Galicki Władysław syn Stefana

Data i miejsce urodzenia: 03.11.1911r. (według niektórych źródeł: 1909r.), Kijów, Cesarstwo Rosyjskie

Narodowość: Polak

Wykształcenie:

Cywilne: brak danych

Wojskowe:

między 1931 a 1941r. – Tambowska Szkoła Kawalerii

1943r – Kurs doskonalenia oficerów przy Akademii im. Woroszyłowa w Moskwie.

Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:

08.11.1931r. – powołany do słuzby w Armii Czerwonej

Od 09.1941r. – udział w walkach na Froncie Południowym i Dońskim

06.07.1942r. – 09.02.1943r. – Dowódca 206 pułku strzeleckiego, 99SD, 66Armii

Udział w bitwie Stalingradzkiej

30.01.1943r. – pułk pod jego dowództwem zajął teren cmentarza zaykając okrążenie wokół fabryki traktorów, umożliwiając siłom głównym szturm na okrążone pozycje niemieckie

Od 08.1943r. – w Wojsku Polskim.

Zastępca dowódcy 1DP, podpułkownik

Udział w bitwie pod Lenino:

Zastępca dowódcy 1DP, podpułkownik.

Z wniosku odznaczeniowego na Order Czerwonego Sztandaru:

„Pracując jako zastępca dowódcy 1 Polskiej Dywizji orzymał ogólne zadanie bojowe zorganizować w czasie natarcia 12 października 43 roku przeprawę przez rzekę Mierję artylerii i czołgów. Osobiście dowodził przeprawą czołgów i organizował prace celem przebycia przez nie błota. W czasie walki 12 i 13 października podpułkownik Galicki otrzymał zadanie uzupełniające: nawiązać łączność z drugim pułkiem piechoty i praktycznie dowodzić nim w walce. Pod nieprzerwanym bombardowaniem i obstrzałem moździerzy, karabinów maszynowych i snajperów kilkukrotnie przechodził z punktu dowodzenia dywizji na przedni skraj [pozycji] 2 pułku strzeleckiego [piechoty]. Decyzjami podejmowanymi na miejscu niejednokrotnie pomagał z sukcesem decydować o zadaniach bojowych na prawej flance , umiejętnym prowadzeniem ognia artyleryjskiego zniszczył ostatnie punkty ogniowe przeciwnika we wsi Połzuchy, zapewniając tym samym zajęcie jej przez nasze pododdziały, innym razem umiejętnym manewrowaniem ciężkim działem zapewnił utrzymanie zajętych pozycji i rozgromienie kontratakującego wroga, za trzecim razem szybko rozśrodkowawszy w czasie bombardowania działa przeciwpancerne ocalił je od ciężkich strat. W ciężkiej sytuacji na lewej flance połączył się z 3 pułkiem i organizował podejście 1 i 3 batalionu, tym samym zapewniając utrzymanie zajętych pozycji. W czasie walki szybko orientował się w sytuacji i dawał konkretne, dokładne rozkazy i na bieżąco informował dowódcę Dywizji. W ogólnej swojej działalności dał przykład dowódcy wojskowego, który w pełni uczestniczył w systematycznym szkoleniu i wychowaniu pododdziałów.”

Służba i praca po bitwie pod Lenino:

11-12.1943r. – awans do stopnia pułkownika

18.03.1944r. – awans do stopnia generała brygady

1.01. – 1.09.1944r. – dowódca 3DP; Oddał się do dyspozycji dowództwa i przekazał dowodzenie gen. Zajkowskiemu po nieudanym szturm na Warszawę.

1945r. – dowódca 1 Szkolnej DP, następnie powstałej z niej 18DP (według innych danych – naczelnik szkoły dywizyjnej)

1945-02.1946r. – dowódca 14DP

02.1946r. – powrót do ZSRR

Służba w sztabie Środkowoazjatyckiego Okręgu Wojskowego

1951r. (lub 20.04.1961r.) -przejście w stan spoczynku.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Polskie:

Order Krzyża Grunwaldu III klasy

Złoty medal „Zasłużonym na Polu Chwały” – 11.11.1943r. – za udział w bitwie pod Lenino

Radzieckie:

Order Czerwonego Sztandaru – 1941r.

Order Czerwonego Sztandaru – 11.11.1943r. (za udział w bitwie pod Lenino – patrz wyzej)

Order Czerwonego Sztandaru – 1954r. (prawdopodobnie za wysługę lat)

Order Czerwonej Gwiazdy – 1944r. – za wysługę lat

Medal „Za obronę Stalingradu” – 1944r.

Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945r.” – 1945r.

Medal „za wyzwolenie Warszawy” -1945r.

Medal „30 lat Radzieckiej Armii i Marynarki”

Medal „40 lat Radzieckich Sił Zbrojnych”

Rany i kontuzje: Brak danych, do października 1943r. żadnych nie miał

Data i miejsce śmierci: 21.03.1980r., Kijów, USRR

Dodatkowe informacje:

Dodatkowe zdjęcia: