Awanir Nikołajew – biogram

[Brak zdjęcia]

Nikołajew, Awanir, syn Wasilija

Data i miejsce urodzenia: 5X1914r., Leningrad (wg. monografii 18pp Orenburg)

Narodowość: Rosjanin

Wykształcenie:

Szkoła kadry dowódczej w 1938r.

Kurs oficerski w Moskwie przed delegacją do WP

Praca i służba wojskowa przed służbą w 18pp:

Służba w Armii Czerwonej od 25X1936r.

Udział w wojnie radziecko-fińskiej i w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej.

Politruk   350ps (450pz?) – 1941r.?

119 dywizjon artylerii przeciwpancernej, 118Dywizja Strzelecka, Front Zachodni  – st. lejtnant, zastępca dowódcy baterii ds. polit. (szeregowy wg innych źródeł)

Był zaginionym bez wieści od XI1943r. do ? (Informacja niepotwierdzona)

Służba w 18pp:

1 z-ca dowódcy 3 batalionu piechoty ds. liniowych (26VII-14XII44);

Dowódca kompanii moździerzy 82mm 3 kompanii piechoty (13XI-6XII44) (wniosek na Order Czerwonej Gwiazdy sugeruje, że pełnił tę funkcję jeszcze w lutym 1945r.);

Dowódca 1 batalionu piechoty (5II45-5IX45)

Służba i praca po zakończeniu służby w 18pp:

W opracowaniu.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Medal „Za zasługi bojowe” – 15II1943r., za utrzymanie jedności w jednostce, doskonałe efekty ognia prowadzonego przez baterię oraz samodzielne zniszczenie 16 żołnierzy przeciwnika w okresie 6-30XI1942r. (we wniosku na Order Czerwonej gwiazdy mylnie podano jako medal „Za Odwagę”)

Order Czerwonego Sztandaru – 10VI1945r., za walki w Kołobrzegu, wniosek odznaczeniowy niedostępny.

Order Czerwonej Gwiazdy – 5IV1945r., za przejęcie dowództwa batalionu piechoty (jako dowódca kompanii moździerzy) pod Nadarzycami i konsekwentne, zakończone sukcesem, prowadzenie batalionu w natarciu

Krzyż Walecznych

Krzyż Walecznych

Medal „Za obronę Stalingradu” (? – prawdopodobnie błędna informacja, pochodzi z wniosku na Order Czerwonej Gwiazdy)

Rany i kontuzje:

Czterokrotnie ranny podczas służby w Armii Czerwonej (wg. „Osiemnasty Kołobrzeski”, według innych źródeł ranny nie był lub był tylko raz)

Ranny 13VIII1941r. podczas służby w 350ps (450pz?), szpital 3123 (?)

Ranny w Kołobrzegu 10III1945r.

Data i miejsce śmierci: Przed 1985r.?

Dodatkowe informacje:

Był członkiem WKP (b) przynajmniej od 1942r.

Prawdopodobnie żonaty Z Jewdokią Aleksiejewną Karłową, nie ma jednak pewnoci czy chodzi o tę saą osobe”.

Imię pojawia się w dokumentach także jako „Awenir”

W monografii 18pp,nastronie 332 możemy znaleźć taką charakterystykę:

„Najlepszym z pododdziałów pułkowych był niewątpliwie 1 batalion dowodzony przez kpt. Awaira Nikołajewa. Ten zrównoważony i utalentowany dowódca potrafił zachować spokój w najcięższych sytuacjach, rozkazy wydawane przez niego były jasne i zrozumiałe. Był powszechnie szanowany i lubiany przez żołnierzy. Jemu należy przypisać zasługę, że batalion poniósł cięższych strat, działał bowiem przez cały czas na najtrudniejszych odcinkach. Kpt. Nikołajew miał pod swoimi rozkazami doskonałych oficerów, dowódców kompanii: ppor. Edwarda Markiewicza, ppor. Stanisława Tomanka i por. Władysława Łysiaka, co niewątpliwie miało wpływ na przebieg działań bojowych batalionu.”

Ciekawa informacja pojawia się także na stronie 390:

„[przed natarciem na Lobeofsund 29IV1945r.] zanim żołnierze poszli do natarcia, nastąpił taki moment, kiedy na rozkaz nikt się nie podniósł w obawie przed hitlerowskim ogniem. Przed zaległe wpolu kompanie wyszedł wówczas kpt. Awanir Nikołajew wraz z por. Hipolitem Traczyńskim.

– Idziemy naprzód –powiedział kapitan do porucznika, a do żołnierzy – Jeżeli się boicie, to leżcie. My we dwójkę wygonimy Niemców ze stacji.

Pomogło. Żołnierze zerwali się i wyprzedzając dowódcę z okrzykiem: „Hura!” wpadli między zabudowania stacyjne.”

Na podstawie „Osiemnasty Kołobrzeski” (J. Malczewski) i materiałów z CA MO RF

Dodatkowe zdjęcia:

Źródło: “Osiemnasty Kołobrzeski”

Leave a comment