Jędrychowski Stefan syn Karola

Data i miejsce urodzenia: 19.05.1910r., Warszawa, Cesarstwo Rosyjskie.

Narodowość: Polak

Wykształcenie:

1926r. – Państwowe Gimnazjum im. A. Mickiewicza w Wilnie;

Wyższe wykształcenie ekonomiczne i tytuł doktora nauk prawnych – Uniwersytet Stefana Batorego w Wilnie.

Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:

Współwydawca „Poprostu”.

Dziennikarz.

1930 – 1932r. – referent prasowy Polskiego Radia w Wilnie.

1931 – 1932r. – zastępca asystenta na USB w Wilnie.

1932 – 1939 – pracował jako dziennikarz i przy projektach naukowych oraz odbywał służbę wojskową.

1939r. – poseł do sejmu litewskiego.

1940-1943r. – Deputowany do Rady najwyższej LSRR i ZSRR.

Współorganizował ZPP.

Od 08.1943r. w WP.

Początkowo na stanowisku dowódcy plutonu, następnie kompanii.

09.1943r. – wyznaczony na stanowisko prokuratora 1DP.

Udział w bitwie pod Lenino:

Kapitan, prokurator 1DP.

Z wniosku odznaczeniowego na Order Czerwonej Gwiazdy:

„Tow. Jędrychowski, deputowany do Rady Najwyższej Litewskiej SRR, członek prezydium ZPP w ZSRR od pierwszych dni wojny brał czynny udział w pracach dla zjednoczenia narodów miłujących wolność w walce z hitlerowskimi Niemcami.

Do polskiej dywizji t. Jędrychowski wstąpił na ochotnika i będąc dowódcą plutonu, a następnie dowódcą kompanii wszystkie swoje siły i wiedzę przeznaczył dla sprawy wyszkolenia bojowego żołnierzy i szybszemu ich przygotowaniu do walk z niemieckimi najeźdźcami.

We wrześniu 1943r. t. Jędrychowski został wyznaczony na stanowisko prokuratora wojskowego dywizji i piastując tę funkcję swoją [nieczytelne] pracą w jednostkach w warunkach marszu i sytuacji bojowej [dalsza część nieczytelna]”

Służba i praca po bitwie pod Lenino:

1944r. – Kierownik Wydziału Informacji i Propagandy ZPP.

07-12.1944r. – Szef Resortu Informacji i Propagandy PKWN.

1945r. – Ambasador RP we Francji, następnie w ZSRR

28.06.1945r. – 05.02.1947r. – Minister Żeglugi i Handlu Zagranicznego.

12.1945r. – 12.1948r. – członek KC PPR.

01.04.1947 – 01.04.1948r. – członek Sekretariatu KC PPR.

12.1947r. – 01.04.1948r. – Kierownik Wydziału Ekonomicznego KC PPR.

12.1948r. – 12.1975r. – członek KC PZPR.

12.12.1951r. – 24.10.1956r. – Wiceprezes Rady Ministrów.

1956r. – zastępca członka BP KC PZPR.

1956r. – Przewodniczący Komisji Planowania Gospodarczego.

21.10.1956r. – 10.12.1971r. – członek BP KC PZPR.

01.01.1957r. – 22.12.1968r. – Przewodniczący Komisji Planowania przy Radzie Ministrów PRL.

22.12.1968r. – 22.12.1971r. – Minister Spraw Zagranicznych.

22.12.1971r. – 21.11.1974r. – Minister Finansów.

1974r. – 1978r. – Ambasador RP na Węgrzech.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Polskie:

Order Budowniczych Polski Ludowej – 1964r.;

Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski;

Order Virtuti Militari (Vkl.?);

Order Krzyża Grunwaldu III klasy – 1946r.;

Order Sztandaru Pracy I klasy – 1950r.;

Medal im. Ludwika Waryńskiego – 1986r.;

Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” – 1973r.;

Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego – 1966r.;

Radzieckie:

Order Czerwonej Gwiazdy – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino (patrz wyżej);

Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej”

Duńskie:

Krzyż Wielki Orderu Danebroga – 1949r.

Włoskie:

Wielki Oficer Orderu Zasługi Republiki Włoskiej – 1965r.

Rany i kontuzje: Brak danych.

Data i miejsce śmierci: 26.05.1996r., Warszawa.

Dodatkowe informacje:

Był Synem Karola i Teodozji.

Członek PPS w latach 1938-1939.

Członek PPR od 1944r., następnie członek PZPR.

Członek ZBoWiD.

Członek TPPR.

Żonaty z Izabelą (z d. Milińską) 1910-1999.

Opracowano w oparciu o materiały CAMO RF oraz BIP IPN.