Górecki Jan syn Józefa

Data i miejsce urodzenia: 12.01.1910r., Łańcut.

Narodowość: Polak.

Wykształcenie:

Cywilne:

Gimnazjum w Rzeszowie;

Rok studiów prawniczych na UJ.

Wojskowe:

Szkoła oficerów polityczno-wychowawczych WP – 07-10.1943r.

Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:

Kilkukrotnie więziony za działalność polityczną.

1937-1939r. Robotnik budowlany i brukarz;

1939r. – księgowy, Bank Inwestycyjny w Krakowie.

09.1939r. – Zmobilizowany do WP.

Udział w Wojnie Obronnej w stopniu szeregowego.

1939r. – Niewola niemiecka; ucieczka na tereny okupowane przez ZSRR.

1939-1941r. – inspektor, Gosbank, Lwów.

06.1941r. – zmobilizowany przez Kazański RWK do służby w Armii Czerwonej.

1941-1942r. – sierżant, 750. batalion budowlany.

1942-194r. – inspektor, Gosbank, Kazań.

25.05.1943r. – zgłosił się do służby w WP.

Od 06.1943r. w WP.

10.1943r. – Chorąży, zastępca do spraw polityczno-wychowawczych, 7 bateria, 1pal.

Udział w bitwie pod Lenino:

Chorąży, zastępca do spraw polityczno-wychowawczych, 7 bateria, 1pal.

Z wniosku odznaczeniowego na Order Czerwonej Gwiazdy:

„12 i 13 października dowodził plutonem ogniowym (z braku oficerów liniowych) wysuniętej naprzód baterii i nie bacząc na silny nieprzyjacielski ogień i bombardowanie z powietrza prowadził ogień według rozkazów dowódcy i tym samym zapewnił naszej piechocie dojście do wsi Triegubowo a wieczorem odparcie kontrataku przeciwnika.

Przez umiejętną organizację pracy na pozycji ogniowej i śmiałe dowodzenie plutonem doprowadził do wielkich strat u nieprzyjaciela, a [własny] pluton strat nie miał.

W czasie walki był przykładem dla podkomendnych i prowadził się w sposób bohaterski.”

Służba i praca po bitwie pod Lenino:

10.1943r. – awans do stopnia porucznika.

10.1943r. – 03.1944r. – zastępca dowódcy do spraw polityczno-wychowawczych, 3 dywizjon, 1pal.

05.1944r. – awans do stopnia kapitana.

03 – 09.1944r. – zastępca dowódcy pułku do spraw polityczno-wychowawczych, 1pal. Równolegle pełnił przez pewien czas funkcję lektora.

09.1944r. – szef wydziału polityczno-wychowawczego 1DP.

10.1944r. – 09.1945r. – szef wydziału polityczno-wychowawczego 2AWP.

09.1945r. – 03.1947r. – zastępca dowódcy okręgu ds. polityczno-wychowawczych, POW (poczatkowo p.o.).

07.1947r. Awans do stopnia generała brygady.

03.1947r. – 06.1950r. Szef Departamentu Organizacji i Planowana MON.

06-07.1950r. – Szef Departamentu Finansów MON.

07.1950r. – 11.1952r. – wiceprezes NIK.

01.1953r. – 12.1957r. – Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Kontroli Państwowej.

07.12.1959r. – 12.03.1968r. – Dyrektor Generalny, Ministerstwo Finansów.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Polskie:

Virtuti Militari Vkl.;

Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski;

Order Krzyża Grunwaldu IIIkl.;

Złoty Krzyż Zasługi (dwukrotnie);

Medal „Za Warszawę”.

Radzieckie:

Order Wojny Ojczyźnianej I klasy – 13.05.1945r. – za doskonałą organizację pracy Wydziału Polityczno-Wychowawczego 1DP, szczególnie w czasie walk na Pradze.

Order Czerwonej Gwiazdy – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino (patrz wyżej).

Rany i kontuzje: Brak danych.

Data i miejsce śmierci: 23.02.2003r., Warszawa.

Dodatkowe informacje:

Według materiałów CAMO RF urodzony w 1915r. (data powtórzona w kilku różnych dokumentach), prawdopodobnie jednak jest to data błędna.

Członek KZMP od 1927r.

Członek KPP od 1930r.

Członek WKP(b).

Członek PPR w latach 1944-1949.

Członek PZPR w latach 1944-1968, wydalony za udział syna w wydarzeniach marcowych 09.04.1968r.

Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

Opracowano na podstawie materiałów CAMO RF, książki „1 pułk artylerii lekkiej” E. Kospath-Pawłowskiego, materiałów z katalogu BIP IPN oraz artykułu z wikipedii:

https://pl.wikipedia.org/wiki/Jan_G%C3%B3recki_(1910%E2%80%932003) (dostęp 01.09.2023r.)

Dodatkowe zdjęcia:

Gryc Marian syn Dawida

Data i miejsce urodzenia: 16.09.1908r., Stryj, Cesarstwo Austro-Węgierskie (obecnie Obwód Drohobycki, Ukraina).

Narodowość: Polak.

Wykształcenie:

Wyższe weterynaryjne – cywilne bądź wojskowe przed 1939r.

Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:

Przed 1939r. prawdopodobnie był obywatelem polskim, weterynarzem z zawodu.

21.06.1941r. – zmobilizowany do Armii Czerwonej przez Starosamborski RWK w Samborze.

Służba w Dywizyjnym Lazarecie Weterynaryjnym nr 87, 11DS, 12 Armia, Front Południowo-Zachodni.

Od 5.07.1943r. w WP.

Major służby weterynaryjnej.

Od 06.07.1943r. Na stanowisku kierownika ambulansu weterynaryjnego.*

Udział w bitwie pod Lenino:

Major, kierownik ambulansu weterynaryjnego.

Z wniosku na Order Czerwonej Gwiazdy:

„Major Gryc M.D. w czasie walk, zajmując stanowisko naczelnika oddziału leczniczego lazaretu weterynaryjnego dywizji, w ciągu trzech dni przyjął wszystkie ciężko ranne konie , ewakuowane z pola walki, przeprowadzając na nich poważne operacje chirurgiczne, czym znacznie obniżył śmiertelność ciężko rannych koni.”

Służba i praca po bitwie pod Lenino:

Ambulansem weterynaryjnym kierował prawdopodobnie do 02.1944r.

Po 22 .02.1944r. Mianowany szefem służby weterynaryjnej 1DP.

W 1944r. awans do stopnia podpułkownika.

Po wojnie pełnił służbę w Krakowskim Okręgu Wojskowym.

W 1945r. w kolegium redakcyjnym „Medycyny weterynaryjnej”.

Do ZSRR powrócił prawdopodobnie pod koniec lat 40. lub na przełomie 1955 i 1956r.

24.02.1956r. – zwolniony do rezerwy w stopniu pułkownika służby weterynaryjnej.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Polskie:

Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski;

Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski;

Krzyż Walecznych;

Złoty Krzyż Zasługi (?);

Brązowy medal „Zasłużonym na Polu Chwały” – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino;

Srebrny Krzyż Zasługi.

Radzieckie:

Order Czerwonej Gwiazdy – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino (patrz wyżej);

Medal „Za zasługi Bojowe” – 13.06.152r. – za wysługę lat;

Medal „Za Zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej”;

Medal „XXX lat Sił Zbrojnych ZSRR” (?).

Czechosłowackie:

Krzyż Wojenny 1939.

Rany i kontuzje: Brak danych.

Data i miejsce śmierci: Brak danych.

Dodatkowe informacje:

Według wniosku odznaczeniowego na Order Czerwonej Gwiazdy, w czasie bitwy pod Lenino miał być naczelnikiem oddziału leczniczego dywizyjnego lazaretu (ambulansu) weterynaryjnego.

Opracowano na podstawie materiałów CAMO RF

Dodatkowe zdjęcia:

Grinberg (Gruenberg? Grynberg?) Irena (Ernestyna) c. Alojzego

Data i miejsce urodzenia: 1920r.

Narodowość: Polka.

Wykształcenie: Brak danych.

Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:

Od 06.1943r. w WP.

Instruktor sanitarny, 2. batalion, 1pp. (początkowo bez stopnia?)

Udział w bitwie pod Lenino:

Szeregowiec, instruktor sanitarny, 2. batalion, 1pp.

Z wniosku na Order Czerwonej Gwiazdy:

„W czasie walki ofensywnej 12-13.10.1943 w rejonie miasteczka Lenino szła w szeregach swojego batalionu i pod ogniem nieprzyjaciela wykonywała swoje obowiązki. Wyniosła z pola walki 20 rannych i okazała na miejscu walk pomoc sześćdziesięciu żołnierzom i oficerom. Okazała wielkie męstwo.”

Służba i praca po bitwie pod Lenino:

Brak danych.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Order Czerwonej Gwiazdy – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino (patrz wyżej).

Rany i kontuzje: Brak danych.

Data i miejsce śmierci: Brak danych.

Dodatkowe informacje:

Opracowano na podstawie materiałów CAMO RF.

Dodatkowe zdjęcia:

Hecht Marceli syn Pawłą (Jana?)

Data i miejsce urodzenia: 1912r.

Narodowość: Polak

Wykształcenie:

Wyższe medyczne (cywilne?), specjalizacja: chirurgia.

Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:

Od 06.1943r. w WP.

Od 29.06.1943r. młodszy lekarz, kompania sanitarna 2pp.

Udział w bitwie pod Lenino:

Podporucznik, młodszy lekarz pułkowy, 2pp.

Z wniosku na Order Czerwonej Gwiazdy (pisownia oryginalna):

„12 października 1943 polski punkt medyczny 2. pułku piechoty I polskiej dywizji imienia T. Kościuszki, znajdował się we wsi Nikolenki. Tu został przywieziony ciężko ranny kapitan Armii Czerwonej[.] Dla ratowania jego życia konieczna była niezwłoczna operacja. Lekarz Hecht niezwłocznie przystąpił do operacji przy współdziałaniu starszej pielęgniarki podporucznika Bród [?] W.[,] pielęgniarek Zakirowej i Mikul i Felczera Szyszko. Nieoczekiwanie nadleciało 35 bombowców przeciwnika i zaczęły bombardować wieś.

Nie tracąc przytomności umysłu mężnie i z zachowaniem zimnej krwi doktor Hecht i jego pomocnicy pracowali przy stole operacyjnym pomimo że sąsiednie budynki zapłonęły, a bomby rozrywały się niedaleko.

Przy ostatnim podejściu samolotów 2 bomby przeciwnika bezpośrednim uderzeniem rozbiły pomieszczenie pułkowego punktu medycznego.

Troje ludzi zginęło, doktor Hecht z oderwaną nogą został wyniesiony z płonącego bdynku, przy czym jego ostatnimi słowami było „ratujcie rannego kapitana” po czym stracił przytomność.”

Służba i praca po bitwie pod Lenino:

W wyniku obrażeń stracił nogę.

Dalsze losy nieznane, najprawdopodobniej przeżył wojnę.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Polskie:

Virtuti Militari V klasy – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino (za operowanie pod bombardowaniem oficera radzieckiego 12.10.1943r.).

Radzieckie:

Order Czerwonej Gwiazdy – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino (patrz wyżej).

Rany i kontuzje: Ciężko ranny 12.10.1943r. w wyniku bombardowania.

Data i miejsce śmierci: Brak Danych.

Dodatkowe informacje:

We wniosku odznaczeniowym na Order Czerwonej Gwiazdy błędnie podano, że służył w 3pp.

W spisie odznaczonych 11.11.1943r. Figuruje jako syn Jana. Prawidłowego imienia ojca nie udało się ustalić.

Opracowano w oparciu o materiały CAMO RF oraz artykuł Klemensa Nussbauma 1 Dywizja im. Tadeusza Kościuszki a Żydzi (https://histmag.org/1-Dywizja-im-Tadeusza-Kosciuszki-a-Zydzi-14515; dostęp 01.09.2023r.)

Dodatkowe zdjęcia: