Zambrowski Roman syn Bolesława (Beniamina)

Data i miejsce urodzenia: 15 lipca 1909r., Warszawa, Królestwo Polskie.

Narodowość: Polak/Żyd (sam określał się jako Polak żydowskiego pochodzenia)

Wykształcenie:

1929-1931r. – Szkoła Leninowska w Moskwie.

Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:

16.10.1925r. – aresztowany za działalność komunistyczną.

1929-1931r. – Słuchacz, Szkoła Leninowska w Moskwie.

1930-1938r. – członek KC KZMP.

1931-1936r. – kierownik Sekretariatu KC KZMP.

1932r. – delegat na VI zjazd KPP.

1936r. – wezwany do Moskwy, złożył samokrytykę, powrócił do Polski.

1937-1938r. – Sekretarz KO KPP Radom i Łódź.

1938r. – członek Egzekutywy Komitetu Warszawskiego KPP.

1938-1939r. – ślusarz.

26.03.1939r. – aresztowany, osadzony w obozie w Berezie Kartuskiej.

18.09.1939r. – wyszedł na wolność wobec ucieczki załogi więzienia.

09.1939r. – 01.1940r. – tłumacz grupy operacyjnej NKWD w Baranowiczach.

01.1940r. – Inspektor, Obwodowy Wydział Oświaty Ludowej, Baranowicze.

22.06.1941r. – zmobilizowany do Armii Czerwonej.

08.1941r. – zdemobilizowany.

1941-1943r. – nauczyciel historii i dyrektor szkoły, Obwód Kujbyszewski.

18.05.1943r. – zmobilizowany do służby w WP.

Oficer bez stopnia, zastępca dowódcy ds. oświatowych 1 batalion saperów.

15.08.1943r. – awans do stopnia porucznika.

15.09.1943r. – Szef Wydziału Oświatowego 1DP.

Udział w bitwie pod Lenino:

Porucznik, szef Wydziału Oświatowego 1DP.

Z wniosku odznaczeniowego na Order Czerwonej Gwiazdy:

„Porucznik Zambrowski R. w okresie przygotowawczym do walk 12-13 października 1943r. wykonał ogrom pracy organizacyjnej i polityczno-wychowawczej wśród żołnierzy i oficerów i tym samym zapewnił wysoki poziom polityczno-moralny we wszystkich jednostkach dywizji.

W czasie walk 12-13 października 1943r. w rejonie wsi Trigubowo-Lenino, porucznik Zambrowski osobiście znajdował się na pierwszoliniowych pozycjach jednostek dywizji i proadził szeroki zakres pracy wśród żołnierzy i oficerów celem mobilizacji ich do wzorowego wykonywania zadań bojowych, postawionych przez dowództwo dywizji. W czasie prowadzenia tej pracy wskazywał wyrózniających się w walce.

Nie bacząc na nieprzerwane naloty lotnictwa i intensywny ogień artylerii i moździerzy przeciwnika skierowane na pozycje dywizji, dawał przykłady męstwa, wytrwałości i nieustraszoności.

Cały personel dywizji w walkach 12-13 października dał doskonały przykład męstwa, odwagi i ofiarności, co jest nieocenionym rezultatem tej wielkiej pracy, którą przeprowadził porucznik Zambrowski, jako naczelnik wydziału politycznego dywizji.”

Służba i praca po bitwie pod Lenino:

11.11.1943r. – awans do stopnia kapitana.

Od 02.1944r. – szef wydziału polityczno wychowawczego 1KP.

04.1944r. – zastępca szefa wydziału politycznego 1AP.

02.05.1944r. – awans do stopnia majora.

Od 15.07.1944r. Szef Zarządu Polityczno-Wychowawdzego 1AP.

08.1944r. – awans do stopnia podpułkownika.

12.09.1944r. – oddelegowany do dyspozycji KC PPR.

18.04.1945r. – awans do stopnia pułkownika.

23.10.1945r. – zwolniony do rezerwy.

1944-1948r. – członek KC PPR.

1944–1945r. – kierownik Wydziału Organizacyjnego Komitetu Centralnego PPR.

1944–1965r. – poseł na sejm.

1945–1947r. – członek prezydium KRN.

1945–1954r. – przewodniczący Komisji Specjalnej do Walki z Nadużyciami i Szkodnictwem Gospodarczym.

1947–1955r. – członek Rady Państwa.

1948-1964r. – członek KC PZPR.

1953-1964r. – członek BP KC PZPR.

1948–1954r. – sekretarz KC PZPR.

1955–1956r. – minister kontroli państwowej.

1956–1963r. – sekretarz KC PZPR.

1963–1968r.- wiceprezes NIK.

1968r. – wydalony z PZPR i wysłany na emeryturę.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Polskie:

Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski – 22 lipca 1947r. – za zasługi w pracy państwowej w pierwszym okresie odbudowy RP;

Srebrny Medal „Zasłużonym na Polu Chwały” – 11 listopada 1943 – za działania pod Lenino;

Medal za Warszawę.

Radzieckie:

Order Czerwonej Gwiazdy – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino (patrz wyżej).

Rany i kontuzje: Brak danych.

Data i miejsce śmierci: 19 sierpnia 1977r., Warszawa (?).

Dodatkowe informacje:

Członek ZMK od 1924r.

Członek KPP od 1928r.

Członek PPR od 1944r.

Członek PZPR od 1948 r. do 1968r.

Żonaty z Hanną z d. Lutowicz (1907–1992), ojciec Antoniego Zambrowskiego.

Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.

Opracowano na podstawie Materiałów CA MO RF oraz https://pl.wikipedia.org/wiki/Roman_Zambrowski

Dodatkowe zdjęcia: