Kamiński Juliusz (Julij) syn Antoniego

Data i miejsce urodzenia: 22.03.1915r., wieś Polany koło Sławuty, Cesarstwo Rosyjskie (prawdopodobnie obecna wieś Polany w Rajonie Tarnopolskim, Ukraina).

Narodowość: Polak

Wykształcenie: Brak danych.

Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:

30.10.1934r. – powołany do służby w Armii Czerwonej przez Dzierżyński RWK Obłasti Żytomierskiej.

Służba w 387pułku artylerii armat

Służba w 387pah RGK na Froncie Zachodnim w 1941r.

Od 10.06.1943r. W WP.

Kapitan, zastępca szefa sztabu artylerii 1DP.

Udział w bitwie pod Lenino:

Kapitan, zastępca szefa sztabu artylerii 1DP.

Z wniosku odznaczeniowego n Order Czerwonej Gwiazdy:

„Kapitanowi Kamińskiemu, jako zastępcy szefa sztabu artylerii dywizji w okresie walk 1PDP powierzono najbardziej odpowiedzialne zadanie. W okresie przygotowania walk w warunkach skróconego przygotowania artyleryjskiego natarcia zdołał w najbardziej ograniczonym czasie uzyskać pełne meldunki o składzie bojowym i liczebnym wspierających jednostek artylerii, systematyzował je na czas, co umożliwiło podczas planowania natarcia artyleryjskiego posiadanie pełnych danych o efektywności ognia każdej grupy i podgrupy. W okresie przygotowania ataku energicznie dostarczył do tych grup i podgrup całą dokumentację operacyjną, zapewniając podległym sztabom maksymalny czas na opracowania.

W toku waki kapitan Kamiński bez przeszkód odbierał od jednostek dokładne dane o przebiegu walki co umożliwiało prawidłowe informowanie sztaby wyższego rzędu i sąsiednie, a także zaopatrywać jednostki w amunicję. W walce pod m. Lenino 12 i 13.10.1943r. Kapitan Kamiński dał się poznać jako energiczny, pełen inicjatywy oficer sztabowy.”

Służba i praca po bitwie pod Lenino:

Między 11.11.1943r. a 9.1944r. – awans do stopnia majora.

22.11.1943r. – 16.10.1944r. – Szef sztabu 1pal

Prawdopodobnie powrócił do ZSRR po 02.1946r.

Pomiędzy 06.1945 a 11.1950r. Awans do stopnia pułkownika

Służba w Armii Radzieckiej minimum do 12.1956r.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Polskie:

Order Krzyża Grunwaldu III (?) kl.

Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski;

Krzyż Walecznych;

Złoty (?) Krzyż Zasługi (prawdopodobnie z rozkazu nr 54);

Srebrny (?) Medal „Zasłużonym na Polu Chwały”;

Srebrny Krzyż Zasługi;

Medal „Za odrę, Nysę, Bałtyk”.

Radzieckie:

Order Czerwonego Sztandaru – 30.12.1956r. – za wysługę lat (20);

Order Wojny Ojczyźnianej II klasy – rozkazem 619/N z 8.06.1945r. – Za umiejętne planowanie walk i współdziałanie z piechotą przy natarciu na Pragę;

Order Czerwonej Gwiazdy – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino (patrz wyżej);

Order Czerwonej Gwiazdy – 15.11.1950r. – za wysługę lat (15);

Medal „Za zasługi bojowe”- 03.04.194r. – za wysługę lat (10);

Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej”;

Medal „Za Wyzwolenie Warszawy”;

Rany i kontuzje: Ranny dwukrotnie (rana ciężka i lekka) 24.07.1941r. W czasie służby w 387 pah.

Data i miejsce śmierci: Brak danych, prawdopodobnie między 1956 a 1985r.

Dodatkowe informacje:

W spisie odznaczonych medalem „Za zasługi bojowe” z 03.04.1944r. Figuruje jako pułkownik. Jednocześnie zarówno złożony we wrześniu 1944r. wniosek jak i rozkaz odznaczeniowy z czerwca 1945r. dotyczące Orderu Wojny Ojczyźnianej II kl. podają stopień majora.

W książce „Początek Drogii. Lenino” występuje jako Julian Kamiński. Jest to jednak przypuszczalnie błąd – w obsadzie stanowisk 1pal figuruje jako Juliusz, zaś w radzieckich dokumentach figuruje jako Julij (Juliusz) a nie „Ulian” (Julian).

Według A. Srogi posiadał solidne wykształcenie wojskowe. Szczegółów brak.

Opracowano na podstawie materiałów CAMO RF oraz książek „1 Berliński Pułk Artylerii Lekkiej” A. Kospath-Pawłowskiego i „Początek drogi. Lenino” A. Srogi.

Dodatkowe zdjęcia: