Piotrowski Tadeusz syn Wilhelma

Data i miejsce urodzenia: 29.11.1906r., Wieś Soliwonki (?), Obwód Kijowski, Cesarstwo Rosyjskie (obecnie Ukraina)

Narodowość: Polak

Wykształcenie:

Cywilne: Brak danych.

Wojskowe:

Ulianowska Szkoła Piechoty, Symbirsk.

Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:

W Armii Czerwonej od 04.11.1928r.

Zmobilizowany przez Fastowski RWK Obłasti Kijowskiej.

Po ukończeniu szkoły dowódczej, służył w 242ps 81 Kałuskiej Dywizji Strzeleckiej.

Major, 71 Gwardyjska DS (stanowisko nieustalone)

Podpułkownik, dowódca 230 pułku strzelców górskich.

Udział w walkach na Froncie Leningradzkim.

W WP od maja 1943r.

Od 02.09.1943r. – Podpułkownik, dowódca 3pp.

Udział w bitwie pod Lenino:

Podpułkownik, dowódca 3pp.

Z wniosku na Order Czerwonej Gwiazdy (na jego podstawie ostatecznie przyznano Order Wojny Ojczyźnianej I klasy):

„Zająwszy, w czasie walk 11-13 października 1943r. w rejonie miejscowości Lenino Obłasti Mohylewskiej, rubież bojową, podpułkownik Piotrowski T. W. osobiście sprawdził cały rejon obrony i organizował jego obronę.

Przy natarciu dnia 13.10.1943r. Przeciwnik rzucił przeciw pułkowi podpułkownika Piotrowskiego T. W. nieprzerwane lotnictwo [tj. ostrzał i lub bombardowanie z powietrza] i niejednokrotnie przechodził do kontrataków przy wsparciu czołgów i dział samobieżnych.

Nie bacząc na silną ogniową bezczynność [tak w oryginale, chodzi raczej o ostrzał], tak z powietrza, jak i artylerii przeciwnika pułk pod dowództwem podpułkownika Piotrowskiego T. W. odparł wszystkie kontrataki przeciwnika i utrzymał zajmowaną rubież.”

Służba i praca po bitwie pod Lenino:

01.04.1944r. – awans do stopnia pułkownika.

18.08-26.09.1944r. – zastępca dowódcy 1DP ds. liniowych.

Według innych danych25.08 – 13.09.1944r. – dowódca 7DP.

Po wojnie – pułkownik, zastępca dowódcy Warszawskiego OW (stanowisko nieustalone).

01.1946r. – Powrócił do ZSRR.

17.05.1954r. – zwolniony do rezerwy.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Polskie:

Virtuti Militarii V klasy

Order Krzyża Grunwaldu III klasy (?)

Krzyż Walecznych – 11.11.1943r., za działania pod Lenino.

Radzieckie:

Order Czerwonego Sztandaru – 15.11.1950r. – za wysługę 20 lat.

Order Wojny Ojczyźnianej I klasy – 11.11.1943r., za działania pod Lenino (patrz wyżej)

Order Czerwonej gwiazdy – 03.11.1944r. – za wysługę 15 lat (?)

Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej”.

Rany i kontuzje:

Ranny w czasie Operacji Budziszyńskiej 2AWP.

Data i miejsce śmierci:

Dodatkowe informacje:

Wsi Soliwonki lub Soliwonka nie udało się zidentyfikować.

Pochodził z polskiej rodziny urzędniczej.

Tak opisuje go Alojzy Sroga w „Początek drogi. Lenino”:

„Lekko dziobata twarz, żywo reagująca, jakby współuczestnicząca w mówieniu i słuchaniu.”

„Nieco popędliwy, jakby partyzancki[…]”

Zdecydowanie wymagał od oficerów meldowania się w języku polskim.

Autor podaje także, że w 1944r. dowodził 10DP z 2AWP, prawdopodobnie jednak jest to pomyłka i chodzi o 7DP.

Żonaty z Antoniną Prokofjewną Michajłową (ur.14.02.1922r.), lejtnantem służby medycznej. W czasie bitwy pod Lenino służyła w jw. 66843, później została delegowana do WP. Pełniła czynną służbę wojskową w latach 1940-1946, m.in. w 332ps, później w 112pcz, następnie, już w WP po wojnie w sztabie Warszawskiego OW.

Sporządzono na podstawie materiałów CA MO RF i książki “Początek drogi. Lenino” Alojzego Srogi.

Dodatkowe zdjęcia: