St. szeregowy, drużynowy – kompania rppanc 1 batalionu
Służba i praca po zakończeniu służby w 18pp:
Brak danych
Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):
Brązowy Medal „Zasłużonym na Polu Chwały” – za działania 9III1945r. – strzałami ze swojej rusznicy uciszył niemiecki CKM i zlikwidował stanowisko niemieckich fizylierów, czym umożliwił 7 kompanii kontynuowanie natarcia.
Rany i kontuzje:
10III1945r., Kołobrzeg
Data i miejsce śmierci: Brak danych
Dodatkowe informacje:
Opracowano na podstawie książki „Osiemnasty Kołobrzeski” Juliusza Malczewskiego
Data i miejsce urodzenia: 20 XII 1896r., Nowa Wieś, Rajon Lubcza, Obłast Baranowicze
Narodowość: Białorusin
Wykształcenie:
Wyższa Szkoła Powszechna w Nowogródku – 1915r.
2 Oranienbaumska Szkoła Chorążych – 1915r.
Szkoła „Wystrieł”, Moskwa – 1927r.
Praca i służba wojskowa przed służbą w 18pp:
1915-1918r. – Służba W Armii Rosyjskiej, ostatnie stanowisko: dowódca batalionu 765 pułku, Front Południowo-Zachodni;
Od 1918r. Służba w Armii Czerwonej
Dowódca Wojskowy na Wołost Ilińsko-Chowańską, Gubernia Jarosławska – VI-XII1918r.;
Dowódca Kompanii, Jarosławski Pułk Terytorialny – 30XII1918-1V1920r.;
dowódca kompanii, 1 terytorialny pułku strzelecki 1 Terytorialnej Dywizji Strzeleckiej, Karelski Odcinek Bojowy – 1V1920-6III1921r.;
Dowódca kompanii i naczelnik Szkoły pułkowej, 93 i 81 pułki strzeleckie – III1921-IX1926r.;
Dowódca batalionu, 31 pułk strzelecki – VIII1927-IV1930r.;
Zastępca dowódcy ds. gospodarczych, 2 pułk czołgów, Leningradzki OW – 30IV1930-31I1933r.;
Od lutego 1933r.w rezerwie
Pracownik administracyjno-gosodarczy, brak szczegółowych danych; skazany na 5 lat obozu z paragrafu o nadużycie władzy – zaniedbanie, data nieznana; zwolniony przed terminem w 1937r.
Od 1VII1941r. powtórnie służba w Armii Czerwonej, zmobilizowany przez Frunzewski RWK, Leningrad
Dowódca pułku, 7 i 8 pułk pospolitego ruszenia – VII1941-IX1941r;
Rezerwa Oficerska, 36 Zapasowa Brygada Strzelecka; IX1941-X1941r.;
Dowódca batalionu, 25 pułk strzelecki 9X-3XI1941r.;
Pobyt w szpitalu po zranieniu XI1941-II1942r.;
Dowódca batalionu, 107 zapasowy pułk strzelecki – 17II-9V1942r.;
Pobyt w szpitalu w związku z zachorowaniem na tyfus – V-VII1942r.;
Kapitan, major, zastępca dowódcy pułku ds. liniowych, 3593 zapasowy pułk strzelecki – VIII1942-X1943r.;
Dowódca pułku, 10 zapasowy pułk strzelecki – X1943-27V1944r.;
Delegacja do Wojska Polskiego
Dowódca pułku, samodzielny zapasowy pułk piechoty – 3VI-5VII1944r.
Służba w 18pp:
Major, podpułkownik, dowódca pułku – 5VII1944r. – III1945r.;
Pobyt w szpitalu w związku z problemami kardiologicznymi, prawdopodobnie w wyniku powikłań po tyfusie – III1945r.;
Służba i praca po zakończeniu służby w 18pp:
Podpułkownik, dowódca pułku, 16 pułk piechoty – III-4V1945r.;
Podpułkownik, pułkownik, dowódca pułku, 3 zapasowy pułk piechoty – 4V-4VIII1945r.;
Pułkownik, dowódca pułku, 11 pułk piechoty – 4VIII1945-18V1947r.
Powrót do ZSRR i służba w Armii Czerwonej
Rezerwa Naczelnego Dowództwa Wojsk Lądowych – V-6XI1947r.;
Pułkownik, naczelnik, 5 oddział Nowogrodzkiego OWK- 6XI1947-VIII1950r.
Pułkownik, nykładowca przygotowania ogólnowojskowego, Katedra Wojskowa przy Lenigradzkiej Akademi Techniki Leśnej (LLTA) im. Kirowa – 31VIII1950-IV1953r.;
Przeszedł w stan spoczynku w czerwcu 1953r.
Mieszkał w Leningradzie, dalsze losy nieznane.
Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):
Odznaczenia radzieckie:
– Order Czerwonego Sztandaru – nadany prawdopodobnie za wysługę lat (20) w 1947 lub 1948r.
– Order Wojny Ojczyźnianej I klasy – nadany 19.03.1945r. – za walki pod Nadarzycami;
– Order Znaku Honoru – nadany 12.11.1943r. – za wzorowe przygotowanie bazy szkoleniowej pułku;
– Order Czerwonej Gwiazdy – nadany 05.08.1942r. – Za walki pod Tichwinem (Front Leningradzki), przejął dowodzenie kompanią, dwukrotnie ranny pozostał na polu bitwy aż do przekazania dowodzenia, wyniesiony w ciężkim stanie;
– Order Czerwonej Gwiazdy – nadany 03.11.1944r. za wysługę lat (15);
– Medal „Za Obronę Leningradu” – 1944;
– Medal „Za Zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945”;
– Medal „Za Wyzwolenie Warszawy”;
– Medal „Za Zdobycie Berlina”;
– Medal „30 lat radzieckiej armii i marynarki wojennej”.
Odznaczenia Polskie:
– Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari – nadany w 1946r.;
– Krzyż Walecznych – nadany w 1945r.;
– Srebrny Krzyż Zasługi – w 1945r.;
– Srebrny Krzyż Zasługi – w 1946r.;
– Srebrny Krzyż Zasługi – w 1946r.prawdopodobnie na podstawie rozkazu NDWP nr 54 z 23.02.1946r.
– Medal „Za Warszawę”;
– Medal „Za Odrę, Nysę, Bałtyk”;
– Medal Zwycięstwa i Wolności – w obu arkuszach opisany jako medal „Za zwycięstwo nad Niemcami”;
– Odznaka Grunwaldzka.
Rany i kontuzje:
Dwukrotnie ranny pod Tichwinem 3XI1942r.
Jeden z wniosków odznaczeniowych wspomina o jeszcze jednej ranie. Brak bliższych danych.
Data i miejsce śmierci: Przed 1985r.?, Leningrad ?
Dodatkowe informacje:
Z dodatkowych informacji, które dają nam dostępne dokumenty wynika, że około roku 1925 Piotr Karpowicz ożenił się z urodzoną w 1902r. Anną Wasiliewną Makiną. W 1926r. urodził im się syn Wiktor, który prawdopodobnie w czasie drugiej wojny światowej służył jako radiooperator we Flocie Bałtyckiej i w 1945r. odznaczony został medalem Nachimowa.
Juliusz Malczewski w książce „Osiemnasty Kołobrzeski” podaje, że Karpowicz kilkukrotnie bywał na pierwszej linii podczas walk. Zachowane wnioski odznaczeniowe zdają się potwierdzać tę informację.
Biogram zestawiony na podstawie Arkusza ewidencyjnego i wniosków odznaczeniowych z CAMO RF oraz książek „Osiemnasty Kołobrzeski” (Juliusz Malczewski) i „Na drodze stał Kołobrzeg” (Alojzy Sroga)
Krzyż Walecznych – za działania 9III1945r. – kierując zdobycznym oplem blitzem (jeszcze w niemieckim malowaniu i na niemieckich numerach) przebył pełnym gazem silnie ostrzeliwaną ul. Trzebiatowską i dotarł do przecznicy, gdzie pozycje zajmowały oddziały 3 kompanii, którym kończyła się amunicja, i dostarczył im skrzynki z amunicją, umożliwiając dalsze działanie.
Rany i kontuzje:
Brak danych
Data i miejsce śmierci: Brak danych
Dodatkowe informacje:
Opracowano na podstawie książki „Osiemnasty Kołobrzeski” Juliusza Malczewskiego
Plutonowy, dowódca 1 plutonu 2 kompanii 1 batalionu piechoty
Służba i praca po zakończeniu służby w 18pp:
Brak danych
Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):
Krzyż Walecznych – zadziałania 29IV1945r. podczas walk o Lobeofsund – osobistym przykładem pociągnął za sobą innych (do natarcia), wzorowo wykonując zadanie bojowe.
Krzyż Walecznych
Rany i kontuzje:
Brak danych
Data i miejsce śmierci: Brak danych
Dodatkowe informacje:
Pod zdjęciem w książce opisany jako plutonowy, dowódca kompanii fizylierów. Prawdopodobnie błędnie.
Opracowano na podstawie książki „Osiemnasty Kołobrzeski” Juliusza Malczewskiego
Plutonowy, dowódca 2 plutonu kompanii rppanc – 1XI-14XII1944r.
Plutonowy, kompania rppanc
Służba i praca po zakończeniu służby w 18pp:
Brak danych
Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):
Krzyż Walecznych – znalazłszy niemiecki płaszcz, wykorzystał go, by podpełznąć do niemieckich pozycji. Nie niepokojony przez wroga dotarł do stanowiska RKM i obrzucił je granatami.
Rany i kontuzje:
Brak danych
Data i miejsce śmierci: Brak danych
Dodatkowe informacje:
Opracowano na podstawie książki „Osiemnasty Kołobrzeski” Juliusza Malczewskiego
Szeregowy, celowniczy (?), kompania moździerzy 82mm 2 batalionu piechoty
Służba i praca po zakończeniu służby w 18pp:
Brak danych
Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):
Brązowy medal „Zasłużonym na Polu Chwały” – za działania w Kołobrzegu 15III1945r. – podczas oczyszczania kwartału 43, celnym ogniem swojego moździerza likwidował nieprzyjacielskie punkty ogniowe.
Rany i kontuzje:
Brak danych
Data i miejsce śmierci: Brak danych
Dodatkowe informacje:
Opracowano na podstawie książki „Osiemnasty Kołobrzeski” Juliusza Malczewskiego
Kapral, dowódca drużyny w 2 kompanii 1batalionu piechoty
Służba i praca po zakończeniu służby w 18pp:
Brak danych
Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):
Krzyż Walecznych – 17IV1945r. podczas jednego z kontrataków został wraz ze swoją drużyną okrążony. Nie tracąc zimnej krwi, przebił się do swoich, przy okazji zabijając 7, a raniąc 10 Niemców, nie ponosząc przy tym strat własnych.
Rany i kontuzje:
Brak danych
Data i miejsce śmierci: Brak danych
Dodatkowe informacje:
Opracowano na podstawie książki „Osiemnasty Kołobrzeski” Juliusza Malczewskiego
Brązowy Medal „Zasłużonym na Polu Chwały” – prawdopodobnie za działania 13II1945r. – wraz z szer. Kubickim, ordynansem dowódcy 3 batalionu na ochotnika próbowali przebić się z okrążenia (okrążony był sztab pułku) z rozkazem dowódcy pułku do dowódcy 3 batalionu, natknęli się na grupę niemieckich saperów minujących drogę. Śmiało zaatakowali Niemców, następnie bronili się przed wzięciem do niewoli do czasu przybycia odsieczy.
Rany i kontuzje:
Brak danych
Data i miejsce śmierci: Brak danych
Dodatkowe informacje:
Pozostawił relację w CAW – III-R-20
Opracowano na podstawie książki „Osiemnasty Kołobrzeski” Juliusza Malczewskiego
W cywilu mieszkał we Lwowie, a następnie w Obłasti Woroneskiej i pracował jako kierowca (?)
Od 1941r. służba w Armii Czerwonej
Powołany 1VIII1941r. przez Anenski RWK, obł. Woroneż(?)
Celowniczy działa – 165 sp, 16 Litewska SD – bateria dział 45mm(?)
Sierżant, dowódca działa – 165 sp, 16 Litewska SD – bateria dział 45mm(?)
Skierowany do WP XI1943r. (?)
Służba w 18pp:
Dowódca plutonu dział 45mm 2 batalionu piechoty – 22II-31XI1945
Służba i praca po zakończeniu służby w 18pp:
(W opracowaniu)
Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):
Krzyż Walecznych
Odznaka za rany i kontuzje
Order Czerwonej Gwiazdy – 24IX1943r. za działania 30VII1943r., pod Orłem, wraz z piechotą zajął wieś Nikołajewskoje i w czasie kontrataku wroga osłaniał odwrót piechoty, zniszczył niemieckie działo 37mm i dwa CKM(?)
Rany i kontuzje:
Dwukrotnie ranny podczas służby w Armii Czerwonej, w rejonie Równego
Data i miejsce śmierci: Brak Danych
Dodatkowe informacje:
Opracowano w oparciu o dane z książki „Osiemnasty Kołobrzeski” J Malczewskiego. Dane wątpliwe, oznaczone „?”, za dokumentami z CA MO RF dotyczącymi żołnierza narodowości polskiej Borisa Michajłowicza Jakubowskiego. W chwili obecnej nie ma możliwości ustalenia z całą pewnością, ze chodzi o tę samą osobę, pewna część informacji się pokrywa. Także zamieszczone w książce zdjęcie wskazuje, że Bolesław Jakubowski został odznaczony Orderem Czerwonej Gwiazdy. Imię Bolesław było problematyczne dla radzieckich wojskowych – nie byłby to pierwszy przypadek zamiany go na „Boris”.
Kapral, dowódca drużyny, pluton CKM; 1 batalion piechoty
Służba i praca po zakończeniu służby w 18pp:
Brak danych
Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):
Brązowy Medal „Zasłużonym na Polu Chwały”
Krzyż Walecznych – 17III1945r. podczas niemieckiego kontrataku osłaniał odwrót, jego CKM został ostrzelany pociskiem artyleryjskim, jeden z załogi poległ, jeden został ciężko ranny. Hoszowski, mimo kontuzji, powrócił do CKM i kontynuował ogień. Gdy nie było to już możliwe, wymontował zamek i wrócił do swoich.
Rany i kontuzje:
Brak danych
Data i miejsce śmierci: Brak danych
Dodatkowe informacje:
W relacji T. Chłopickiego jako kpr. Chomicz
Opracowano na podstawie książki „Osiemnasty Kołobrzeski” Juliusza Malczewskiego
GRH Osiemnasty Kołobrzeski 