Mitros Konstanty syn Wiktora

Data i miejsce urodzenia: (03.03?)1915r.*

Narodowość: Polak.

Wykształcenie: Brak danych.

Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:

Od 06.1943r. w WP.

Plutonowy, dowódca plutonu 6 kompania piechoty, 1pp.**

Udział w bitwie pod Lenino:

Plutonowy, dowódca plutonu 6 kompania piechoty, 1pp.**

Z wniosku odznaczeniowego na medal „Za odwagę”:

„W walkach 12-13/X – 43r. w rejonie miasteczka Lenino dał się poznać jako śmiały i zdolny dowódca. Pluton pod jego dowodzeniem, zważając [prawdopodobnie miało być: nie zważając] na silny opór przeciwnika z sukcesem wykonał zadanie bojowe, pozostania w okrążeniu i zniszczenia grupy nieprzyjacielskich żołnierzy. Na rachunku bojowym plutonu Mitrosa [znajduje się] kilkudziesięciu zabitych niemców [tak w oryginale] i kilku jeńców.”

Służba i praca po bitwie pod Lenino:

Od 08.01.1944r. – plutonowy, dowódca plutonu, 1 pluton, 2 kompania rppanc, 2 batalion, 1pp.

Prawdopodobnie po wojnie mieszkał na Opolszczyźnie.*

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Medal „Za odwagę” – 11.11.1943r.

Rany i kontuzje: Brak danych.

Data i miejsce śmierci: 02.09.1966r.(?)*

Dodatkowe informacje:

*W półwsi w woj. Opolskim pochowany jest Konstanty Mitros urodzony 03.03.1915r. Data urodzenia zgadza się rocznikowo z danymi z wniosku odznaczeniowego, co przy dość rzadkim imieniu i bardzo rzadkim nazwisku pozwala na uznać za prawdopodobne (ale nie pewne), że chodzi o tę samą osobę. Datę dzienną urodzenia, datę śmierci oraz informację o rejonie zamieszkania podano w oparciu o dane grobu.

**Wg. „Pierwszego Praskiego”, pod Lenino był dowódcą drużyny, wniosek odznaczeniowy podaje jednak stanowisko dowódcy plutonu. W obsadzie stanowisk w „Pierwszym Praskim” nie figuruje jako dowódca żadnego z plutonów 6 kompanii.

Prawdopodobnie pochowany w Półwsi w woj. Opolskim.

Opracowano w oparciu o Materiały CAMO RF oraz książkę „Pierwszy Praski” Andrzeja Krajewskiego.

Dodatkowe zdjęcia:

Mezis (Mamajewa?) Weronika córka Andrzeja

Data i miejsce urodzenia: 1918r., Jarosław* (?).

Narodowość: Polka.

Wykształcenie: 6 klas.

Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:

Przed wojną mieszkała w Jagłowie na Litwie.

W 1943r. pracowała jako pielęgniarka w poliklinice nr 7 w Kazaniu.

Zmobilizowana przez Mołotowski RWK w Kazaniu

Od 06.1943r. w WP.

Skierowana do batalionu kobiecego im. E. Plater.

Awansowana do stopnia St. strzelca.

Wysłana pod Lenino jako jedna ze stu żołnierek batalionu mających najlepsze wyniki w szkoleniu.

Udział w bitwie pod Lenino:

Starszy strzelec (kapral?), dowódca drużyny, 1. samodzielna kompania fizylierek im. E. Plater.

Z wniosku odznaczeniowego na medal „Za zasługi bojowe” (na jego podstawie nadano ostatecznie medal „Za odwagę”:

„kapral [st. szeregowiec] Mezis, odkomenderowana do 1 pułku piechoty celem wykonania zadania bojowego razem ze swoją drużyną – z własnej inicjatywy organizuje pomoc rannym.

W ciągu dwóch dni walk pod Lenino, 12 i 13 października, pod ogniem przeciwnika – Mezis opatrzyła i nakarmiła do 100 rannych żołnierzy i dowódców [oficerów].

Dn. 24X na ochotnika zgłasza się do oddziału wysłanego przez dowódcę pułku celem zebrania broni rannych [?] z pola walki i daje przykład odwagi żołnierzom-mężczyznom.”

Służba i praca po bitwie pod Lenino:

Prawdopodobnie pozostawała w kompanii do końca wojny**.

Przypuszczalnie po wojnie została w ZSRR (na terytorium Litewskiej SRR?) i wyszła za mąż za obywatela ZSRR przyjmując nazwisko męża – Mamajewa*.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Polskie:

Krzyż Walecznch – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino.

Radzieckie:

Order Wojny Ojczyźnianej II kl. – 06.11.1985r. (?) – nadanie jubileuszowe*;

Medal „Za odwagę” – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino (patrz wyżej);

Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej”;

Medal „Za wyzwolenie Warszawy”;

Medal „Za zdobycie Berlina”.

Rany i kontuzje: Brak danych.

Data i miejsce śmierci: Brak danych.

Dodatkowe informacje:

*W materiałach CAMO RF znajduje się wzmianka o Weronice Andriejewnej Mamajewej ur. 1918r. W Jarosławiu jako odznaczonej jubileuszowym Orderem Wojny Ojczyźnianej IIkl. W 1985r. Imię, patronimik, data urodzenia i miejsce urodzenia pokrywają się z danymi z karty ewidencyjnej odznaczonego, na podstawie której ustalono listę odznaczeń radzieckich. Na karcie ewidencyjnej podano medal „Za odwagę” nadany 11.11.1943r., co wyklucza przypadkową zbieżność nazwisk z uczestniczką bitwy pod Lenino. Pomimo zgodności danych (wszystkich prócz nazwiska), brak stuprocentowej pewności, że Weronika Andriejewna Mezis i Weronika Andriejewna Mamajewa to ta sama osoba.

**We wspomnianej wyżej karcie ewidencyjnej odznaczonego zamiast stopnia wojskowego wpisano „pielęgniarka”, co może wskazywać, ze po Lenino trafiła do służby medycznej (co byłoby zgodne z jej doświadczeniem zawodowym) lub, że po wojnie pracowała jako pielęgniarka.

Opracowano w oparciu o materiały CAMO RF i książkę „Początek drogi. Lenino” A. Srogi.

Dodatkowe zdjęcia:

Matusiewicz (Matusewicz) Stanisław syn Ludwika

Data i miejsce urodzenia: 1919r., Lwów

Narodowość: Polak.

Wykształcenie: Brak danych.

Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:

Zmobilizowany przez Joszkar-Olinski RWK, Marijska ASRR.

Od 06.1943r. w WP.

Plutonowy, zastępca dowódcy plutonu ds. polityczno-wychowawczych, 2 pluton, kompania rppanc, 2 batalion, 3pp.

Udział w bitwie pod Lenino:

Plutonowy, zastępca dowódcy plutonu ds. polityczno-wychowawczych, 2 pluton, kompania rppanc, 2 batalion, 3pp.

Z wniosku odznaczeniowego na medal „Za zasługi bojowe” (na jego podstawie nadano ostatecznie medal „Za odwagę”):

„Plutonowy Matusiewicz S. L. w walce 13 października 1943r. w rejonie wsi Trigubowo-Lenino.

Otrzymane od dowódcy kompanii zadanie zajęcia pozycji na prawej flance wykonał dokładnie.

Na przestrzeni około 30m od okopów przeciwnika zaczęły strzelać niemieckie ckm.

Razem ze swoim dowódcą ogniem swojego automatu osłonił swój pluton i tym dał możliwość swoim żołnierzom okopać się. Ogniem z automatu zniszczył ckm przeciwnika.”

Służba i praca po bitwie pod Lenino:

W 1944r. otrzymał awans najpierw do stopnia chorążego, następnie podporucznika.

05.09 – 26.10.1944r. – Zastępca dowódcy batalionu ds. polityczno-wychowawczych, 2 batalion.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Order Czerwonej Gwiazdy – 16.02.1945r. (pośmiertnie);

Medal „Za odwagę” – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino (patrz wyżej).

Rany i kontuzje: ranny 26.10.1944r. W rejonie Tarchomina, w czasie walk o Jabłonnę (rana śmiertelna).

Data i miejsce śmierci: 26.10.1944r.

Dodatkowe informacje:

Według list strat, najbliższym krewnym był ojciec, Ludwik, zamieszkały we Lwowie przy ul. Tarnowskiego.

Opracowano w oparciu o materiały CAMO RF

Dodatkowe zdjęcia:

Maron (Maroń) Jakub (Jakow) syn Mirona

Data i miejsce urodzenia: 1911r.

Narodowość: Polak.

Wykształcenie: 7 klas szkoły powszechnej.

Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:

Zmobilizowany przez Wołochowski RWK

Służba w stopniu starszyny w Armii Czerwonej – 164 armijny zapasowy pułk strzelecki.

31.03.1942r. – skierowany do 36 Zapasowej Brygady Strzeleckiej

23.05.1943r. Skierowany przez Tulski WPP do 5 zapasowej brygady artylerii.

Od 15.07.1943r. w WP.

Dowódca działa, 3 bateria, 1pal.

Udział w bitwie pod Lenino:

Ogniomistrz, dowódca działa, 3 bateria, 1pal.

Z wniosku odznaczeniowego na medal „Za odwagę”:

„Maron Ja. M. w czasie walki 12-13 października 1943r. w rejonie wsi Trigubowo dał się poznać jako zdolny i opanowany dowódca.

Nie bacząc na silny ostrzał artyleryjski i bombardowanie prowadził ogień ze swojego działa, czym pomógł baterii wykonać zadanie odparcia kontratakującej grupy przeciwnika i przemieszczenia z sukcesem naszej piechoty.”

Służba i praca po bitwie pod Lenino:

Dalsze losy nieznane.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Medal „Za odwagę” – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino.

Rany i kontuzje: Brak danych.

Data i miejsce śmierci: Brak danych.

Dodatkowe informacje:

Opracowano w oparciu o materiały CAMO RF.

Dodatkowe zdjęcia:

Markowski Antoni syn Pawła

Data i miejsce urodzenia: 07(11?).11.1920r., wieś Kisiliewka, Obłast Nikołajewska (albo Chersoń)

Narodowość: Polak.

Wykształcenie: Brak danych.

Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:

Zmobilizowany do służby w Armii Czerwonej w 1940r.

Od 06.1943r. w WP.

Sierżant, zastępca dowódcy plutonu, 3 pluton fizylierów, 1pcz.

Udział w bitwie pod Lenino:

Sierżant, zastępca dowódcy plutonu, 3 pluton fizylierów, 1pcz.

Z wniosku odznaczeniowego na medal „Za zasługi bojowe” (na jego podstawie nadano ostatecznie medal „Za odwagę”):

„Sierżant Markowski A. P. z plutonem fizylierów 13.10.43r. przemieściwszy się naprzód wzorowo zabezpieczał przeprawę czołgów przez r.[zekę] Miereja w rejonie m. Lenino, a także pod silnym ogniem ze wszystkich rodzajów broni przeciwnika umiejętnie organizował obronę grupy ewakuacyjnej, ewakuującej uszkodzone czołgi z pola walki, znajdującej się w bezpośredniej bliskości przednich linii. W rezultacie ewakuowano jeden czołg T-34.

Miejsce, w którym prowadzono ewakuację i obronę uszkodzonych czołgów było wzorowo [tak w oryginale] przestrzelana ogniem artylerii i moździerzy przeciwnika.

Nie bacząc na jawne niebezpieczeństwo dla życia sierżant Markowski kontynuował wykonywanie postawionego mu zadania do końca.”

Służba i praca po bitwie pod Lenino:

Po Lenino trafił prawdopodobnie awansowany do stopnia starszego sierżanta

Dowodził 2. plutonem desantowym 1BP, najpierw jako starszy sierżant, następnie (w czasie walk na Wale Pomorskim) jako chorąży.

Po zranieniu (5. lub 6.02.1945r.) trafił do szpitala ewakuacyjnego 2386, następnie ewakuowany na tyły poprzez GOPEP (Główny Oddział Polowego Punktu Ewakuacji) 108.

Prawdopodobnie zaraz po wyleczeniu wrócił do ZSRR.

07.1945r. – zwolniony do rezerwy w stopniu młodszego lejtnanta.

Prawdopodobnie mieszkał w Nikołajewie.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Polskie:

Brązowy medal „Zasłużonym na Polu Chwały”

Radzieckie:

Order Wojny Ojczyźnianej I kl. – 06.04.1985r. – nadanie jubileuszowe;

Medal „Za odwagę” – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino (patrz wyżej);

Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej”.

Rany i kontuzje: 6(?).02.1945r. – ciężko ranny podczas walk na Wale Pomorskim.

Data i miejsce śmierci: Po 1985r.

Dodatkowe informacje:

Różnica w dacie urodzenia wynika z rozbieżności w dokumentach – datę 07.11.1920 podaje arkusz ewidencyjny, należy ją zatem uznać za bardziej prawdopodobną niż 11.11.1920r. podaną w dokumentach szpitala ewakuacyjnego 2386.

Opracowano w oparciu o materiały CAMO RF oraz książkę „Warszawska Pancerna” K. Przytockiego.

Dodatkowe zdjęcia: