Sigalin Józef syn Michała

Data i miejsce urodzenia: 6.11.1909r., Warszawa.

Narodowość: Polak.

Wykształcenie: Wyższe – Wydział Architektury Politechniki Warszawskiej – 1946r.

Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:

Przed wojną studiował architekturę i prawo, studiów jednak nie zdążył ukończyć przed wybuchem wojny.

1930-1932r. – zasadnicza służba wojskowa w WP.

Po 1939r. Trafił do ZSRR.

Pracował jako architekt w Krzemieńcu, następnie w Tadżyckiej SRR.

Od 1942r. w Armii Czerwonej. Służba w stopniu oficerskim. Stanowisko nieustalone.

Od 10.06.1943r. w WP.

Porucznik, zastępca naczelnika 1 oddziału sztabu, 1DP

Udział w bitwie pod Lenino:

Porucznik, zastępca naczelnika 1 oddziału sztabu, 1DP.

Z wniosku odznaczeniowego na medal „Za odwagę”:

„11 października 1943r. o 22:00 podczas organizacji KP [punktu dowodzenia] dywizji 2 km na południowy wschód od wsi Nikolenki porucznik Sigalin znajdował się przy telefonie i przyjmował meldunki od jednostek dywizji o zajęciu pozycji wyjściowych. Przeciwnik otworzył do jego miejsca przebywania ogień z baterii 105mm – trzy ostrzały po 60 pocisków każdy, które rozrywały się wokół porucznika. Zginęli będący razem z nim: lejtnant Armii Czerwonej, dwóch podoficerów i jeden żołnierz został ciężko ranny.

Ale porucznik Sigalin nie opuścił swojego posterunku i spokojnie kontynuował odbieranie meldunków do momentu, gdy przewód został przerwany przez eksplozją i aparatu i aparat [tak w oryginale] uszkodzony. Porucznik Sigalin przebiegł pod ogniem do drugiego telefonu i dopiero gdy zakończył przyjmowanie meldunków, ukrył się w szczelinie. Przez cały okres działań bojowych prowadził się walecznie, wykonywał rozmaite zadania nie szczędząc życia. Służył jako przykład dokładnej pracy pod ogniem i bombardowaniem przeciwnika.”

Służba i praca po bitwie pod Lenino:

Od 07.1944r. w Dziale Odbudowy Resortu Gospodarki Narodowej i Finansów PKWN.

Służbę wojskową zakończył w stopniu majora.

Od 1945r. w Biurze Odbudowy Stolicy w Warszawie.

1951-1956r. – naczelny architekt Warszawy.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Polskie:

Order Sztandaru Pracy I klasy – 22.07.1949r. – za zasługi w dziedzinie budownictwa;

Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski – 22.07.1952r. – za wybitne zasługi w pracy zawodowej.

Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski – 16.07.1946r. – za zasługi przy odbudowie mostu poniatowskiego (którą kierował);

Brązowy medal “Zasłużonym na Polu Chwały” – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino;

Medal Zwycięstwa i Wolności;

Medal „Za Warszawę”;

Złota Odznaka „Za zasługi dla Warszawy” – 1960r..

Radzieckie:

Medal „Za odwagę” – 11.11.1943r. – Za zasługi pod Lenino (Patrz wyżej);

Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami”;

Medal „Za wyzwolenie Warszawy”.

Rany i kontuzje: Brak danych.

Data i miejsce śmierci: 25.12.1983r., Warszawa.

Dodatkowe informacje:

Jego brat Roman, oficer WP, został zamordowany w ramach zbrodni katyńskiej.

Jego brat Grzegorz, architekt, został w 1938r. W ZSRR skazany za szpiegostwo na rzecz Polski i stracony.

Jego siostra Anna oraz matka Rozalia zostały zamordowane w niemieckich obozach koncentracyjnych.

Od 1927r. Członek ZMK.

Przed wojną należał do KPP.

Od 1943r. członek ZPP.

Po wojnie kierował licznymi projektami budowlanymi w Warszawie.

Opracowano w oparciu o:

https://culture.pl/pl/tworca/jozef-sigalin (dostęp 202608292302)

oraz materiały CAMO RF.

Dodatkowe zdjęcia:

Świderski Stefan syn Wacława (Władysława)

Data i miejsce urodzenia: 1907r.

Narodowość: Polak.

Wykształcenie: Brak Danych.

Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:

Prawdopodobnie przed wojną uzyskał stopień podoficerski w WP.

Prawdopodobnie zamieszkiwał na kresach i wywieziony został w głąb ZSRR.

Zmobilizowany przez Tajszecki RWK w Obłasti Irkuckiej.

Od 10.06.1943r. w 1DP.

Od 16.06.1943r. Plutonowy, dowódca plutonu, 3 batalion, 8 kompania, 2pp.

Udział w bitwie pod Lenino:

Plutonowy, dowódca plutonu, 2pp.

Z wniosku odznaczeniowego na medal „ Za zasługi bojowe” (na jego podstawie nadano ostatecznie medal „Za odwagę”):

„[Dopisek:]Plutonowy Swiderski C. W. pod wsią Połzuchy.[]

W czasie natarcia na niemiecką linię transzei wysforował się przed swoich żołnierzy. Jako pierwszy wdarł się w transzeję i szybko zorganizował obronę z powodu niedoboru amunicji, po czym naprawił pozostawiony przez niemców [tak w oryginale] ciężki karabin maszynowy i skutecznie odparł ze swoimi żołnierzami dwa kontrataki przeciwnika. Dowodził z inicjatywą, śmiało i zdecydowanie. Zdołał obronić siłę żywą swojego plutonu.”

Służba i praca po bitwie pod Lenino:

W późniejszym okresie awansowany do stopnia chorążego.

Na stanowisku pozostawał do 31.05.1944r.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Medal „Za odwagę” – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino (patrz wyżej).

Rany i kontuzje: Brak danych.

Data i miejsce śmierci: Brak danych.

Dodatkowe informacje:

Opracowano w oparciu o materiały CAMO RF oraz książkę „Drugi Berliński” A. Krajewskiego.

Dodatkowe zdjęcia:

Rutkowski Stanisław syn Witolda

Data i miejsce urodzenia: 1919r.

Narodowość: Polak.

Wykształcenie: Brak danych.

Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:

Zmobilizowany so służby przez Riżański (ryski?) RWK.

Od 06.1943r. w 1DP.

Szeregowy, łącznościowiec, 2pp.

Udział w bitwie pod Lenino:

Szeregowy, łącznościowiec, 2pp.

Z wniosku odznaczeniowego na medal „Za zasługi bojowe” (na jego podstawie przyznano ostatecznie medal „Za odwagę”):

„[Dopisek:]Szeregowy Rutkowski Stanisław w rejonie wsi Połzuchy.[]

Otrzymał zadanie bojowe 12/X.1943 nawiązać łączność między dowództwem pułku a II batalionem. Szybko ciągnął linię, ale szybko znalazł się pod silnym ogniem artylerii[.] Nie bacząc na padające blisko pociski kontynuował układanie linii łączności[.]

Był 2 razy ogłuszony i lekko kontuzjowany. Podczas podejścia do naszych pierwszych linii został ranny kulą w rękę. Działając drugą ręką kontynuował układanie linii[.] Dopiero gdy łączność została nawiązana[,] odszedł do lazaretu[.] W drodze powrotnej naprawiał przerwania [linii telefonicznej].”

Służba i praca po bitwie pod Lenino:

Brak danych.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Medal „Za odwagę” – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino (patrz wyżej).

Rany i kontuzje:

12.10.1943r. – kontuzjowany w rejonie miejscowości Połzuchy;

12.10.1943r. – lekko ranny w rejonie miejscowości Połzuchy

Data i miejsce śmierci: Brak danych.

Dodatkowe informacje:

Opracowano w oparciu o materiały CAMO RF.

Rudkowski (Rutkowski) Stanisław syn Adama

Data i miejsce urodzenia: 1913r., Hajnówka.
Narodowość: Polak.
Wykształcenie: Brak danych.

Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:
Po 17.09.1939r. Wysiedlony (na mocy decyzji administracyjnej, nie sądowej).
Przebywał w rejonie Astrachania, pracował jako cieśla.
Od 01 (07).06.1943r. w WP.
Szeregowiec, 1 kompania ckm, 1pp.

Udział w bitwie pod Lenino:
Szeregowiec, 1 kompania ckm, 1pp.
Z wniosku odznaczeniowego na medal „Za zasługi bojowe” (na jego podstawie nadano ostatecznie medal „Za odwagę”):

„13.X.43r. w czasie walki w rejonie miasteczka Lenino na jednym z odcinków w związku z przegrupowaniem trzeba było się trochę wycofać. Żołnierz Rudkowski wycofując się w walce zauważył leżącego majora Armii Czerwonej, rannego w lewą nogę powyżej kolana. Majorowi groziło niebezpieczeństwo dostania się do niewoli, gdyż nie mógł się podnieść. Rudkowski nie bacząc na niebezpieczeństwo, zawinął go w pałatkę [pelerynę-płachtę namiotową] i pod silnym ogniem czołgając się odciągnął go w bezpieczne miejsce, ratując w ten sposób życie i honor radzieckiego oficera.”

Służba i praca po bitwie pod Lenino:
W 1945r. był kapralem, dowódcą drużyny w 1pp.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):
Medal „Za odwagę” – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino (patrz wyżej).
Rany i kontuzje: 2.02.1945r. – rana śmiertelna.
Data i miejsce śmierci: 2.02.1945r. – poległ w walce w okolicach Wałcza.
Dodatkowe informacje:
Był żonaty z Janiną (nazwisko panieńskie nieustalone).
Pierwotnie pochowany w mogile zbiorowej we wsi Strassforth (Grudna) koło Wałcza.
Opracowano w oparciu o materiały CAMO RF.

Dodatkowe zdjęcia:

Rodzicz (Rodicz, Rodycz) Jan (Iwan) syn Hilarego (Iłariona)

Data i miejsce urodzenia: 1924r., wieś Ostrów, gmina Moroczna, Powiat Pińsk, Województwo Poleskie (obecnie Wostrau, Łasicka rada wiejska, rajon Pińsk, Obłast Brześć).

Narodowość: Białorusin.

Wykształcenie: 4 klasy szkoły powszechnej (polskiej).

Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:

Przed 06.1943r. pracował w zakładzie „Sergo Ordżonikidze” w Rajonie Kaganowickim w m. Gorki.

Zmobilizowany 20.05(?).1943r. Przez Kaganowicki RWK.

22.05.1943r. Skierowany przez Gorkowski WPP do Obozu Sieleckiego.

Od 06.1943r. w WP.

Szeregowiec, celowniczy rkm, 2 pluton, 1 kompania, 1 batalion, 3pp.

Udział w bitwie pod Lenino:

Szeregowiec, celowniczy rkm, 2 pluton, 1 kompania, 1 batalion, 3pp.

Z wniosku odznaczeniowego na medal „Za odwagę”:

„Szeregowy Rodicz Ja. Ch. w walkach 12-13 października 1943r. w rejonie wsi Triegubowo-Lenino okazał odwagę. Dwa razy wysyłany jako łącznik z meldunkami do dowódcy batalionu, od ogniem przeciwnika na czas dostarczył meldunki do punktu przeznaczenia. W czasie niejednokrotnych kontrataków przeciwnika, nie tracąc zimnej krwi prowadził ogień z ręcznego karabinu maszynowego czym zmusił przeciwnika do odwrotu.

W jednym z kontrataków niemcy (tak w oryginale) bezpośrednio zbliżyli się do okopów, Rodicz rzucił w nich dwoma granatami[,] które rozerwały się pośrodku grupy nacierających niemców czym zmusił ich do odwrotu.”

Służba i praca po bitwie pod Lenino:

Po bitwie awansowany do stopnia starszego szeregowca.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Brązowy medal „Zasłużonym na Polu Chwały” – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino;

Medal „Za odwagę” – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino (patrz wyżej).

Rany i kontuzje: Brak danych.

Data i miejsce śmierci: Brak danych.

Dodatkowe informacje:

Opracowano w oparciu o materiały CAMO RF.

Dodatkowe zdjęcia:

Poznański Henryk syn Józefa

Data i miejsce urodzenia: 08.08.1919r., Kalisz.

Narodowość: Polak.

Wykształcenie: Brak danych

Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:

Od 10.06.1943r. w WP.

Szeregowy, zastępca dowódcy plutonu, 7 kompania, 3 batalion, 1pp.

Udział w bitwie pod Lenino:

Szeregowy, zastępca dowódcy plutonu, 7 kompania, 3 batalion, 1pp.

Z wniosku na medal „Za odwagę”:

„[Dopisek:]12-13.X 1943r. w rejonie wsi Triegubowo [tak w oryginale]

Okazał w walkach odwagę i męstwo. Po wyeliminowaniu z walki dowódcy plutonu przejął dowodzenie i w walce utrzymał się na skrajnie trudnym odcinku do nadejścia pomocy[.]”

Służba i praca po bitwie pod Lenino:

Prawdopodobnie po bitwie skierowany do szkoły oficerskiej, dalszą służbę odbywał poza 1pp.

W późniejszym okresie awansowany do stopnia porucznika.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Medal „Za odwagę” – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino (patrz wyżej).

Rany i kontuzje: Brak danych.

Data i miejsce śmierci: Brak danych.

Dodatkowe informacje:

Opracowano w oparciu o materiały CAMO RF.

Dodatkowe zdjęcia:

Pleszak Bronisław syn Michała

Data i miejsce urodzenia: 1902r.

Narodowość: Polak.

Wykształcenie: Brak danych.

Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:

Od 27.06.1943r. W WP, zmobilizowany przez Możgiński RWK w Udmurckiej ASRR.

Plutonowy, podoficer wydziału polityczno-wychowawczego, 2pp.

Udział w bitwie pod Lenino:

Plutonowy, podoficer wydziału polityczno-wychowawczego, 3 kompania strzelecka, 1 batalion, 2pp.

Z wniosku odznaczeniowego na medal „Za odwagę”:

„[Dopisek:]Plut. Pleszak [tak w oryginale] B. M. w walkach 13.10.1943r. pod wsią Połzuchino [tak w oryginale]

Po tym, gdy przeciwnik został wypchnięty z pierwszej linii obrony i rozpoczął odwrót, plutonowy Pleszczak [tak w oryginale] z grupą żołnierzy kontynuował pościg i nieoczekiwanie zderzył się z przeważającą liczebnie grupą niemców [tak w oryginale]. Nie tracąc przytomności umysłu dał rozkaz “ognia” i zaczął otaczać niemców z lewej i z prawej; zmusiwszy ich do odwrotu, wdarł się do drugiej transzei.”

Według A. Srogi podczas szturmu na drugą transzeję przejął rkm od strzelca i z niego prowadził ogień. Miał także wziąć do niewoli sześciu niemieckich żołnierzy.

Służba i praca po bitwie pod Lenino:

Od 07.10.1944r. – sierżant, dowódca plutonu, 1 batalion, 3 kompania 2pp.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Brązowy medal „Zasłużonym na Polu Chwały”;

Medal „Za odwagę” – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino (patrz wyżej)

Rany i kontuzje: Brak danych.

Data i miejsce śmierci: Brak danych.

Dodatkowe informacje:

W materiałach archiwalnych nazwisko występuje najczęściej jako “Pleszczak”, natomiast w “Drugim Berlińskim” Krajewskiego i “Początku…” Srogi – jako “Pleszak”.

Opracowano w oparciu o materiały CAMO RF oraz książek “Początek drogi. Lenino” A. Srogi i „Drugi Berliński” A. Krajewskiego.

Dodatkowe zdjęcia:

Pieniążek Jan syn Szymona

Data i miejsce urodzenia: 1898r., Dojazdów, powiat Kraków(?).

Narodowość: Polak.

Wykształcenie: Brak danych.

Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:

Udział w I wojnie światowej.

Po 17.09.1941r. Prawdopodobnie wysiedlony do Kazachstanu.

Zmobilizowany przez Akmoliński RWK w Kazachskiej SRR.

Od 06.1943r. w WP.

Od 31.08.1943r. – chorąży, zastępca dowódcy kompanii ds. polityczno-wychowawczych, 4 kompania piechoty, 2pp.

Udział w bitwie pod Lenino:

Chorąży, zastępca dowódcy kompanii ds. polityczno-wychowawczych, 4 kompania piechoty, 2pp.

Z wniosku odznaczeniowego na medal „Za odwagę”:

„[Dopisek:]W walkach 12 i 13.10.43r. pod wsią Połzuchino [tak w oryginale]

Dwa plutony pod dowództwem chor[.] Pieniążka zostały wydzielone do pomocy artylerii. Umiejętnie kierował, nie bacząc na ostrzał, przemieszczaniem się dział naprzód. Gdy na drodze zrobiło się błoto i grupa niemieckich samolotów zaczęła prowadzić działania[,] Pieniążek nie tylko zdołał schować działa, ale i zapobiec eksplozji amunicji, odrzuciwszy [płonącą?] skrzynkę z pociskami.

Zapewnił dostawę pocisków i jedzenia pod obstrzałem karabinów maszynowych przeciwnika[.]”

Służba i praca po bitwie pod Lenino:

Na stanowisku pozostawał do 06.02.1944r.

Służbę wojskową zakończył w stopniu kapitana.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Krzyż Niepodległości (1932r., 1933r. lub 1938r)*

Medal „Za odwagę” – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino (patrz wyżej)

Rany i kontuzje:

Ranny w 1915r.

Data i miejsce śmierci: 1971r.(?)

Dodatkowe informacje:

Opracowano w oparciu o materiały CAMO RF oraz książkę „Drugi Berliński” A. Krajewskiego.

*Niestety, baza danych odznaczonych Krzyżem Niepodległości na stronie fundacja100.pl nie zawiera zbyt wielu danych, nawet tak podstawowych jak imię ojca. W bazie znalazły się trzy osoby o nazwisku Jan Pieniążek, ale nie sposób odnaleźć nawet informacji czy chodzi o Krzyż czy o Medal Niepodległości. Odznaczenie jest jednak wymienione we wniosku odznaczeniowym na medal „Za Odwagę”.

Dodatkowe zdjęcia: