Bewziuk Wojciech syn Michała
Data i miejsce urodzenia: 8.05.1902r. Okładne, Cesarstwo Rosyjskie
Narodowość: Polak
Wykształcenie:
6 klas szkoły powszechnej w Barze – 1917r.
Oficerska Szkoła Artylerii, Kijów, 1931r.
Leningradzka Akademia Wojskowa 1934r.
Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:
Od 01.05.1924r. Służba w Armii Czerwonej
2 Kaukaski pułk piechoty – 1924r., udział w tłumieniu powstania w Gruzji.
1938r. – kursy doskonalenia oficerów w Moskwie.
?-08.1941r. – dowódca dywizjonu, 383 pah 86DP;
08-10.1941 – Szef sztabu 909 pa
10.1941 – 12.1942r. – szef sztabu artylerii 336DP
12.1942 – 05.1943 – dowódca artylerii 336DP, pułkownik
Od 17.05.1943r. – służba w WP
05-20.11.1943r. – dowódca artylerii 1DP
Udział w bitwie pod Lenino:
Dowódca Artylerii 1DP
Z wniosku odznaczeniowego na Order Czerwonego Sztandaru:
„Podczas przerywania pasa umocnień przeciwnika na rubieży POŁZUCHY-TRIGUBOWA na artylerii 1DP oraz artylerii podporządkowanej i podległej spoczywała wielka odpowiedzialność.
Osobiście przeprowadzając rozpoznanie obrony przeciwnika i bojowych szyków swoich jednostek, dowódca artylerii 1PPD pułkownik BEWZIUK postawił wszystkim grupom dokładne zadania dla przełamania wrogiej obrony, organizował współdziałanie artylerii z piechotą i czołgami. W przeddzień walk sprawdził czy zadania zostały w terenie wyjaśnione ich wykonawcom. W pełni zdołał zapewnić zrozumienie przez każdego dowódcę zadań dywizji jako całości i każdego pułku z osobna. Dowódcy grup w dynamice boju odczuwali twarde dowodzenie ze strony dowódcy.
Kwestia jasnej spójności i wspólnej pracy starszych oficerów 1PPD z oficerami Armii Czerwonej została w pełni umożliwiona.
Osobiście dysponując silną grupą artyleryjską PP dywizji w składzie trzech pułków artylerii, znajdował się przez cały czas trwania walk na punkcie dowodzenia razem z dowódcą dywizji pod wpływem nieustannych, zawziętych bombardowań ze strony wrogich samolotów pułkownik Bewziuk zdecydowanie wpływał na udane przemieszczanie się naszej piechoty i czołgów naprzód.
Wszystkie kontrataki piechoty przeciwnika, wspierane działami samobieżnymi zostały odparte z dużymi stratami dla Niemców.
Dywizja wykonała powierzone jej zadanie, przy odsłoniętych obu flankach.
Będąc doświadczonym frontowym artylerzystą pułkownik Bewziuk [-] kulturalny, energiczny i nieustraszony oficer mający duże zdolności organizatorskie. Stale surowy dla siebie i podwładnych.”
Służba i praca po bitwie:
20.11.1943 – 27.09.1945r. – dowódca 1DP
13.03.1944r. – awans do stopnia generała brygady
01.08.1945r. – awans do stopnia generała dywizji
09.1945 – 11.1946r. – Dowódca Lubelskiego OW
27.11.1946 – 09.1948r. – inspektor artylerii Śląskiego OW
30.09.1948 – 12.04.1950r. – Główny Inspektor Artylerii WP
12.04 – 01.09.1950r. – Zastępca głównego inspektora artylerii WP
09.1950 – 12.1951r. – Zastępca dowódcy artylerii WP
12.1951 – 27.03.1953r. – wyższe kursy doskonalenia oficerów – Moskwa
27.03 – 25.11.1953r. – Szef Artylerii Śląskiego OW
25.11.1953 – 12.11.1955r. – Szef Artylerii Warszawskiego OW
Od stycznia 1956r. Służba w Armii Radzieckiej
Od 13.02.1956r. Generał-lejtnant w stanie spoczynku
Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):
Polskie:
Order Sztandaru Pracy I klasy – 1954r.
Order Odrodzenia Polski III klasy – 1945r.
Order Krzyża Grunwaldu III klasy – 1945r.
Krzyż Złoty Orderu Virtuti Militari – 11 maja 1945r.
Krzyż Srebrny Order Virtuti Militari V klasy – 11 listopada 1943r.
Złoty Krzyż Zasługi – 23.02.1946r. (rozkaz nr.54)
Złoty Medal „Zasłużonym na Polu Chwały” – 1951r.
Medal za Warszawę 1939–1945
Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk
Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”
Brązowy Medal Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny
Złota Odznaka „Na Straży Pokoju” – 1976r.
Radzieckie:
Order Lenina – 16.02.1945r.
Order Lenina – 15.11.1950r. – przypuszczalnie za wysługę 25 lat w Armii Czerwonej
Order Czerwonego Sztandaru 1943r. – za udział w bitwie pod Lenino (patrz wyżej)
Order Czerwonego Sztandaru 05.11.1954r. – prawdopodobnie za wysługę 20 lat w Armii Czerwonej
Order Czerwonego Sztandaru 11.10.1968r. – prawdopodobnie w upamiętnieniu rocznicy Bitwy pod Lenino
Order Kutuzowa I stopnia – 29.05.1945r. – za forsowanie Odry i dalsze walki na terenie Niemiec.
Order Wojny Ojczyźnianej I klasy – 06.04.1985r. – nadanie jubileuszowe
Order Czerwonej Gwiazdy 05.11.1942r. – za wzorową pracę sztabową w sztabie artylerii 336DP, pierwotny wniosek był na medal „Za zasługi Bojowe”
Medal „Za obronę Moskwy”
Medal „Za wyzwolenie Warszawy”
Medal za Zdobycie Berlina
Rany i kontuzje: Brak
Data i miejsce śmierci: 20.0.1987r., Moskwa
Dodatkowe informacje:
Dodatkowe zdjęcia:
GRH Osiemnasty Kołobrzeski 