Baranowski Włodzimierz syn Augusta

Data i miejsce urodzenia: 10.06.1918r., Smoleńsk, Białoruska Republika Ludowa

Narodowość: Polak

Wykształcenie:

Brak danych

Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:

Prawdopdobnie mieszkał na terenie Łotwy.*

Służba w Armii Czerwonej od 1938r.

Prawdopodobnie od 10.1940r. W korpusie dowódczym młodszym lub średnim.

Od 06.1943r. w Wojsku Polskim

29.08.1943r. – p.o. dowódcy 3 batalionu 2pp

27.09 – 15.10.1943 – dowódca 3 batalionu 2pp

Udział w bitwie pod Lenino:

Dowódca 3 batalionu 2pp

Z wniosku odznaczeniowego na Order Czerwonej Gwiazdy (ostatecznie na jego podstawie nadano Order Wojny Ojczyźnianej I klasy):

„Podporucznik Baranowski W.A. w walkach 12-3 października 1943r. dowodził 3 batalionem. 13 października pod nieprzerwanym ogniem artylerii śmiało i zdecydowanie prowadził swój batalion do ataku. Umiejętnie i z inicjatywą dowodził batalionem dając przykłady męstwa i gotowości do poświęcenia swoim podkomendnym.

W czasie walki 13.10.43r. został ciężko ranny, ale nie opuszczał pola walki i leżąc na ziemi kontynuował dowodzenie działaniami batalionu wydając polecenia na przemieszczanie się naprzód.”

Według A. Srogi, Włodzimierz Baranowski miał dopiero w trakcie bitwy pod Lenino przejąć dowodzenie od kapitana Stefana Karpowicza, wcześniej będąc jego zastępcą. Nie znajduje to jednak potwierdzenia w obsadzie stanowisk dostępnej w monografii 2pp, zgodnie z którą kpt. Karpowicz przestał być dowódcą batalionu 27.09.1943r.

Służba i praca po bitwie pod Lenino:

Leczenie szpitalnego

Oficjalnie zdjęty ze stanowiska dowódcy batalionu 15.10.1943r.

Szef Wydziału Wyszkolenia szkoły oficerskiej 1AWP

Dowódca 2pp*

06.1946 – 04.1947 (?) – Dowódca 1pp*

05.1947r. – wyjazd do ZSRR.

Pracował w Głównym Zarządzie Kadr Południowo-Uralskiego Okręgu Wojskowego.

29.10.1949r. Przeniesiony do rezerwy w stopniu podpułkownika

Dalsze losy nieznane.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Polskie:

Order Krzyża Grunwaldu III klasy

Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Krzyż Walecznych

Srebrny Krzyż Zasługi (prawdopodobnie nadany w lutym 1946r. na podstawie rozkazu nr 54).

Brązowy medal „Zasłużonym na Polu Chwały” – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino

Brązowy medal „Zasłużonym na Polu Chwały”

Medal Zwycięstwa i Wolnosci

Medal „Za Warszawę”

Krzyż Bitwy Pod Lenino – 06.09.1989r.

Odznaka Grunwaldzka

Odznaka Kościuszkowska

Radzieckie:

Order Wojny Ojczyźnianej I kl. – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino (patrz wyżej)

Order Wojny Ojczyźnianej I kl. – 06.04.1985r. – nadanie jubileuszowe z okazji 40. rocznicy zwycięstwa.

Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945r.”

Medal „Za wyzwolenie Warszawy”

Rany i kontuzje:

Ciężko ranny 13.10.1943r. W rejonie Połzuch.

Data i miejsce śmierci: Brak danych, po 1989r.

Dodatkowe informacje:

We wniosku odznaczeniowym na Order Wojny Ojczyźnianej oraz w obu rozkazach odznaczeniowych z 11.11.1943r. figuruje jako Władysław.

Imię ojca w niektórych źródłach występuje jako Augustyn.

Informacje oznaczone „*” pochodzą z książki „Początk Drogi. Lenino.” i w chwili obecnej nie udało się ich potwierdzić. Włodzimierz Baranowski nie figuruje na liście znanych dowódców 2pp, zaś 1pp we wskazanym okresie miał dowodzić Kazimierz Baranowski. Do czasu uzyskania potwierdzenia (lub korekty) na podstawie materiału źródłowego, informacje te należy traktować jako wątpliwe.

Sporządzono w oparciu o dane z CA MO RF, „Drugi Berliński” A. Krajewskiego i „Początek drogi. Lenino” A. Srogi.

Dodatkowe zdjęcia: