Pardej Wincenty syn Jana

Data i miejsce urodzenia: 05IV1907r., Rawa Mazowiecka

Narodowość: Polak

Wykształcenie:

Cywilne:

Szkoła powszechna i Gimnazjum w Tomaszowie Mazowieckim.

1928r. – Matura.

Studia na Uniwersytecie Poznańskim – Inżynier Leśnik

Wojskowe:

1930r. – Szkoła Podchorążych Rezerwy Piechoty w Nisku – kapral podchorąży.

Praca i służba wojskowa przed służbą w 18pp:

1930r. – powołany do Służby w WP, Szkoła Podchorążych Rezerwy Piechoty w Nisku, praktyki w 18pp w Skierniewicach, specjalizacja w obsłudze CKM – stopień: kapral podchorąży (po drugim roku studiów).

1933r. – Pracownik Biura Urządzania Lasów w Baranowiczach.

Zarządca Lasów majątku Mielnów.

1937r. – Przemyśl, leśnik powiatowy.

1939r. – Komisarz Ochrony lasów na obwód Rzeszów.

Szkolenie wojskowe, awans do stopnia podporucznika.

26VIII1939r. – zmobilizowany do WP, przydział do 3pp Legionów w Jarosławiu.

Udział w obronie Twierdzy Modlin w 1939r., ciężko ranny, awansowany do stopnia porucznika.

27X1939r. – ucieczka ze szpitala, powrót do Tomaszowa Mazowieckiego.

IX1940r. – Hadle Szklarskie (ob. Woj. Podkarpackie) – Zarządca lasów.

10XII1944r. – Zgłosił się na ochotnika do służby w WP.

Służba w 18pp:

• Porucznik, zastępca dowódcy 1 kompanii CKM 1 batalionu piechoty ds. liniowych – 21XII1944-10IV1945r.;
• Porucznik, dowódca 1 kompanii CKM 1 batalionu piechoty – 10IV-1IX1945r.

Służba i praca po zakończeniu służby w 18pp:

IX1945r. – kwatermistrz 6DP.

Awans do stopnia kapitana.

II1947r. – przeniesiony do rezerwy na własną prośbę.

Paca w leśnictwie: Nadleśniczy w Kępnie, następnie w Ostrzeszowie.

W rezerwie awans do stopnia majora.

1967r. – zwolniony od obowiązku służby wojskowej.

W latach 80. na emeryturze, mieszkał na stałe w Ostrzeszowie.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski;

Krzyż Grunwaldu III klasy;

Krzyż Walecznych;

Srebrny medal „Zasłużonym na Polu Chwały”;

Złoty Krzyż Zasługi.

Rany i kontuzje:

27IX1939r. – ciężko ranny w obie nogi i głowę podczas obrony Modlina.

15III1945r. – lekko kontuzjowany w Kołobrzegu w rejonie kolegiaty w wyniku bliskiej eksplozji po wezwaniu Niemcó do kapitulacji.

Data i miejsce śmierci: 19I1993r., Ostrzeszów (obecnie Woj. Wielkopolskie)

Dodatkowe informacje:

Wyróżnił sie w walkach o Kołobrzeg, pod Croustillier i pod Friesack 1V1945r.

Opiniowany pozytywnie w czasie i po zakończeniu wojny. Po przeniesieniu na stanowisko kwatermistrza 6DPnie radził sobie zbyt dobrze ze względu na brak przygotowania.

W wyniku niezaleczonych ran z września 1939r., do końca życia chodził o lasce (w tym podczas służby w 18pp. W czasie wojny). Po przejściu do cywila uznany za inwalidę wojennego III grupy.

Należał do ZBoWiD.

Podczas wojny prowadził pamiętnik. Fragmenty za jego zgodą zamieścił w „Na drodze stał Kołobrzeg” Alojzy Sroga.

Żonaty z Zofią (zm. 1995r.), związek małżeński zawarł przed wojną.

Pochowany na cmentarzu parafialnym NMP Wniebowziętej w Ostrzeszowie.

Opracowano na podstawie danych przekazanych przez pana Marka Sobiecha, książek „Osiemnasty Kołobrzeski” Juliusza Malczewskiego i „Na drodze stał Kołobrzeg” Alojzego Srogi.

Dodatkowe zdjęcia: