Dubaniewicz Edward syn Nikodema

Data i miejsce urodzenia: 15.05.1919r., Zakład Szklany „Komintern” koło Bobrujska.

Narodowość: Polak.

Wykształcenie: Brak danych.

Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:

Od 06.03.1940r. W Armii Czerwonej. Powołany przez Nowolubieński RWK w Homlu.

06.1941-02.1943r. – udział w walkach na Froncie Zachodnim.

Od 20.07.1943r. (?) w WP w stopniu porucznika.

18.07(?) – 06.10.1943r. – Szef sztabu 2 dywizjonu, 1pal.

Od 06.10.1943r. Na stanowisku 2. zastępcy szefa sztabu, 1pal.

Udział w bitwie pod Lenino:

Porucznik, 2. zastępca szefa sztabu 1pal.

Z wniosku odznaczeniowego na Order Czerwonej Gwiazdy:

„Porucznik Dubaniewicz E. N. w dni poprzedzające walki 12-13 października 1943 roku w rejonie Mojsiejewo – Lenino organizował rozpoznanie i obserwację przeciwnika organizował i kierował umocnieniem PN [punktu obserwacyjnego] w nocy, a za dnia prowadził obserwację i sam osobiście ujawnił cztery punkty ogniowe, które zostały zniszczone w czasie przełamania precyzyjnym ogniem.

W czasie walki porucznik Dubaniewicz cały czas znajdował się w szeregach szturmującej piechoty, stąd przywoływał ogień baterii i dywizjonów na cele przeszkadzające przemieszczać się naszej piechocie. Pod bombardowaniem osobiście organizował przeprawę dział szturmowych na zachodni przeg rzeki Miereja.”

Służba i praca po bitwie pod Lenino:

1944r. – awans do stopnia kapitana.

We wrześniu 1944r. – zastępca szefa sztabu artylerii 1DP.

20.10.1944r. – 25.05.1945r. – dowódca 2. dywizjonu, 1pal.

Prawdopodobnie w drugiej połowie 1946r. powrócił do ZSRR.

Służba w Armii Radzieckiej, w Syberyjskim Okręgu Wojskowym.

26.11.1960r. – zwolniony do rezerwy w stopniu podpułkownika.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Polskie:

Krzyż Walecznych – 19.05.1945r.;

Srebrny Krzyż Zasługi – 23.02.1946r. – z rozkazu nr 54;

(Srebrny?) Medal „Zasłużonym na Polu Chwały” – 01.10.1945r.;

Krzyż Bitwy pod Lenino – 06.09.1989r.

Medal Zwycięstwa i Wolności – 26.10.1945r.;

Medal „Za Warszawę” – 1946r.;

Medal „Za odrę, Nysę, Bałtyk” – 1946r.

Radzieckie:

Order Czerwonego Sztandaru – 10.06.1945r. – Za walki w Berlinie (Charlottenburg) – pod ogniem umiejętnie rozstawił swój dywizjon i odparł kontratak przeciwnika niszcząc 2 dział ppanc., 1 działo samobieżne, 3 działa 75mm, 4 gniazda KM, dzieki czemu piechota mogła zająć kolejne kwartały Berlina;

Order Wojny Ojczyźnianej I kl. – 06.04.1985r. – nadanie jubileuszowe z okazji rocznicy zwyciestwa.

Order Wojny Ojczyźnianej II kl. – 08.06.1945r. – Za walki na Pradze;

Order Czerwonej Gwiazdy – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino (patrz wyżej);

Order Czerwonej Gwiazdy – 26.10.1955r. – za wysługę lat.

Medal „Za zasługi bojowe” – 15.11.1950r. – za wysługę lat.

Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej;

Medal „Za wyzwolenie Warszawy”;

Medal „Za zdobycie Berlina”.

Rany i kontuzje:

19.04.1942r. – ciężko ranny pod wsią Zajcewa Gora pod Smoleńskiem (lub pod Moskwą).

15.02.1943r. – ranny pod Wiaźmą.

Data i miejsce śmierci: ZSRR, po 1989r.

Dodatkowe informacje:

Dostępne dokumenty podają sprzeczne informacje odnośnie miejsca pierwszego zranienia. W niektórych wnioskach odznaczeniowych brak wzmianek o ranie z 1943r.

Opracowano na podstawie materiałów CAMO RF.

Dodatkowe zdjęcia: