Brązowy Medal Zasłużonym na Polu Chwały – za działania 9III1945r. – wraz z szer. Janem Chrobakiem podciągnął kabel telefoniczny do punktu obserwacyjnego baterii, dzięki czemu dowódca pułku uzyskał dostęp do aktualnych informacji o sytuacji na pierwszej linii; pomimo, że wcześniej trzech innych telefonistów (w tym szer. Władysław Caryk) zostało rannych próbując tego dokonać.
Rany i kontuzje:
Brak danych
Data i miejsce śmierci: Brak danych
Dodatkowe informacje:
Opracowano na podstawie książki „Osiemnasty Kołobrzeski” Juliusza Malczewskiego
Starszy sierżant, zastępca dowódcy 1 plutonu 2 kompanii
Służba i praca po zakończeniu służby w 18pp:
Brak danych
Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):
Brązowy medal „Zasłużonym na Polu Chwały”
Krzyż Walecznych? – za działania 30IV1945r. – ubezpieczając prawe skrzydło batalionu, swoim CKM zadał Niemcom dotkliwe straty i nie opuścił pola walki mimo odniesionej rany. Dopiero, po drugim, ciężkim zranieniu, podczas odpierania drugiej fali atakujących, został wyeliminowany z walki.
Rany i kontuzje:
Dwukrotnie ranny 30IV45, rejon Friesack i Rhin Kanal
Data i miejsce śmierci: Brak danych
Dodatkowe informacje:
Według informacji na stronie 395 monografii 18pp, został jeszcze na polu walki, ranny, odznaczony Krzyżem Walecznych przez kpt. Nikołajewa.
Nie figuruje w spisie odznaczonych Krzyżem Walecznych, jedynie w spisie odznaczonych Brązowym medalem „Zasłużonym na Polu Chwały”.
Nie figuruje w spisie rannych – informacje o zranieniu pochodzą z opisu czynu na stronie 395 monografii 18pp, sporządzonego w oparciu o wniosek odznaczeniowy.
Opracowano na podstawie książki „Osiemnasty Kołobrzeski” Juliusza Malczewskiego
Kapral, p.o. dowódcy 2 plutonu 1 kompanii moździerzy 82mm 1 batalionu piechoty – 15X1944-14III1945r.
Plutonowy, dowódca plutonu moździerzy w 1 batalionie piechoty -?-?, 17III1945r.
Służba i praca po zakończeniu służby w 18pp:
Brak danych
Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):
Krzyż Walecznych – W Kołobrzegu 17III1945r zniszczył barykadę i umieszczony na niej CKM. Przy zmianie stanowisk ogniowych wziął do niewoli kilka uzbrojonych osób cywilnych, wyzwolił grupę jeńców – Francuzów, Rosjan i Jugosłowian. Dzięki ich wskazówkom, zniszczył dwa zamaskowane stanowiska RKM.
Rany i kontuzje:
Brak danych
Data i miejsce śmierci: Brak danych
Dodatkowe informacje:
Wraz z kpr. Piorunem bronili czterech opuszczonych przez załogi moździerzy przed kontratakiem Niemców. Trafiony 7 pociskami w kolbę broni. Kontratakujący Niemcy wycofali się ponosząc znaczne straty.
Opracowano na podstawie książki „Osiemnasty Kołobrzeski” Juliusza Malczewskiego
Porucznik, kapitan – Służba w 75pp – co najmniej od VII1929r.
Kapitan – dowódca trzeciej kompanii CKM 3 batalionu 75pp – we wrześniu 1939r.
Obóz jeniecki Gross Born, wyzwolony przez żołnierzy 18pp w 1945r.
Służba w 18pp:
Skierowany do 18pp na własną prośbę.
Major, dowódca 2 batalionu piechoty – 9VI1945-1V1946r.;
Major, zastępca dowódcy pułku do spraw liniowych – 15IX1945-9VI1946r.;
Podpułkownik, dowódca pułku – od 1946r.?
Służba i praca po zakończeniu służby w 18pp:
Brak danych
Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):
Brak danych
Rany i kontuzje:
Brak danych
Data i miejsce śmierci: Brak danych
Dodatkowe informacje:
W monografii pułku znajdujemy taką interesującą informację na str. 415:
„Niezłym agitatorem okazał się nowy dowódca 2 batalionu, mjr Pawełczak. W czasie pogadanek opowiadał żołnierzom o Saksonii, okraju, w którym przebywali, do którego przed wojną wyjeżdżali w poszukiwaniu zarobku ich rodacy, stąd przysłowiowe „na Saksy”.”
Opracowano na podstawie książki „Osiemnasty Kołobrzeski” Juliusza Malczewskiego
Dodatkowe zdjęcia:
Źródło: “Osiemnasty Kołobrzeski”
Źródło: Zbiory własne. Nie ma pewności, czy oficer na zdjęciu to ppłk Pawełczak, 1946r.
Źródło: Zbiory własne; nie ma pewności, czy osoba na zdjęciu to ppłk Pawełczak, 1946r.
Zdjęcie powojenne w mundurze nadleśniczego z książki “Na drodze stał Kołobrzeg”
Pardej Wincenty syn Jana
Data i miejsce urodzenia: 05IV1907r., Rawa Mazowiecka
Narodowość: Polak
Wykształcenie:
Cywilne:
Szkoła powszechna i Gimnazjum w Tomaszowie Mazowieckim.
1928r. – Matura.
Studia na Uniwersytecie Poznańskim – Inżynier Leśnik
Wojskowe:
1930r. – Szkoła Podchorążych Rezerwy Piechoty w Nisku – kapral podchorąży.
Praca i służba wojskowa przed służbą w 18pp:
1930r. – powołany do Służby w WP, Szkoła Podchorążych Rezerwy Piechoty w Nisku, praktyki w 18pp w Skierniewicach, specjalizacja w obsłudze CKM – stopień: kapral podchorąży (po drugim roku studiów).
1933r. – Pracownik Biura Urządzania Lasów w Baranowiczach.
Zarządca Lasów majątku Mielnów.
1937r. – Przemyśl, leśnik powiatowy.
1939r. – Komisarz Ochrony lasów na obwód Rzeszów.
Szkolenie wojskowe, awans do stopnia podporucznika.
26VIII1939r. – zmobilizowany do WP, przydział do 3pp Legionów w Jarosławiu.
Udział w obronie Twierdzy Modlin w 1939r., ciężko ranny, awansowany do stopnia porucznika.
27X1939r. – ucieczka ze szpitala, powrót do Tomaszowa Mazowieckiego.
IX1940r. – Hadle Szklarskie (ob. Woj. Podkarpackie) – Zarządca lasów.
10XII1944r. – Zgłosił się na ochotnika do służby w WP.
Służba w 18pp:
Porucznik, zastępca dowódcy 1 kompanii CKM 1 batalionu piechoty ds. liniowych – 21XII1944-10IV1945r.;
Porucznik, dowódca 1 kompanii CKM 1 batalionu piechoty – 10IV-1IX1945r.
Służba i praca po zakończeniu służby w 18pp:
IX1945r. – kwatermistrz 6DP.
Awans do stopnia kapitana.
II1947r. – przeniesiony do rezerwy na własną prośbę.
Paca w leśnictwie: Nadleśniczy w Kępnie, następnie w Ostrzeszowie.
W rezerwie awans do stopnia majora.
1967r. – zwolniony od obowiązku służby wojskowej.
W latach 80. na emeryturze, mieszkał na stałe w Ostrzeszowie.
Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski;
Krzyż Grunwaldu III klasy;
Krzyż Walecznych;
Srebrny medal „Zasłużonym na Polu Chwały”;
Złoty Krzyż Zasługi.
Rany i kontuzje:
27IX1939r. – ciężko ranny w obie nogi i głowę podczas obrony Modlina.
15III1945r. – lekko kontuzjowany w Kołobrzegu w rejonie kolegiaty w wyniku bliskiej eksplozji po wezwaniu Niemcó do kapitulacji.
Data i miejsce śmierci: 19I1993r., Ostrzeszów (obecnie Woj. Wielkopolskie)
Dodatkowe informacje:
Wyróżnił sie w walkach o Kołobrzeg, pod Croustillier i pod Friesack 1V1945r.
Opiniowany pozytywnie w czasie i po zakończeniu wojny. Po przeniesieniu na stanowisko kwatermistrza 6DPnie radził sobie zbyt dobrze ze względu na brak przygotowania.
W wyniku niezaleczonych ran z września 1939r., do końca życia chodził o lasce (w tym podczas służby w 18pp. W czasie wojny). Po przejściu do cywila uznany za inwalidę wojennego III grupy.
Należał do ZBoWiD.
Podczas wojny prowadził pamiętnik. Fragmenty za jego zgodą zamieścił w „Na drodze stał Kołobrzeg” Alojzy Sroga.
Żonaty z Zofią (zm. 1995r.), związek małżeński zawarł przed wojną.
Pochowany na cmentarzu parafialnym NMP Wniebowziętej w Ostrzeszowie.
Opracowano na podstawie danych przekazanych przez pana Marka Sobiecha, książek „Osiemnasty Kołobrzeski” Juliusza Malczewskiego i „Na drodze stał Kołobrzeg” Alojzego Srogi.
Krzyż Walecznych – zadziałania w Kołobrzegu 16III1945r. – jego radiostacja uległa uszkodzeniu. Usłyszawszy od kolegów, że w piwnicy bronionego przez Niemców budynku niedaleko widzieli niemiecką radiostację, bez wahania wskoczył do piwnicy z pistoletem maszynowym, zastrzelił broniących się żołnierzy wroga i zdobył nieuszkodzoną radiostację, która później służyła batalionowi.
Rany i kontuzje:
Brak danych
Data i miejsce śmierci: Brak danych
Dodatkowe informacje:
Opracowano na podstawie książki „Osiemnasty Kołobrzeski” Juliusza Malczewskiego
Brązowy medal „Zasłużonym na Polu Chwały” – w Kołobrzegu 17III1945r. , w czasie natarcia, zauważył niemieckiego żołnierza na tyłach swojego pododdziału. Podkradłszy się w jego kierunku, odkrył w piwnicy całą grupę Niemców szykującą się do ataku na polskie stanowiska. Wrzuciwszy do piwnicy granat, zmusił żołnierza wystawionego jako czujka do poddania się. Ten, z własnej inicjatywy wskazał rozmieszczenie punktów ogniowych za torem kolejowym, co znacząco ułatwiło dalsze natarcie.
Rany i kontuzje:
Brak danych
Data i miejsce śmierci: Brak danych
Dodatkowe informacje:
Opracowano na podstawie książki „Osiemnasty Kołobrzeski” Juliusza Malczewskiego
Krzyż Walecznych – za działania 7III1945r., podczas rozpoznania majątku wraz z drugim zwiadowcą został ostrzelany przez z RKM. Galopem wjechał do folwarku, powodując panikę wśród Niemców i odwrót. Czterech żołnierzy wroga wziął do niewoli i zdobył RKM
Rany i kontuzje:
Brak danych
Data i miejsce śmierci: Brak danych
Dodatkowe informacje:
Opracowano na podstawie książki „Osiemnasty Kołobrzeski” Juliusza Malczewskiego
Data i miejsce urodzenia: 7XII1912r./7XI1910r./1910r./1912r., Mohylew/wieś Podławszczyna, obł. Mohylew
Narodowość: Polak
Wykształcenie:
Szkoła średnia – Władywostok
Oficerska Szkoła Piechoty – 1930r., Władywostok
1935-1938 – kursy lotnicze, Irkuck
Praca i służba wojskowa przed służbą w 18pp:
W Armii Czerwonej:
St. lejtnant, 233ps – od 16III1936r. -?
Instruktor wyszkolenia wojskowego – Krasnodar
St. lejtnant, pomocnik szefa sztabu ds. zwiadu – 1145ps (?)– od 1941 do 1942r.
Szef oddziału wyszkolenia –Szkoła oficerska, Front Zabajkalski – od 1942r.
Zastępca dowódcy – Szkoła oficerska, Front Zabajkalski – od 1942r.
W WP:
Delegowany do WP we wrześniu 1943r.
Zastępca szefa sztabu 2 DP od września 1943r.
P.o. szefa sztabu 3DP
Zastępca szefa sztabu 3DP – od III do VI1944r.
Szef oddziału wyszkolenia Szkoły Oficerskiej 1 AWP – VI-XI1944r.
Zastępca szefa sztabu 4 DP – XI-XII1944r.
Służba w 18pp:
Przybył do pułku 13II1945r.
Major, zastępca dowódcy pułku do spraw liniowych – 13II-15IX1945r. (mianowany na miejsce rannego mjr. Żylińskiego)
Służba i praca po zakończeniu służby w 18pp:
Łódzki Okręg Wojskowy
Powrócił do ZSRR prawdopodobnie w 1946r.
125 Samodzielna Brygada Budowlana – ?
Zakończył służbę w Armii Radzieckiej 27IV1957r.
Ostatni stopień: pułkownik; mianowany podpułkownikiem jeszcze w WP
Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):
Radzieckie:
Order Czerwonego Sztandaru – 5XI1954r. – prawdopodobnie za wysługę lat (20)
Order Wojny Ojczyźnianej II klasy – 9VII1945r. – wniosek niedostępny.
Order Czerwonej Gwiazdy – 13V1945r. – za dowodzenie pododdziałami – 15II1945r. dowodzone przezeń pododdziały odparły 3 kontrataki; 3-5II1945r. (ewidentna pomyłka płk. Ziarkowskiego lub pisarza, chodziło o marzec) jeden z pododdziałów wziął do niewoli 86 jeńców. W Kołobrzegu także na pierwszej linii, bezpośrednio dowodził pododdziałami.
Order Czerwonej Gwiazdy – 20VI1949r. – prawdopodobnie za wysługę lat (15)
Medal „Za zasługi bojowe” – 3XI1944r. – za wysługę lat (10)
Medal „Za wyzwolenie Warszawy”
Medal „Za zdobycie Berlina”
Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami”
Polskie:
Order Krzyża Grunwaldu 3 klasy – 13VII1945r.
Krzyż Walecznych – 3V1945r.
Srebrny Krzyż zasługi – na podstawie rozkazu nr 54 z 23II1946r.
Medal Zwycięstwa i Wolności – 26X1945r.
Medal „Za Warszawę” – 1III1946r.
Medal „Za Odrę, Nysę, Bałtyk” -18III1946r.
Rany i kontuzje:
Ranny w 1942r. (wniosek na Order Czerwonej Gwiazdy podaje, że ranny nie był)
Data i miejsce śmierci: przed1985r.?
Dodatkowe informacje:
Opracowano na podstawie książki „Osiemnasty Kołobrzeski” Juliusza Malczewskiego oraz danych z CA MO RF
GRH Osiemnasty Kołobrzeski 