Kiziak Stanisław syn Józefa

Data i miejsce urodzenia: 1918r.

Narodowość: Polak.

Wykształcenie: Brak danych.

Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:

Zmobilizowany do Armii Czerwonej w 1940r. (?)

Szeregowiec, 17ps, 32DS. (?)

Od 15.06.1943r. w WP.

Kanonier, zwiadowca 1. baterii, 1pal.

Udział w bitwie pod Lenino:

Kanonier, zwiadowca 1. baterii, 1pal.

Z wniosku odznaczeniowego na medal „Za odwagę”:

„Kanonier Kiziak Stanisław I. w walkach 12-13 października 1943 roku w rejonie wsi Mojsjejewo, dał się poznać jako śmiały, dobrze znający swoją specjalizację zwiadowca.

Znajdując się przez cały czas walki w pierwszoliniowych szeregach nacierającej piechoty[,] wykrył trzy dobrze zamaskowane punkty ogniowe przeciwnika[,] swoim ogniem uniemożliwiające naszej piechocie przemieszczanie się naprzód. Dzięki jego oznaczeniu celów[,] na czas przekazanych baterii[,] punkty ogniowe zostały zniszczone[,] co dało możliwość przemieszczania się naprzód.”

Służba i praca po bitwie pod Lenino:

Brak danych.

Po wojnie prawdopodobnie mieszkał na Opolszczyźnie.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Medal „Za odwagę” – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino (patrz wyżej).

Medal „Za długoletnie pożycie małżeńskie” – 2.11.1999r. (?)

Rany i kontuzje: Brak danych.

Data i miejsce śmierci: Brak danych.

Dodatkowe informacje:

Informacja o służbie w Armii czerwonej jest niepotwierdzona – wg materiałów CAMO RF w 1940r. Został powołany do służby w 17ps Stanisław Iosifowicz Kiziak, brakuje jednak danych, by stwierdzić z całą pewnością, ze chodzi o tę samą osobę.

Na Cmentarzu Komunalnym w Radomiu pochowany jest Stanisław Kiziak zmarły 09.04.1995r., z datą urodzenia 1918r. Nie udało się ustalić czy chodzi o tę samą osobę.

Na poniższym dokumencie figuruje jako odznaczony Stanisław Kiziak syn Józefa. Może, choć nie musi, chodzić o tę samą osobę. Tylko na tej podstawie wysuwam teorię dotyczącą zamieszkiwania na Opolszczyźnie:

Click to access M20000088.pdf

Opracowano w oparciu o materiały CAMO RF.

Dodatkowe zdjęcia:

Kac (Katz) Chackel (Chaskiel, Chaskel) syn Józefa

Data i miejsce urodzenia: 1918r., Płońsk.

Narodowość: Żyd.

Wykształcenie: Brak danych.

Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:

Prawdopodobnie mieszkał na na terenach zajętych przez ZSRR w 1939r. Lub uciekł do ZSRR po 1939r.

Zesłany do Kazachstanu.

Zmobilizowany w 1943r. przez GWK miasta Kzył-Orda, Kazachska SRR (prawdopodobnie zgłosił się na ochotnika).

Od 06.1943r. w WP.

Sanitariusz, 2 kompania strzelecka, 1 batalion, 3pp.

Udział w bitwie pod Lenino:

Szeregowiec, sanitariusz, 2 kompania strzelecka, 1 batalion, 3pp.

Z wniosku odznaczeniowego na medal „Za zasługi bojowe” (na jego podstawie nadano ostatecznie medal „Za odwagę”):

„Szeregowiec Kac Ch.Ju. brał udział w walkach 12 i 13.10.43r. w rejonie wsi Tregubowo-Lenino, wyniósł na sobie z pola walki 22 rannych w bezpieczne miejsce celem ewakuacji na tyły.”

Służba i praca po bitwie pod Lenino:

Po bitwie awansowany do stopnia kaprala i mianowany instruktorem sanitarnym, dalej służył w 3pp.

Poległ 13.09.1944r.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Złoty medal „Zasłużonym na Polu Chwały” – pośmiertnie (?);

Brązowy medal „Zasłużonym na Polu Chwały” – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino;

Medal „Za odwagę” – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino (patrz wyżej).

Rany i kontuzje: 13.09.1944r., rana śmiertelna.

Data i miejsce śmierci: 13.09.1944r., Warszawa.

Dodatkowe informacje:

Pierwotnie pochowany na południowym kraju Antonówki koło Rembertowa.

Opracowano w oparciu o materiały CAMO RF.

Dodatkowe zdjęcia:

Kaftan Włodzimierz syn Teodora (Wiktora?)

Data i miejsce urodzenia: 1918r., Wielkopole (obecnie rajon Jaworowski, Obłast Lwowska, Ukraina)

Narodowość: Ukrainiec (?).

Wykształcenie: Brak danych.

Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:

Od 18.06.1943r. W WP.

Szeregowiec, telefonista, 2 batalion (?), 2pp.

Udział w bitwie pod Lenino:

Szeregowiec, telefonista, 2pp.

Z wniosku odznaczeniowego na medal „Za odwagę”:

„Szeregowy Kaftan W.F. w czasie walki 13 października 1943r. otrzymał polecenie od dowódcy plutonu naprawić uszkodzenia na linii łączności: dowódca pułku – dowódca 2 batalionu[.]

Na dobrze rozpoznanym przez przeciwnika terenie i pod silnym ogniem karabinów maszynowych i rusznic Kaftan W.F. przy oczywistym ryzyku dla życia 12 razy wychodził naprawiać linię łączności i szybko naprawiał ją, zapewniając tym samym nieprzerwaną łączność dowódcy pułku z batalionem.”

Służba i praca po bitwie pod Lenino:

Po bitwie prawdopodobnie został dowódcą drużyny łączności i został awansowany do stopnia kaprala.

Najprawdopodobniej po wojnie powrócił do ZSRR.

19.07.1945r. Zanotowano jego przybycie do 356zsp Armii Czerwonej.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Brązowy medal „Zasłużonym Na Polu Chwały”;

Order Wojny Ojczyźnianej I kl. – 06.04.1985r. – nadanie jubileuszowe;

Medal „Za odwagę” – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino (patrz wyżej).

Order Wojny Ojczyźnianej I kl. – 06.04.1985r. – nadanie jubileuszowe;

Rany i kontuzje: Brak danych.

Data i miejsce śmierci: Brak danych (po 1985r.).

Dodatkowe informacje:

We wniosku odznaczeniowym w rubryce „narodowość” wpisano „Ukrainiec”. Może się to wiązać z wcześniejszymi deklaracjami narodowościowymi. Może także wskazywać na pochodzenie z Kresów Wschodnich i/lub wcześniejszą służbę w Armii Czerwonej. Ponieważ w radzieckich źródłach zapisywany był jako Władimir Fiodorowicz, a w “Drugim Berlińskim” jako Włodzimierz syn Teodora (lub Wiktora), nie sposób jednoznacznie wskazać czy czuł się Polakiem czy Ukraińcem.

Dodatkowe zdjęcia: