Zawadzki Stanisław syn Wojciecha

Data i miejsce urodzenia: 27.10.1900r., Wielgolas.

Narodowość: Polak.

Wykształcenie:

Komunistyczny Uniwersytet Mniejszości Narodowych Zachodu im. J. Marchlewskiego, Moskwa – 1933-1935r.

Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:

Przed 1919r. – robotnik w tartaku i we młynie.

1919r. – robotnik, Tramwaje Warszawskie.

1920-1922r. – służba wojskowa (55. poznański pp).

1926 – 1931r. – konduktor, Tramwaje Warszawskie.

1926-1928r. – sekretarz komórki KPP w Tramwajach Warszawskich.

1931r. – Sekretarz KPP dzielnicy Wola.

1931-1932r. – więziony za działalność polityczną.

1933r. – Sekretarz Okręgu Łódzkiego KPP.

1935r. – Kierownik wydziału zawodowego Okręgu Lwowskiego KPP.

1935-1938r.- więziony za działalność polityczną.

1939-1940r. – przewodniczący związku zawodowego tramwajarzy, Lwów.

Po 1940r. – Ekspedytor, Fergana, UzSRR.

Od 13.06.1943r. w WP.

Inspektor oddziału kadr Wydziału Oświatowego 1DP (prawdopodobnie bez stopnia).

Porucznik, naczelnik oddziału kadr Wydziału Politycznego 1DP.

Udział w bitwie pod Lenino:

Porucznik, naczelnik oddziału kadr Wydziału Politycznego 1DP.

Z wniosku odznaczeniowego na Order Czerwonej Gwiazdy:

„Porucznik Zawadski S. W. [tak w oryginale] będąc naczelnikiem oddziału kadr Wydziału Politycznego Dywizji, umiejętnym doborem pracowników politycznych zapewnił wysoki stan moralny i wychowanie żołnierzy. Od jego umiejętnego dowodzenia w znacznej mierze zależała sprawa przygotowania pododziałów do skutecznego wykonywania zadań bojowych dowództwa w walkach 12 i 13 października 43r. Pod m. Lenino (Mohylewska Obłast BSRR). Wyjątkową zasługą porucznika Zawadskiego jest to, że oficerowie i podoficerowie [-] pracownicy polityczni okazali się w walce godni pełnego zaufania i byli przykładem wypełniania patriotycznego obowiązku, dając przykłądy męstwa i odwagi.

W dni walk wzorowo przeprowadził prace mające na celu zastąpienie pracowników politycznych wyeliminowanych z walki wyróżniającymi się w walce oficerami i żłnierzami.”

Służba i praca po bitwie pod Lenino:

Po 11.11.1943r. Awans do stopnia kapitana.

Od 1944r. – naczelnik Wydziału Polityczno-Wychowawczego 1DP.

0d 05.1944r. Szef Oddziału Personalnego Polskiego Sztabu Partyzanckiego.

1944r. – awans do stopnia majora.

1944/1945r. – awans do stopnia podpułkownika.

1945r. – Zastępca szefa Oddziału Personalnego WP.

1945r. – awans do stopnia pułkonika.

Od 07.1945r. – szef Oddziału Personalnego WP.

14.12.1945r. – awans do stopnia generała brygady.

07.12.1949r. – przeniesiony do rezerwy.

1945-1948r. – zastępca członka BO KC PPR.

1948r. – członek BO KC PPR i I sekretarz Komitetu Warszawskiego PPR.

1948-1954r. – członek KC i BO KC PZPR.

1948-1950r. – I sekretarz Komitetu Warszawskiego PZPR.

01-05.1950r. – podsekretarz stanu, Ministerstwo Administracji Publicznej.

05.1950r. – 03.1956r. – podsekretarz stanu, Ministerstwo Pracy i Opieki Społecznej.

21.11.1952r. – 23.03.1956r. – kierownik, Ministerstwo Pracy i Opieki Społecznej.

23.03.1956r. – 25.04.1960r. – Minister Pracy i Opieki Społecznej.

1959-1964r. – członek centralnej komisji rewizyjnej PZPR.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Polskie:

Order Sztandaru Pracy I kl.

Order Krzyża Grunwaldu II kl. – 1945r.

Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski;

Order Krzyża Grunwaldu III kl.

Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski;

Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari;

Brązowy medal „Zasłużonym na Polu Chwały” – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino;

Medal „Za Warszawę” – 1946r.

Medal Zwycięstwa i Wolności – 1946r.

Radzieckie:

Order Wojny Ojczyźnianej Iikl. – 29.06.1945r. (lub 17.04.1945r.) – za służbę w Polskim Sztabie Partyzanckim.

Rany i kontuzje: Brak danych.

Data i miejsce śmierci: 05.12.1984r., Warszawa.

Dodatkowe informacje:

Od 1925r. Członek KPP.

Od 1943r. członek ZPP.

Od 1944r. Członek PPR.

Według spisu odznaczonych z 29.06.1945r. Był Naczelnikiem Sztabu Polskich Partyzantów, prawdopodobnie jednak pomylono go z Aleksandrem Zawadzkim.

W materiałach CAMO RF znajdują się informacje o odznaczeniu Orderem Wojny Ojczyźnianej II klasy z dwóch różnych dekretów – z 29.06 i 17.04.1945r. Ponieważ wnioski odznaczeniowe są niedostępne, nie sposób ocenić, czy chodzi o to samo nadanie. Niewykluczone, że doszło do pomyłki i w istocie chodziło tu o Aleksandra Zawadzkiego.

Opracowano w oparciu o materiały CAMO RF i BIP IPN.

Dodatkowe zdjęcia: