Karpowicz, Piotr, syn Trofima

Data i miejsce urodzenia: 20 XII 1896r., Nowa Wieś, Rajon Lubcza, Obłast Baranowicze

Narodowość: Białorusin

Wykształcenie:

• Wyższa Szkoła Powszechna w Nowogródku – 1915r.
• 2 Oranienbaumska Szkoła Chorążych – 1915r.
• Szkoła „Wystrieł”, Moskwa – 1927r.

Praca i służba wojskowa przed służbą w 18pp:

• 1915-1918r. – Służba W Armii Rosyjskiej, ostatnie stanowisko: dowódca batalionu 765 pułku, Front Południowo-Zachodni;

Od 1918r. Służba w Armii Czerwonej

• Dowódca Wojskowy na Wołost Ilińsko-Chowańską, Gubernia Jarosławska – VI-XII1918r.;
• Dowódca Kompanii, Jarosławski Pułk Terytorialny – 30XII1918-1V1920r.;
• dowódca kompanii, 1 terytorialny pułku strzelecki 1 Terytorialnej Dywizji Strzeleckiej, Karelski Odcinek Bojowy – 1V1920-6III1921r.;
• Dowódca kompanii i naczelnik Szkoły pułkowej, 93 i 81 pułki strzeleckie – III1921-IX1926r.;
• Dowódca batalionu, 31 pułk strzelecki – VIII1927-IV1930r.;
• Zastępca dowódcy ds. gospodarczych, 2 pułk czołgów, Leningradzki OW – 30IV1930-31I1933r.;

Od lutego 1933r.w rezerwie

• Pracownik administracyjno-gosodarczy, brak szczegółowych danych; skazany na 5 lat obozu z paragrafu o nadużycie władzy – zaniedbanie, data nieznana; zwolniony przed terminem w 1937r.

Od 1VII1941r. powtórnie służba w Armii Czerwonej, zmobilizowany przez Frunzewski RWK, Leningrad

• Dowódca pułku, 7 i 8 pułk pospolitego ruszenia – VII1941-IX1941r;
• Rezerwa Oficerska, 36 Zapasowa Brygada Strzelecka; IX1941-X1941r.;
• Dowódca batalionu, 25 pułk strzelecki 9X-3XI1941r.;
• Pobyt w szpitalu po zranieniu XI1941-II1942r.;
• Dowódca batalionu, 107 zapasowy pułk strzelecki – 17II-9V1942r.;
• Pobyt w szpitalu w związku z zachorowaniem na tyfus – V-VII1942r.;
• Kapitan, major, zastępca dowódcy pułku ds. liniowych, 3593 zapasowy pułk strzelecki – VIII1942-X1943r.;
• Dowódca pułku, 10 zapasowy pułk strzelecki – X1943-27V1944r.;

Delegacja do Wojska Polskiego

• Dowódca pułku, samodzielny zapasowy pułk piechoty – 3VI-5VII1944r.

Służba w 18pp:

• Major, podpułkownik, dowódca pułku – 5VII1944r. – III1945r.;
• Pobyt w szpitalu w związku z problemami kardiologicznymi, prawdopodobnie w wyniku powikłań po tyfusie – III1945r.;

Służba i praca po zakończeniu służby w 18pp:

• Podpułkownik, dowódca pułku, 16 pułk piechoty – III-4V1945r.;
• Podpułkownik, pułkownik, dowódca pułku, 3 zapasowy pułk piechoty – 4V-4VIII1945r.;
• Pułkownik, dowódca pułku, 11 pułk piechoty – 4VIII1945-18V1947r.

Powrót do ZSRR i służba w Armii Czerwonej

• Rezerwa Naczelnego Dowództwa Wojsk Lądowych – V-6XI1947r.;
• Pułkownik, naczelnik, 5 oddział Nowogrodzkiego OWK- 6XI1947-VIII1950r.
• Pułkownik, nykładowca przygotowania ogólnowojskowego, Katedra Wojskowa przy Lenigradzkiej Akademi Techniki Leśnej (LLTA) im. Kirowa – 31VIII1950-IV1953r.;

Przeszedł w stan spoczynku w czerwcu 1953r.

Mieszkał w Leningradzie, dalsze losy nieznane.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Odznaczenia radzieckie:

– Order Czerwonego Sztandaru – nadany prawdopodobnie za wysługę lat (20) w 1947 lub 1948r.

– Order Wojny Ojczyźnianej I klasy – nadany 19.03.1945r. – za walki pod Nadarzycami;

– Order Znaku Honoru – nadany 12.11.1943r. – za wzorowe przygotowanie bazy szkoleniowej pułku;

– Order Czerwonej Gwiazdy – nadany 05.08.1942r. – Za walki pod Tichwinem (Front Leningradzki), przejął dowodzenie kompanią, dwukrotnie ranny pozostał na polu bitwy aż do przekazania dowodzenia, wyniesiony w ciężkim stanie;

– Order Czerwonej Gwiazdy – nadany 03.11.1944r. za wysługę lat (15);

– Medal „Za Obronę Leningradu” – 1944;

– Medal „Za Zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945”;

– Medal „Za Wyzwolenie Warszawy”;

– Medal „Za Zdobycie Berlina”;

– Medal „30 lat radzieckiej armii i marynarki wojennej”.

Odznaczenia Polskie:

– Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari – nadany w 1946r.;

– Krzyż Walecznych – nadany w 1945r.;

– Srebrny Krzyż Zasługi – w 1945r.;

– Srebrny Krzyż Zasługi – w 1946r.;

– Srebrny Krzyż Zasługi – w 1946r.prawdopodobnie na podstawie rozkazu NDWP nr 54 z 23.02.1946r.

– Medal „Za Warszawę”;

– Medal „Za Odrę, Nysę, Bałtyk”;

– Medal Zwycięstwa i Wolności – w obu arkuszach opisany jako medal „Za zwycięstwo nad Niemcami”;

– Odznaka Grunwaldzka.

Rany i kontuzje:

Dwukrotnie ranny pod Tichwinem 3XI1942r.

Jeden z wniosków odznaczeniowych wspomina o jeszcze jednej ranie. Brak bliższych danych.

Data i miejsce śmierci: Przed 1985r.?, Leningrad ?

Dodatkowe informacje:

Z dodatkowych informacji, które dają nam dostępne dokumenty wynika, że około roku 1925 Piotr Karpowicz ożenił się z urodzoną w 1902r. Anną Wasiliewną Makiną. W 1926r. urodził im się syn Wiktor, który prawdopodobnie w czasie drugiej wojny światowej służył jako radiooperator we Flocie Bałtyckiej i w 1945r. odznaczony został medalem Nachimowa.

Juliusz Malczewski w książce „Osiemnasty Kołobrzeski” podaje, że Karpowicz kilkukrotnie bywał na pierwszej linii podczas walk. Zachowane wnioski odznaczeniowe zdają się potwierdzać tę informację.

Biogram zestawiony na podstawie Arkusza ewidencyjnego i wniosków odznaczeniowych z CAMO RF oraz książek „Osiemnasty Kołobrzeski” (Juliusz Malczewski) i „Na drodze stał Kołobrzeg” (Alojzy Sroga)

Szczegółowa biografia płk. Karpowicza: https://grh18pp.business.blog/2019/03/02/piotr-karpowicz-pierwszy-dowodca-18-kolobrzeskiego-pulku-piechoty-w-swietle-radzieckich-dokumentow-archiwalnych/

Dodatkowe zdjęcia:

• 

•