Łobanow Konstantin syn Stanisława

Data i miejsce urodzenia: 21.05.1908r., Homel, Cesarstwo Rosyjskie (obecnie Białoruś).

Narodowość: Rosjanin

Wykształcenie: Brak danych.

Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:

Od 01.09.1931r. W Armii Czerwonej.

Od 20.12.1936r. (lub 1937r.) w organach Głównego Zarządu Bezpieczeństwa Państwowego (GUGB) NKWD w stopniu sierżanta GB (stopień odpowiadający lejtnantowi w RKKA i Wojskach NKWD).

20.12.1936r. – 07.02.1939r. – Oficer śledczy 4 oddziału UNKWD Obłasti Leningradzkiej.

07.02.1939r. – zwolniony do rezerwy (paragraf 38.W Ustawy o Służbie w GUGB – niemożność wykorzystania do pracy w GUGB).

Prawdopodobnie 30.04.1941r. Ponownie powołany do służby wojskowej.

Udział w działaniach wojennych w rejonie Leningradu.

Od 10.06.1943r. W WP (brak informacji o zweryfikowaniu stopnia).

28.10.1943r. – awans do stopnia majora

Od 28.10.1943r. Naczelnik Oddziału Informacji 1DP.

Udział w bitwie pod Lenino:

Major, naczelnik OI 1DP.

Z wniosku odznaczeniowego na Order Czerwonej Gwiazdy:

„Tow. Łobanow będąc naczelnikiem Oddziału Informacji 1. Polskiej Dywizji Piechoty w swojej pracy dał przykłady pracy operacyjnej celem ujawnienia szpiegów i zdrajców Narodu Polskiego i jego sojusznika [tj. ZSRR]. W walce z agenturą przeciwnika umiejętnie kieruje podległym mu aparatem [nieczytelne] i z pełną poświęcenia. W czasie udziału dywizji w działaniach bojowych umiejętnie kierował personelem operacyjnym co dało pozytywne rezultaty w pracy celem zwalczania agentury przeciwnika.”

Służba i praca po bitwie pod Lenino:

Od 01.1945r. Naczelnik wydziału śledczego Głównego Zarządu Informacji Wojskowej WP.

01.1945r. – Awans do stopnia podpułkownika.

Prawdopodobnie powrócił do ZSRR przed 02.1946r.

Zwolniony do Rezerwy 26.11.1955r. W stopniu podpułkownika.

Prawdopodobnie po zakończeniu służby wojskowej nadal pracował w organach Bezpieczeństwa Państwowego lub Spraw Wewnętrznych.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Polskie:

Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski;

Order Krzyża Grunwaldu III klasy;

(Srebrny?) Medal „Zasłużonym na Polu Chwały”;

Medal „Za Warszawę”.

Radzieckie:

Wyróżniony bronią nagrodową – 20.12.1937r.;

Order Czerwonej Gwiazdy – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino (patrz wyżej);

Order Czerwonej Gwiazdy – 30.12.1956r. – za wysługę lat;

Medal „Za zasługi bojowe” – 03.11.1944r. – za wysługę lat;

Medal „Za obronę Leningradu” – 22.12.1942r.;

Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej” – 1945r.

Rany i kontuzje: Jedna kontuzja.

Data i miejsce śmierci: Brak danych.

Dodatkowe informacje:

Prawdopodobnie miał częściowo polskie pochodzenie.

Opracowano na podstawie materiałów CA MO RF oraz strony nkvd.memo.ru

Dodatkowe zdjęcia:

Leoniak Ludwik Syn Władysława

Data i miejsce urodzenia: 25.08.1907r.

Narodowość: Polak.

Wykształcenie:

Cywilne:

Nieukończone studia na Politechnice Lwowskiej przed 1939r.

Wojskowe:

Kurs oficerów oświatowych 1DP – 1943r.

Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:

Przed wojną nadleśniczy w Zielińcach, powiat Borszczów.

Po 1939r. Wywieziony na Syberię.

05.1943r. – zmobilizowany przez Kytmanowski RWK w Kraju Ałtajskim.

24.05.1943r. – przekazany do Barnaulskiego WPP celem skierowania do służby w 1DP.

Od 5.06.1943r. W WP.

Początkowo jako oficer bez stopnia skierowany na kurs oficerów oświatowych.

Po kursie awansowany na do stopnia podporucznika. mianowany zastępcą ds. polityczno-wychowawczych dowódcy 2 batalionu 3pp.

Udział w bitwie pod Lenino:

Podporucznik, zastępca dowódcy ds. polityczno-wychowawczych, 2 batalion, 3pp, 1DP.

Z wniosku odznaczeniowego na Order Czerwonej Gwiazdy:

„W walce pod Lenino (Mohylewska Obłast, BSRR) 12 i 13 października 43 roku podporucznik Leoniak L.W. dowodził 2 . batalionem 3. pułku strzeleckiego. Bezpośrednio w szykach bojowych piechoty okazał odwagę i osobiste męstwo przy ataku na niemieckie pozycje w rejonie między wsiami Połzuchy i Trigubowo. Żołnierze jego batalionu wystrzelali do kompanii hitlerowców, zniszczyli kilka punktów ogniowych, wzięli jeńców. Osobiście prowadził batalion do wielokrotnych kontrataków, podtrzymywał ducha bojowego żołnierzy w czasie ciężkich bombardowań. Wzorowo organizował prace tyłów, zabezpieczenie pododdziałów w amunicję i wyżywienie.”

Według A. Srogi dowodzenie przejął ze względu na tymczasową nieobecność kpt. Sobolewskiego. Wraz z szefem sztabu batalionu, por. Firko, zdołał opanować panikę w batalionie.

Służba i praca po bitwie pod Lenino:

Po bitwie wyznaczony na stanowisko zastępcy naczelnika wydziału politycznego 1DP.

11.1943r. – Awans do stopnia porucznika.

Od 1944r. – w wydziale wojskowym ZPP, następnie w redakcji „Zwycięzymy”.

Przeniesiony do rezerwy w stopniu majora.

1.03.1945-15.01.1950r. – Nadleśniczy, nadleśnictwo Sarnia Góra (Obecnie część nadleśnictwa Osie, pow. Świecko, Woj. Kujawsko-Pomorskie).

1950r. – nadleśniczy w województwie Gdańskim;

W późniejszym okresie był nadleśniczym w Województwie Warszawskim i Białostockim.

Pod koniec lat 60. mianowany nadleśniczym we Włoszczowie.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Polskie:

Krzyż Walecznych – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino;

Radzieckie:

Order Czerwonej Gwiazdy – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino (patrz wyżej).

Rany i kontuzje: Brak danych (wg stanu na 30.10.1943r. Ranny nie był).

Data i miejsce śmierci: 11.12.1986r., Włoszczowa (?).

Dodatkowe informacje:

Przed Lenino kilkukrotnie pisał artykuły do „Żołnierza Wolności”.

Był żonaty z Zofią (nazwisko panieńskie nieustalone, zmarła 09.04.1984r.)

Pochowany na cmentarzu parafialnym we Włoszczowie.

Opracowano w oparciu o dane CAMO RF oraz książkę „Początek drogi. Lenino” A. Srogi.

Dodatkowe zdjęcia: