Górecki Jan syn Józefa

Data i miejsce urodzenia: 12.01.1910r., Łańcut.

Narodowość: Polak.

Wykształcenie:

Cywilne:

Gimnazjum w Rzeszowie;

Rok studiów prawniczych na UJ.

Wojskowe:

Szkoła oficerów polityczno-wychowawczych WP – 07-10.1943r.

Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:

Kilkukrotnie więziony za działalność polityczną.

1937-1939r. Robotnik budowlany i brukarz;

1939r. – księgowy, Bank Inwestycyjny w Krakowie.

09.1939r. – Zmobilizowany do WP.

Udział w Wojnie Obronnej w stopniu szeregowego.

1939r. – Niewola niemiecka; ucieczka na tereny okupowane przez ZSRR.

1939-1941r. – inspektor, Gosbank, Lwów.

06.1941r. – zmobilizowany przez Kazański RWK do służby w Armii Czerwonej.

1941-1942r. – sierżant, 750. batalion budowlany.

1942-194r. – inspektor, Gosbank, Kazań.

25.05.1943r. – zgłosił się do służby w WP.

Od 06.1943r. w WP.

10.1943r. – Chorąży, zastępca do spraw polityczno-wychowawczych, 7 bateria, 1pal.

Udział w bitwie pod Lenino:

Chorąży, zastępca do spraw polityczno-wychowawczych, 7 bateria, 1pal.

Z wniosku odznaczeniowego na Order Czerwonej Gwiazdy:

„12 i 13 października dowodził plutonem ogniowym (z braku oficerów liniowych) wysuniętej naprzód baterii i nie bacząc na silny nieprzyjacielski ogień i bombardowanie z powietrza prowadził ogień według rozkazów dowódcy i tym samym zapewnił naszej piechocie dojście do wsi Triegubowo a wieczorem odparcie kontrataku przeciwnika.

Przez umiejętną organizację pracy na pozycji ogniowej i śmiałe dowodzenie plutonem doprowadził do wielkich strat u nieprzyjaciela, a [własny] pluton strat nie miał.

W czasie walki był przykładem dla podkomendnych i prowadził się w sposób bohaterski.”

Służba i praca po bitwie pod Lenino:

10.1943r. – awans do stopnia porucznika.

10.1943r. – 03.1944r. – zastępca dowódcy do spraw polityczno-wychowawczych, 3 dywizjon, 1pal.

05.1944r. – awans do stopnia kapitana.

03 – 09.1944r. – zastępca dowódcy pułku do spraw polityczno-wychowawczych, 1pal. Równolegle pełnił przez pewien czas funkcję lektora.

09.1944r. – szef wydziału polityczno-wychowawczego 1DP.

10.1944r. – 09.1945r. – szef wydziału polityczno-wychowawczego 2AWP.

09.1945r. – 03.1947r. – zastępca dowódcy okręgu ds. polityczno-wychowawczych, POW (poczatkowo p.o.).

07.1947r. Awans do stopnia generała brygady.

03.1947r. – 06.1950r. Szef Departamentu Organizacji i Planowana MON.

06-07.1950r. – Szef Departamentu Finansów MON.

07.1950r. – 11.1952r. – wiceprezes NIK.

01.1953r. – 12.1957r. – Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Kontroli Państwowej.

07.12.1959r. – 12.03.1968r. – Dyrektor Generalny, Ministerstwo Finansów.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Polskie:

Virtuti Militari Vkl.;

Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski;

Order Krzyża Grunwaldu IIIkl.;

Złoty Krzyż Zasługi (dwukrotnie);

Medal „Za Warszawę”.

Radzieckie:

Order Wojny Ojczyźnianej I klasy – 13.05.1945r. – za doskonałą organizację pracy Wydziału Polityczno-Wychowawczego 1DP, szczególnie w czasie walk na Pradze.

Order Czerwonej Gwiazdy – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino (patrz wyżej).

Rany i kontuzje: Brak danych.

Data i miejsce śmierci: 23.02.2003r., Warszawa.

Dodatkowe informacje:

Według materiałów CAMO RF urodzony w 1915r. (data powtórzona w kilku różnych dokumentach), prawdopodobnie jednak jest to data błędna.

Członek KZMP od 1927r.

Członek KPP od 1930r.

Członek WKP(b).

Członek PPR w latach 1944-1949.

Członek PZPR w latach 1944-1968, wydalony za udział syna w wydarzeniach marcowych 09.04.1968r.

Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

Opracowano na podstawie materiałów CAMO RF, książki „1 pułk artylerii lekkiej” E. Kospath-Pawłowskiego, materiałów z katalogu BIP IPN oraz artykułu z wikipedii:

https://pl.wikipedia.org/wiki/Jan_G%C3%B3recki_(1910%E2%80%932003) (dostęp 01.09.2023r.)

Dodatkowe zdjęcia: