Minc Hilary syn Oskara

Data i miejsce urodzenia: 24.08.1905r., Kazimierz Dolny, Królestwo Polskie

Narodowość: Polak

Wykształcenie:

Cywilne:

I Gimnazjum w Warszawie

Studia prawnicze i ekonomiczne w Warszawie (lata 20.)

Doktorat we Francji (przed 1928r.)

Wojskowe:

Szkoła Podchorążych Rezerwy Piechoty (Zambrów) – ok. 1930r.

Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:

1922-1923r. – Członek Komitetu Centralnego KZMP.

1928-1929r. – Ekonomista, Moskwa.

1931-1937r. w GUS:

– Pracownik Sekcji Naukowo-Badawczej GUS, Warszawa;

– Radca w departamencie spisów ludności GUS

– Odpowiedzialny za spis ludności w Gdyni.

1937-1938r. – Biuro Planowania Krajowego przy Ministerstwie Skarbu.

1939r. – Pracownik Biura Planowania Magistratu Warszawy.

Po 17.09.1939r. Rzeniósł się do Lwowa.

Od 12.1939r. – Wykładowca ekonomii i historii WKP(b), Instytut Gospodarki Narodowej, Samarkanda, UzSRR.

1942-1943r. – pracownik redakcji polskiej radia, Moskwa.

Od 03.1943r. – pracownik redakcji „Wolnej Polski”.

Od 05.143r. w WP.

Szef Wydziału Kulturalno Oświatowego 1DP.

Od 1.06.1943r. – Major, szef Wydziału Oświatowego 1DP.

Od 08.1943r. – Prokurator, 1DP.

W wyniku konfliktu z dowództwem dywizji zdegradowany do stopnia plutonowego pchor., przeniesiony na stanowisko instruktora w 3pp.

Udział w bitwie pod Lenino:

Plutonowy pchor., instruktor, 3pp, 1DP.

Z wniosku odznaczeniowego na Order Czerwonej Gwiazdy (na jego podstawie nadano ostatecznie Order Wojny Ojczyźnianej II klasy):

„W walkach 12 i 13 października 1943 roku w rejonie Lenino-Trygubowo znajdował się w pierwszych szeregach nacierającej piechoty. Razem z dowództwem batalionu kieruje bojem pod wsią Trygubowo i bierze osobisty udział w szturmie na niemieckie pozycje umocnione. Nie zwracał uwagi na bombardowania i intensywny ogień artyleryjski, zachowując zimna krew przebywa na najniebezpieczniejszych odcinkach. Dowodząc grupą żołnierzy niejednokrotnie wytrzymuje niemieckie kontrataki na dopiero co zajęte pozycje.

W nocy na 13 października prowadzi z żołnierzami na pierwszej linii rozmowy patriotyczne podtrzymując ich bojowego ducha.

Jest jednym z najstarszych pracowników politycznych dywizji, włożył dużo inicjatywy w wychowanie żołnierzy w duchu patriotyzmu i przyjaźni ze Związkiem Radzieckim, w szczególności przekazywał swoje bogate doświadczenie młodym pracownikom politycznym na kursach dywizyjnych.”

Służba i praca po bitwie pod Lenino:

Bezpośrednio po bitwie awansowany do stopnia chorążego, następnie przywrócono mu stopień majora.

Na przełomie 1943 i 1944r. – awans do stopnia podpułkownika.

Od 01.1944r. – pełnomocnik CBKP przy KC WKP(b)

Od 10.03.1944r. – kierownik Biura Badań Gospodarczych ZPP.

07.1944r. – Kierownik Biura Ekonomicznego przy prezydium PKWN.

Od 08.1944r. – członek BP KC PPR.

11.12.1944r. – Kierownik Resortu Przemysłu PKWN.

Poseł do KRN, Sejmu Ustawodawczego i Sejmu I kadencji.

Minister Przemysłu w Rządzie Tymczasowym, TRJN i Rządzie Cyrankiewicza; przewodniczący Komitetu Ekonomicznego Rady Ministrów.

Od 1948r. Członek BP KC PZPR.

Od 1949r. przewodniczący Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego i wicepremier.

1956r. – usunięty z BP KC PZPR

1959r. – usunięty z KC, następnie usunięty z szeregów partyjnych.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Polskie:

Order Budowniczych Polski Ludowej – 1954r.

Order Sztandaru Pracy I klasy – 1955r.

Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski – 19.07.1946r.

Order Krzyża Grunwaldu II klasy – 2.01.1945r.

Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari – 1944r.(?)

Srebrny medal „Zasłużonym na Polu Chwały” – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino.

Medal „Za Warszawę” – 17.01.1946r.

Radzieckie:

Order Wojny Ojczyźnianej II klasy – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino (patrz wyżej)

Czechosłowacja:

Krzyż Wielki Orderu Białego Lwa – 1947r.

Bułgaria:

Order 9.09.1944r. I klasy – 1948r.

Finlandia:

Krzyż Wielki Orderu Lwa Finlandii – 1948r.

Rany i kontuzje: Brak danych.

Data i miejsce śmierci: 26.11.1974r., Warszawa.

Dodatkowe informacje:

Był członkiem ZPMS, następnie ZMK-KZMP.

Członek WKP(b) od 1928r.

Członek KPP od 1931r.

Członek ZPP od chwili powstania.

Członek PPR, następnie PZPR do 1959r.

Współtwórca Planu Sześcioletniego.

Żonaty z Julią z domu Heflich, wieloletnią szefową PAP.

Dodatkowe zdjęcia: