” -18III1946r.

Rany i kontuzje:

Ranny w 1942r. (wniosek na Order Czerwonej Gwiazdy podaje, że ranny nie był)

Data i miejsce śmierci: przed1985r.?

Dodatkowe informacje:

Opracowano na podstawie książki „Osiemnasty Kołobrzeski” Juliusza Malczewskiego oraz danych z CA MO RF

Dodatkowe zdjęcia:

Kazimierz Olejnik – biogram

[Brak zdjęcia]

Olejnik Kazimierz

Data i miejsce urodzenia: Brak danych

Narodowość:

Wykształcenie:

Brak danych

Praca i służba wojskowa przed służbą w 18pp:

Brak danych

Służba w 18pp:

Kapral, dowódca drużyny, Bateria moździerzy 120mm

Służba i praca po zakończeniu służby w 18pp:

Brak danych

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Brązowy Medal „Zasłużonym na Polu Chwały” – prawdopodobnie za działania 10III1945r. – dwoma pociskami trafił w środek kontratakującej grupy hitlerowców, powodując odwrót nieprzyjaciela.

Rany i kontuzje:

Brak danych

Data i miejsce śmierci: Brak danych

Dodatkowe informacje:

Opracowano na podstawie książki „Osiemnasty Kołobrzeski” Juliusza Malczewskiego

Dodatkowe zdjęcia:

Jan Olejnik – biogram

[Brak zdjęcia]

Olejnik Jan

Data i miejsce urodzenia: Brak danych

Narodowość: Polak

Wykształcenie:

Brak danych

Praca i służba wojskowa przed służbą w 18pp:

Brak danych

Służba w 18pp:

Bateria moździerzy 120mm – kapral

Służba i praca po zakończeniu służby w 18pp:

Brak danych

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Krzyż Walecznych – Za działania 13II1945r. (Rejon Rudek) – wysłany na patrol wraz ze starszym szeregowym Krimchendem, celem znalezienia drogi wyjścia z okrążenia (sztab pułku został okrążony),zostali otoczeni przez liczną grupę żołnierzy wroga. Ogniem z pistoletów maszynowych zmusili Niemców do wycofania się, sami wycofali się dopiero po wyczerpaniu amunicji. Na miejscu potyczki znaleziono później kilku zabitych Niemców.

Rany i kontuzje:

Brak danych

Data i miejsce śmierci: Brak danych

Dodatkowe informacje:

Opracowano na podstawie książki „Osiemnasty Kołobrzeski” Juliusza Malczewskiego

Dodatkowe zdjęcia:

Awanir Nikołajew – biogram

[Brak zdjęcia]

Nikołajew, Awanir, syn Wasilija

Data i miejsce urodzenia: 5X1914r., Leningrad (wg. monografii 18pp Orenburg)

Narodowość: Rosjanin

Wykształcenie:

Szkoła kadry dowódczej w 1938r.

Kurs oficerski w Moskwie przed delegacją do WP

Praca i służba wojskowa przed służbą w 18pp:

Służba w Armii Czerwonej od 25X1936r.

Udział w wojnie radziecko-fińskiej i w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej.

Politruk   350ps (450pz?) – 1941r.?

119 dywizjon artylerii przeciwpancernej, 118Dywizja Strzelecka, Front Zachodni  – st. lejtnant, zastępca dowódcy baterii ds. polit. (szeregowy wg innych źródeł)

Był zaginionym bez wieści od XI1943r. do ? (Informacja niepotwierdzona)

Służba w 18pp:

1 z-ca dowódcy 3 batalionu piechoty ds. liniowych (26VII-14XII44);

Dowódca kompanii moździerzy 82mm 3 kompanii piechoty (13XI-6XII44) (wniosek na Order Czerwonej Gwiazdy sugeruje, że pełnił tę funkcję jeszcze w lutym 1945r.);

Dowódca 1 batalionu piechoty (5II45-5IX45)

Służba i praca po zakończeniu służby w 18pp:

W opracowaniu.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Medal „Za zasługi bojowe” – 15II1943r., za utrzymanie jedności w jednostce, doskonałe efekty ognia prowadzonego przez baterię oraz samodzielne zniszczenie 16 żołnierzy przeciwnika w okresie 6-30XI1942r. (we wniosku na Order Czerwonej gwiazdy mylnie podano jako medal „Za Odwagę”)

Order Czerwonego Sztandaru – 10VI1945r., za walki w Kołobrzegu, wniosek odznaczeniowy niedostępny.

Order Czerwonej Gwiazdy – 5IV1945r., za przejęcie dowództwa batalionu piechoty (jako dowódca kompanii moździerzy) pod Nadarzycami i konsekwentne, zakończone sukcesem, prowadzenie batalionu w natarciu

Krzyż Walecznych

Krzyż Walecznych

Medal „Za obronę Stalingradu” (? – prawdopodobnie błędna informacja, pochodzi z wniosku na Order Czerwonej Gwiazdy)

Rany i kontuzje:

Czterokrotnie ranny podczas służby w Armii Czerwonej (wg. „Osiemnasty Kołobrzeski”, według innych źródeł ranny nie był lub był tylko raz)

Ranny 13VIII1941r. podczas służby w 350ps (450pz?), szpital 3123 (?)

Ranny w Kołobrzegu 10III1945r.

Data i miejsce śmierci: Przed 1985r.?

Dodatkowe informacje:

Był członkiem WKP (b) przynajmniej od 1942r.

Prawdopodobnie żonaty Z Jewdokią Aleksiejewną Karłową, nie ma jednak pewnoci czy chodzi o tę saą osobe”.

Imię pojawia się w dokumentach także jako „Awenir”

W monografii 18pp,nastronie 332 możemy znaleźć taką charakterystykę:

„Najlepszym z pododdziałów pułkowych był niewątpliwie 1 batalion dowodzony przez kpt. Awaira Nikołajewa. Ten zrównoważony i utalentowany dowódca potrafił zachować spokój w najcięższych sytuacjach, rozkazy wydawane przez niego były jasne i zrozumiałe. Był powszechnie szanowany i lubiany przez żołnierzy. Jemu należy przypisać zasługę, że batalion poniósł cięższych strat, działał bowiem przez cały czas na najtrudniejszych odcinkach. Kpt. Nikołajew miał pod swoimi rozkazami doskonałych oficerów, dowódców kompanii: ppor. Edwarda Markiewicza, ppor. Stanisława Tomanka i por. Władysława Łysiaka, co niewątpliwie miało wpływ na przebieg działań bojowych batalionu.”

Ciekawa informacja pojawia się także na stronie 390:

„[przed natarciem na Lobeofsund 29IV1945r.] zanim żołnierze poszli do natarcia, nastąpił taki moment, kiedy na rozkaz nikt się nie podniósł w obawie przed hitlerowskim ogniem. Przed zaległe wpolu kompanie wyszedł wówczas kpt. Awanir Nikołajew wraz z por. Hipolitem Traczyńskim.

– Idziemy naprzód –powiedział kapitan do porucznika, a do żołnierzy – Jeżeli się boicie, to leżcie. My we dwójkę wygonimy Niemców ze stacji.

Pomogło. Żołnierze zerwali się i wyprzedzając dowódcę z okrzykiem: „Hura!” wpadli między zabudowania stacyjne.”

Na podstawie „Osiemnasty Kołobrzeski” (J. Malczewski) i materiałów z CA MO RF

Dodatkowe zdjęcia:

Źródło: “Osiemnasty Kołobrzeski”

Aleksander Murenko – biogram

Źródło: CA MO RF, druga połowa lat 40.?

Murenko, Aleksandr, syn Swiatosława

Data i miejsce urodzenia:12III1912r. (17III1912r.), Berdyczów

Narodowość: Ukrainiec

Wykształcenie:

Kijowska Szkoła Piechoty, Kurs oficerski w 1944r.

Praca i służba wojskowa przed służbą w 18pp:

Służba w Armii Czerwonej od 1934r. Pojawia się data dzienna 15XI1934r. lub miesięczna IX1934r.

Na Frontach Wielkiej Wojny Ojczyźnianej

Front Północno-Zachodni 1941-1942r., Front Południowy

Służba m.in. w batalionach obsługi lotnisk i 207ps

(w opracowaniu)

Służba w 18pp:

  • Dowódca 1 batalionu piechoty (11VIII44-5II45);
  • Dowódca 2 batalionu piechoty – 10III-4IV1945r. („ubył z szeregów” – wg monografii pułku zdjęty ze stanowiska dopiero po walkach o folwark Nordhof – rejon Koenigshorst)

Zdjęty ze stanowiska po kontroli ze sztabu dywizji, zastapiony kpt. M. Świstowskim. Informacja jednak nie do końca znajduje oparcie w dostępnych dokumentach.

Służba i praca po zakończeniu służby w 18pp:

(W opracowaniu)

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Radzieckie:

Order Wojny Ojczyźnianej I klasy – 24IV1945r., za walki w Kołobrzegu, 2batalion pod jego dowództwem pierwszy dotarł do portu, wziął do niewoli 120 żołnierzy, zabił lub zranił do 250 i przejął znaczne ilości zdobyczy wojennych ;

Order Wojny Ojczyźnianej I klasy – 1985r., nadanie jubileuszowe;

Medal „Za zasługi bojowe” – 3XI1944r., prawdopodobnie za wysługę lat (10);

Medal „Za Zwycięstwo nad Niemcami”

Medal „Za wyzwolenie Warszawy”

Medal „Za zdobycie Berlina”

Polskie:

Krzyż Walecznych – 24VIII1945r.

Medal Zwycięstwa i Wolności

Medal „Za Warszawę”

Medal „Za odrę Nysę, Bałtyk”

Rany i kontuzje:

Ranny według danych z CA MO RF, wniosek na Order Wojny Ojczyźnianej podaje, ze ranny nie był.

Data i miejsce śmierci: po 1985r.

Dodatkowe informacje:

W monografii 18pp znaleźć można taką charakterystykę kpt. Murenki po zakończeniu walk o Kołobrzeg:

„2 batalionem, po wyeliminowaniu z walki 10 marca por. […] Groma, dowodził kpt. Aleksander Murenko. Znał on dobrze wojenne rzemiosło, brak mu jednak było spokoju i opanowania kpt. Nikołajewa. Żołnierzy lubił i odnosił się do nich z sympatią – po ojcowsku. Szczerze bolałnad śmiercią podwładnych i może dlatego stosował taktykę niewyrywania się do przodu. Byćmoże, właśnie dlatego jego batalion poniósł najmniejsze straty. Stale strofował dowódcę 6 kompanii, ppor. Wacława Sikorskiego, zwolennika błyskotliwych akcji i ryzykownych ataków.”

Według relacji Henryka Żebrowskiego, po zdobyciu Kołobrzegu:

„Kapitan [Murenko] rozpacza, nie może uwierzyć, że pozostało mu tak mało wojska. Sam także przedstawia raczej żałosny widok, wyglądem nie odbiega od nas, żołnierzy. Twarz nie ogolona, pokryta ciemnym zarostem, oczy zapuchnięte i zaczerwienione od niewyspania i dymu, mundur i płaszcz wybrudzone, guziki poobrywane. Na jednym naramienniku ma tylko dwie gwiazdki, nadrugim została tylko jedna. Przez kilka dni dowodzenia dał się poznać jako dobry dowódca i żołnierze zdążyli go polubić. Teraz rozmawia z nami nie jako oficer i dowódca, lecz jak ojciec, który utracił część swojej rodziny. Widać jak głęboko przeżywa straty poniesione przez batalion, i to nie w tym sensie, że batalion przedstawia teraz małą siłę bojową, , tylko po prostu żal mu poległych żołnierzy.”

Krótką charakterystykę znajdujemy także na stronie 388:

„Sprawa [kontroli dywizyjnej po walkach o folwark Nordhof koło Koeningshorst] zakończyła się ostatecznie na zmianie na stanowisku dowódcy 2 batalionu. Odszedł kpt. Aleksander Murenko, wprawdzie nieco przesadnie ostrożny, ale ogólnie lubiany i dbający o swoich podwładnych dowódca[…]”

Informacja powyższa kłóci się jednak z wnioskiem na Order Wojny Ojczyźnianej dla kpt. Świstowskiego, który miał go zastąpić – jest on tam podany jako zastępca dowódcy, który przejął obowiązki po „ubyciu z szyku dowódcy”. Wniosek złożono 10V1945r. Por. biogram kpt. Michała Świstowskiego.

Opracowano na podstawie książki „Osiemnasty Kołobrzeski” Juliusza Malczewskiego oraz materiały z CA MO RF

Dodatkowe zdjęcia:

Źródło: CA MO RF, prawdopodobnie z czasu służby w jednostkach obsługi lotnisk, zdjęcie wykonane w latach 1935-1943.

Leon Milczyszyn – biogram

[Brak zdjęcia]

Milczyszyn (Mielniczyn) Leon

Data i miejsce urodzenia: Brak danych

Narodowość:

Wykształcenie:

Brak danych

Praca i służba wojskowa przed służbą w 18pp:

Brak danych

Służba w 18pp:

8 kompania 3 batalionu piechoty (?)– szeregowy

Służba i praca po zakończeniu służby w 18pp:

Brak danych

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Krzyż Walecznych – za działania 5III1945r. – w rejonie Cieminka, jako desant na czołgach 1BP, pierwszy, wraz z szeregowcem Tadeuszem Buglem, wdarli się do okopów nieprzyjaciela. Zabili jednego wrogiego podoficera, a drugiego wzięli do niewoli.

Rany i kontuzje:

Brak danych

Data i miejsce śmierci:

Dodatkowe informacje:

Prawidłowego brzmienia nazwiska nie ustalono.

Opracowano na podstawie książki „Osiemnasty Kołobrzeski” Juliusza Malczewskiego

Dodatkowe zdjęcia:

Augustyn Markowicz

[Brak zdjęcia]

Markowicz Augustyn

Data i miejsce urodzenia: Brak danych

Narodowość: Polak

Wykształcenie:

Brak danych

Praca i służba wojskowa przed służbą w 18pp:

Służba w WP, udział w Kampanii Wrześniowej

Służba w 18pp:

Starszy szeregowy, kompania transportowa (?) – starszy szeregowy.

Pod Nadarzycami dowodził kolumną furmanek wiozących amunicję

Służba i praca po zakończeniu służby w 18pp:

Brak danych

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Krzyż Walecznych – za działania pod Nadarzycami –prowadząc kolumnę furmanek z amunicją z Sypniewa do Nadarzyc, zorientowawszy się, że Niemcy silnie ostrzeliwują drogi dojazdowe, skierował kolumnę na południe, drogą przez las. Pod Nadarzycami kolumna została zaatakowana przez niemiecki oddział. Dowodząc w walce, doprowadził do zwycięstwa – trzech Niemców zabito, jednego wzięto do niewoli, a reszta uciekła. Transport amunicji dotarł w całości do Nadarzyc.

17IV1945r. na tratwie, pod ogniem nieprzyjaciela dowoził cały dzień amunicję walczącym batalionom

Rany i kontuzje:

Brak danych

Data i miejsce śmierci: Brak danych

Dodatkowe informacje:

Opracowano na podstawie książki „Osiemnasty Kołobrzeski” Juliusza Malczewskiego

Dodatkowe zdjęcia:

Edward Markiewicz – biogram

[Brak zdjęcia]

Markiewicz Edward syn Antoniego

Data i miejsce urodzenia: 1908r., Kieleckie

Narodowość: Polak

Wykształcenie:

Szkoła podstawowa w Równem

Trzyklasowa szkoła rzemieślnicza w Równem

Praca i służba wojskowa przed służbą w 18pp:

Zawodowa służba w Wojsku Polskim – 1929-1939r.

Służba w 18pp:

  • Podporucznik, dowódca 1 kompanii 1 batalionu piechoty – 24VIII1944-23III1945r.;
  • Podporucznik, starszy adiutant dowódcy 1 batalionu piechoty – 23III1945-1IX1945r.

Służba i praca po zakończeniu służby w 18pp:

(W opracowaniu)

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Krzyż Walecznych – 19IV1945r.

Krzyż Walecznych ?

Order Wojny Ojczyźnianej II klasy – 18VI1945r., Za wzorowe wypełnianie obowiązków jako adiutant.

Brązowy medal „Zasłużonym na Polu Chwały”

Medal Zwycięstwa i Wolności

Medal „Za Odrę, Nysę, Bałtyk”

Odznaka Grunwaldzka

Rany i kontuzje:

NIE

Data i miejsce śmierci: Brak danych

Dodatkowe informacje:

Opracowano na podstawie książki „Osiemnasty Kołobrzeski” i wniosku odznaczeniowego z CA MO RF

Dodatkowe zdjęcia:

Leon Łukomski – biogram

[Brak zdjęcia]

Łukomski Leon, syn Mariana

Data i miejsce urodzenia: 1925r.

Narodowość: Polak

Wykształcenie:

Brak danych

Praca i służba wojskowa przed służbą w 18pp:

Brak danych

Służba w 18pp:

Szeregowy; starszy szeregowy , zwiadowca- zwiad konny

Służba i praca po zakończeniu służby w 18pp:

Brak danych

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Krzyż Walecznych

Krzyż Walecznych – za walki o Kuchhorst 24IV1945r. – Z własnej inicjatywy wziął ze sobą 8 żołnierzy, wdarł się do wsi jako jeden z pierwszych, siejąc spustoszenie w szeregach wroga ogniem z pistoletu maszynowego, tym samym torując drogę całej kompanii. W tej potyczce wziął dwóch jeńców.

Rany i kontuzje:

Ranny 1III1945r, rejon Wielboków i Świerczyny, w czasie zwiadu pod dow. W. Adamika

Data i miejsce śmierci: Brak danych

Dodatkowe informacje:

Opracowano na podstawie książki „Osiemnasty Kołobrzeski” Juliusza Malczewskiego

Dodatkowe zdjęcia:

Franciszek Łozdowski – biogram

[Brak zdjęcia]

Łozdowski Franciszek

Data i miejsce urodzenia: woj. Wileńskie

Narodowość:

Wykształcenie:

Brak danych

Praca i służba wojskowa przed służbą w 18pp:

Brak danych

Służba w 18pp:

Szeregowy, 3 pluton 9 kompania 3 batalion piechoty

Służba i praca po zakończeniu służby w 18pp:

Brak danych

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Krzyż Walecznych – 13III1945r. w Kołobrzegu przejął RKM poległego kolegi i ruszył do natarcia. Pierwszy dopadł zajętego przez Niemców budynku, wrzucił do wnętrza dwa granaty, a uciekających zlikwidował z RKM. Wewnątrz budynku znalazł niemiecki RKM, który później wykorzystano do odparcia kontrataku.

Rany i kontuzje:

Brak danych

Data i miejsce śmierci: Brak danych

Dodatkowe informacje:

Opracowano na podstawie książki „Osiemnasty Kołobrzeski” Juliusza Malczewskiego

Dodatkowe zdjęcia: