Herman (German) Stanisław syn Edwarda

Data i miejsce urodzenia: 11.1921r., Perm, RSFRR.

Narodowość: Polak.

Wykształcenie: Brak danych.

Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:

1941r. – powołany do służby w Armii czerwonej.

Udział w obronie Leningradu.

Od 01.1943r. (sic!) w WP*

Kapral, dowódca drużyny, samodzielny batalion inżynieryjno-saperski, 1DP.

Udział w bitwie pod Lenino:

Kapral, dowódca drużyny, samodzielny batalion inżynieryjno-saperski, 1DP.

Z wniosku odznaczeniowego na medal „Za zasługi bojowe” (na jego podstawie przyznano ostatecznie medal „Za odwagę”):

„Dowódca drużyny, kapral German S. E. [to] uczestnik grupy przeprowadzającej czołgi do ataku. W czasie wykonywania zadania bojowego trzech żołnierzy jego drużyny zostało rannych od ognia artylerii przeciwnika. Wkrótce potem kapral German S.E. otrzymał także ranę od odłamku. Nie zważając na to pozostał na posterunku bojowym do momentu gdy zakończył się bojowe operacje czołgów.”

Służba i praca po bitwie pod Lenino:

Prawdopodobnie jeszcze w 1943r. otrzymał awans do stopnia chorążego, następnie do stopnia podporucznika.

Prawdopodobnie do końca wojny służył w batalionie.

Przed 02.1946r. powrócił do ZSRR.

Po powrocie do ZSRR prawdopodobnie służył w 830 samodzielnym batalionie saperów Azjatyckiego Okręgu Wojskowego.

06.04.1946r. – zwolniony do rezerwy w stopniu lejtnanta/podporucznika.

07.1954r. – wpisany na listę uczestników obrony Leningradu.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Polskie:

Krzyż Walecznych;

Srebrny medal „Zasłużonym na Polu Chwały”;

Krzyż Bitwy pod Lenino – 06.09.1989r.

Medal Zwycięstwa i Wolności;

Medal „Za Odrę, Nysę, Bałtyk”;

Medal „Za Warszawę”;

Medal „Za udział w walkach o Berlin”;

Odznaka Grunwaldzka.

Radzieckie:

Order Wojny Ojczyźnianej II klasy – 06.04.1985r. – nadanie jubileuszowe;

Medal „Za odwagę” – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino (patrz wyżej);

Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej”;

Medal „Za wyzwolenie Warszawy”;

Medal „Za zdobycie Berlina”.

Rany i kontuzje:

12.10.1943r. – ranny pod Lenino.

Data i miejsce śmierci: Po 09.1989r.

Dodatkowe informacje:

*Data 01.1943r. Widnieje jako data rozpoczęcia służby w WP na wniosku odznaczeniowym. Najprawdopodobniej jest ona błędna, natomiast we wniosku nie zmieniono w rubryce „Armii Czerwonej” na „Armię Polską”, co mogłoby sugerować, że jest to data rozpoczęcia służby w Armii czerwonej. Kłuci się to jednak z dokumentami wskazującymi na jego służbę w czasie oblężenia Leningradu oraz rokiem 1941 z jednego z arkuszy ewidencyjnych.

Opracowano w oparciu o materiały CAMO RF.

Dodatkowe zdjęcia:

Garber Rachmil syn Hersza (Gerszona)

(Po wojnie Garbowski Roman syn Grzegorza)

Data i miejsce urodzenia: 1913r., Krynki

Narodowość: Polak/Żyd.

Wykształcenie:

Szkoła Inżynierii przy Uniwersytecie Gandawskim (Belgia) – lata 30.

Kurs sztabowo-dowódczy przy AGSz im. Woroszyłowa, Moskwa – 1958-1960.

Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:

Po ukończeniu studiów powrócił do Polski i służył w WP.

Po zakończeniu służby mieszkał i pracował w Łodzi.

09.1939r. – służba w 62pp.

Brał udział w obronie Warszawy i bitwie nad Bzurą w 1939r.

Po zranieniu i pobycie w szpitalu powrócił do Łodzi.

Zatrzymany przez Wojska Pograniczne podczas próby nielegalnego przekroczenia granicy, wysłany do obozu w rejonie Archangielska.

W 1943r. powołany do służby w batalionach budowlanych Armii Czerwonej.

W 1943r. zgłosił się na ochotnika do WP.

Wysłany do Sielc przez Moskiewski Punkt Etapowy.

Od 16.06(07?).1943r. W WP.

Podporucznik, zastępca naczelnika 1. oddziału sztabu, 1DP.

Udział w bitwie pod Lenino:

Podporucznik, zastępca naczelnika 1. oddziału sztabu, 1DP.

Z wniosku odznaczeniowego na medal „Za odwagę”:

„13 Października 1943r. o 12:43 od bezpośredniego trafienia bombą lotniczą podczas nalotu 25 bombowców przeciwnika na rejon punktu dowodzenia dywizji, zapalił się samochud “studebacker” 1. oddziału sztabu dywizji. Znajdując się w poblizu w ukryciu podporucznik Garber zauważywszy to, wyszedł z ukrycia, rzucił się do płonącego samochodu, w którym w którym wybuchała amunicja i rakiety i zdołał uratować płonoące dokumenty i mienie, ryzykując swoim życiem. W ten sposób uratował skrzynkę ze ściśle tajnymi dokumentami. Wszystko to działo się pod trwajacym bombardowaniem z powietrza. Podporucznik Garber, zachowujący zimną krew, spokojny i odważny w walce nie zważając na niebezpieczeństwo dla życia w czasie trwającego nalotu z powietrza, dokładnie i śmiało wykonywał powierzone mu zadania w dowodzeniu jednostkami dywizji.”

Służba i praca po bitwie pod Lenino:

Na stanowisku pozostawał do 15.09.1945r.

Przed 04.1945r. – awans do stopnia kapitana.

Po wojnie najpierw naczelnik oddziału I Sztabu 1DP, następnie szef sztabu 16DP.

15.05.1948r. – 12.1949r. – Główny Inspektor Ochrony Pogranicza.

Od 01.1950r. – dowódca WOP.

30.04-15.05.1951r. – do dyspozycji Ministra Bezpieczeństwa Publicznego.

15.05.1951-07.12.1954r. – pułkownik, dyrektor biura wojskowego MBP.

Po 1954r. służba w strukturach MSW na podobnym stanowisku.

W latach 60. przeniesiony do struktur MON, następnie, do 1967r. był dyrektorem Departamentu Wojskowego w Ministerstwie Szkolnictwa Wyższego.

04.1968r. – przeniesiony do rezerwy w stopniu pułkownika.

Pracował w Instytucie Techniki Budowlanej.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Polskie:

Krzyż Walecznych – 1945r.

Radzieckie:

Order Wojny Ojczyźnianej II klasy – 18.06.1945r. – Za działania podczas forsowania Odry i dalszy pościg za nieprzyjacielem, udział w w planowaniu i organizacji forsowania, kontrolowanie wykonania zadań przez jednostki – z punktu obserwacyjnego dowódcy oraz bezpośrednio na pozycjach jednostek.

Medal „Za odwagę” – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino (patrz wyżej).

Rany i kontuzje: 09.1939r., ranny w lewą rękę.

Data i miejsce śmierci: 1979r., Warszawa.

Dodatkowe informacje:

Członek PPR od 08.1945r.

Członek PZPR w latach 1949-1969.

Członek ZBoWiD

Prawdopodobnie nie miał stałego adresu zamieszkania w ZSRR – wniosek odznaczeniowy na medal „Za odwagę” podaje jako jego adres numer poczty polowej 1DP (67695) z zaznaczeniem, ze nie ma rodziny w ZSRR.

W czasie bitwy pod Lenino jego bezpośrednim przełożonym był major Kunderewicz.

Opracowano w oparciu o materiały CAMO RF, BIP IPN oraz strony internetowe:

https://muzeumsg.strazgraniczna.pl/

http://zolnierze-niezlomni.pl/bestie/garbowski-roman

Dodatkowe zdjęcia:

Gałązka Stanisław syn Adama

Data i miejsce urodzenia: 1908r.

Narodowość: Polak.

Wykształcenie: Brak danych.

Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:

Od 06.1943r. w WP.

Zastępca dowódcy, 3. pluton, 7. kompania, 3. batalion, 3pp.

Udział w bitwie pod Lenino:

Kapral, zastępca dowódcy, 3. pluton, 7. kompania, 3. batalion, 3pp.

Z wniosku odznaczeniowego na medal „Za zasługi bojowe” (na jego podstawie ostatecznie nadano medal „Za odwagę”):

„Nocą 12 października 43r. w rejonie wsi Trigubowo-Lenino w czasie walki, kiedy zabrakło dowódcy plutonu, kapral Gałązka z własnej inicjatywy przejął dowodzenie plutonem i dobrze prowadził pluton do walki. Przepięknie organizował obserwację i ujawnianie wroga. Kiedy przeciwnik ruszył do ataku przeciw lewej flance kompanii, kapral Gałązka z rozkazu dowódcy kompanii poprowadził pluton do kontrataku, zmuszając przeciwnika do odwrotu. Jego pluton zniszczył ckm przeciwnika, 2 telefonistów i 10 niemieckich żołnierzy [tak w oryginale], samemu ponosząc nieznaczne straty.”

Służba i praca po bitwie pod Lenino:

Brak danych.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Srebrny medal „Zasłużonym na Polu Chwały” – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino;

Medal „Za odwagę” – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino (patrz wyżej).

Rany i kontuzje: Brak danych.

Data i miejsce śmierci: Brak danych.

Dodatkowe informacje:

Opracowano w oparciu o materiały CAMO RF.

Dodatkowe zdjęcia: