Sigalin Józef syn Michała

Data i miejsce urodzenia: 6.11.1909r., Warszawa.

Narodowość: Polak.

Wykształcenie: Wyższe – Wydział Architektury Politechniki Warszawskiej – 1946r.

Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:

Przed wojną studiował architekturę i prawo, studiów jednak nie zdążył ukończyć przed wybuchem wojny.

1930-1932r. – zasadnicza służba wojskowa w WP.

Po 1939r. Trafił do ZSRR.

Pracował jako architekt w Krzemieńcu, następnie w Tadżyckiej SRR.

Od 1942r. w Armii Czerwonej. Służba w stopniu oficerskim. Stanowisko nieustalone.

Od 10.06.1943r. w WP.

Porucznik, zastępca naczelnika 1 oddziału sztabu, 1DP

Udział w bitwie pod Lenino:

Porucznik, zastępca naczelnika 1 oddziału sztabu, 1DP.

Z wniosku odznaczeniowego na medal „Za odwagę”:

„11 października 1943r. o 22:00 podczas organizacji KP [punktu dowodzenia] dywizji 2 km na południowy wschód od wsi Nikolenki porucznik Sigalin znajdował się przy telefonie i przyjmował meldunki od jednostek dywizji o zajęciu pozycji wyjściowych. Przeciwnik otworzył do jego miejsca przebywania ogień z baterii 105mm – trzy ostrzały po 60 pocisków każdy, które rozrywały się wokół porucznika. Zginęli będący razem z nim: lejtnant Armii Czerwonej, dwóch podoficerów i jeden żołnierz został ciężko ranny.

Ale porucznik Sigalin nie opuścił swojego posterunku i spokojnie kontynuował odbieranie meldunków do momentu, gdy przewód został przerwany przez eksplozją i aparatu i aparat [tak w oryginale] uszkodzony. Porucznik Sigalin przebiegł pod ogniem do drugiego telefonu i dopiero gdy zakończył przyjmowanie meldunków, ukrył się w szczelinie. Przez cały okres działań bojowych prowadził się walecznie, wykonywał rozmaite zadania nie szczędząc życia. Służył jako przykład dokładnej pracy pod ogniem i bombardowaniem przeciwnika.”

Służba i praca po bitwie pod Lenino:

Od 07.1944r. w Dziale Odbudowy Resortu Gospodarki Narodowej i Finansów PKWN.

Służbę wojskową zakończył w stopniu majora.

Od 1945r. w Biurze Odbudowy Stolicy w Warszawie.

1951-1956r. – naczelny architekt Warszawy.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Polskie:

Order Sztandaru Pracy I klasy – 22.07.1949r. – za zasługi w dziedzinie budownictwa;

Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski – 22.07.1952r. – za wybitne zasługi w pracy zawodowej.

Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski – 16.07.1946r. – za zasługi przy odbudowie mostu poniatowskiego (którą kierował);

Brązowy medal “Zasłużonym na Polu Chwały” – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino;

Medal Zwycięstwa i Wolności;

Medal „Za Warszawę”;

Złota Odznaka „Za zasługi dla Warszawy” – 1960r..

Radzieckie:

Medal „Za odwagę” – 11.11.1943r. – Za zasługi pod Lenino (Patrz wyżej);

Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami”;

Medal „Za wyzwolenie Warszawy”.

Rany i kontuzje: Brak danych.

Data i miejsce śmierci: 25.12.1983r., Warszawa.

Dodatkowe informacje:

Jego brat Roman, oficer WP, został zamordowany w ramach zbrodni katyńskiej.

Jego brat Grzegorz, architekt, został w 1938r. W ZSRR skazany za szpiegostwo na rzecz Polski i stracony.

Jego siostra Anna oraz matka Rozalia zostały zamordowane w niemieckich obozach koncentracyjnych.

Od 1927r. Członek ZMK.

Przed wojną należał do KPP.

Od 1943r. członek ZPP.

Po wojnie kierował licznymi projektami budowlanymi w Warszawie.

Opracowano w oparciu o:

https://culture.pl/pl/tworca/jozef-sigalin (dostęp 202608292302)

oraz materiały CAMO RF.

Dodatkowe zdjęcia: