Burdakow, Wasilij syn Grigorija (Georgija)

Data i miejsce urodzenia: 1915r., wieś Kliuczi (albo Bolszaja Dmitrijewka), Obłast Saratow.

Narodowość: Rosjanin

Wykształcenie:

4 klasy szkoły powszechnej.

Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:

W Armii Czerwonej od 1937r., powołany przez Korolewski RWK Saratowa.

W 1937r. Starszy sierżant w 5kd (1 gw. kd)

W 1941r. Awans do stopnia młodszego lejtnanta.

Członek WKP(b) od 1941r. Lub 1942r.

01.04.1941r. – ? – dowódca plutonu, 32 pułk czołgów.

Przeniesiony do 411 samodzielnego batalionu czołgów na stanowisko dowódcy plutonu czołgów średnich (data nieustalona)

14.07.1942r. – awans do stopnia lejtnanta.

05.09.1942r. – 08.01.1943r. – lejtnant, zastępca dowódcy kompanii czołgów T34 411 samodzielnego batalionu czołgów 11 Armii, Front Północno-Zachodni.

15.01.1943r. – awans do stopnia starszego lejtnanta.

1943r. – 27 samodzielny gwardyjski pułk czołgów – dowódca kompanii.

Od 06.1943r. w WP. Przeniesiony jako starszy lejtnant.

Porucznik, dowódca plutonu czołgów 1 pcz 1BP im. Bohaterów Westerplatte.

Udział w bitwie pod Lenino:

Porucznik, dowódca plutonu czołgów 1 pcz 1BP im. Bohaterów Westerplatte.

Z wniosku na medal „Za odwagę” (ostatecznie na jego podstawie nadano Order Wojny Ojczyźnianej I kl.):

„Porucznik Burdakow Wasilij był zdyscyplinowanym, kulturalnym, znającym swoją specjalność dowódcą i towarzyszem.

Jego pluton zawsze wyróżniał się [nieczytelne] i dobrym przygotowaniem bojowym.

13.10.43r. w boju w rejonie m.[iejscowości] Lenino-Sysojewo, jego pluton razem z kompanią szedł do ataku. Zaatakowana przez lotnictwo piechota zaległa. Czołgi wyrwały się dalej naprzód

Porucznik Burdakow Wasilij po to, by wspierać piechotę ogniem swoich czołgów zawrócił do niej.

Dla zorientowania się w sytuacji porucznik Burdakow Wasilij otworzył właz czołgu i został ciężko ranny w głowę z powodu czego 19.10.43 roku umarł w szpitalu polowym nr 587.

Piechota przy wsparciu ataku czołgów przemieściła się i zajęła dwie linie obrony przeciwnika.”

Służba i praca po bitwie pod Lenino:

Zmarł od ran w szpitalu polowym 478 13.10.1943r.(według innych dokumentów zmarł 19.10.1943r. W szpitalu polowym 587).

Pochowany we wsi Pierwomajskoje w Obłasti Smoleńskiej.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Radzieckie:

Order Wojny Ojczyźnianej I kl. – 11.11.1943r. (pośmiertnie) – za działania w bitwie pod Lenino (patrz wyzej).

Order Czerwonej Gwiazdy (?) – za walki pod Stalingradem (wniosku nie odnaleziono).

Madal „Za odwagę” – 29.11.1942r. – za walki na Froncie Północno-Zachodnim. 13.11.1942r. Kompania pod jego dowództwem zniszczyła do 50 żołnierzy przeciwnika i 3 drzewno-ziemne punkty ogniowe.

Rany i kontuzje:

Ciężko ranny w głowę 13.10.1943r. (odłamkiem)

Data i miejsce śmierci: 13 lub 19.10.1943r., szpital polowy 478 lub 587

Dodatkowe informacje:

Żonaty z Teodozją Kisielewą (według innych dokumentów – z Julią Krawcową)

Sporządzono na podstawie materiałów CA MO RF i projektu “Doroga Pamiati”

Dodatkowe zdjęcia: