Krzysztofowicz (Krysztafowicz) Adolf syn Adama

Data i miejsce urodzenia: 15.06.1908r., wieś Pawłowiczi, Ujezd Ryżecki, Gubernia Witebska, Cesarstwo Rosyjskie.

Narodowość: Polak

Wykształcenie: Brak danych.

Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:

Od 26.09.1928r. W Armii Czerwonej.

1938r. – zwolniony do rezerwy.

1940r. – powtórnie zmobilizowany do służby w Armii Czerwonej.

22.07.1941r. – 03.1942r. – starszy lejtnant, 564atp.

Od 03.03.1942r. Starszy lejtnant (następnie kapitan, 108 Samodzielna Brygada Strzelecka, 97DS.

05.05 – 16.06.1943r. – Major,41pa, 97DS.

06.1943r. – wezwany do sztabu Zarządu Kadr Artylerii.

Od 06.1943r. w WP.

Major, szef sztabu artylerii 1DP.

Udział w bitwie pod Lenino:

Z wniosku odznaczeniowego na Order Czerwonej Gwiazdy:

„W okresie przygotowawczym do działań ofensywnych 1 ppd im. T. Kościuszki na majora Krisztafowicza A.A.[,] jako na szefa sztabu artylerii dywizji[,] spadło zadanie zaplanować walki artylerii dywizyjnej, a także podporządkowanych i wspierających jednostek artylerii Armii Czerwonej.

Z tą pracą major Krisztafowicz poradził sobie wzorowo.

Wszystkie kwestie współdziałania zostały zawczasu ustalone ze sztabami ogólnowojskowymi.

Nie bacząc na to, że sztab artylerii dywizji był sam w sobie bardzo młody, ale tym nie mniej praca jego w okresie przygotowawczym i w czasie walki została przez majora Krisztafowicza zorganizowana w taki sposób, że umożliwiło to w dwie doby przesłać dokumenty nie tylko do grup, ale także osobno do każdego pułku.

Ten czynnik w pracy sztabu dał możliwość także i grupom by szczegółowo opracować swoje plany, na czas dostarczyć je do wykonawców i prawidłowo zorganizować walkę, co następnie zostało potwierdzone poprzez wzorową pracę artylerii.

W czasie walki major Krisztafowicz operatywnie i umiejętnie kierował podporządkowanymi sztabami. Umiejętnie i na czas dostarczał wykonawcom decyzje dowództwa, kontrolując ich wykonanie.”

Służba i praca po bitwie pod Lenino:

Z chwilą utworzenia 1 Korpusu Polskiego, został szefem sztabu artylerii tegoż.

Następnie mianowany szefem sztabu Artylerii 1AWP.

Po wojnie inspektor artylerii DOW VII.

Szef Sztabu Artylerii WP.

W 1952r. Powrócił do ZSRR.

07.12.1955r. – zwolniony do rezerwy w stopniu pułkownika.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Polskie:

Krzyż Grunwaldu III kl.;

Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari;

Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski;

Krzyż Walecznych;

(Złoty?) Krzyż Zasługi;

Srebrny medal „Zasłużonym na Polu Chwały” – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino.

Radzieckie:

Order Lenina – 30.04.1954r. – za wysługę lat.

Order Czerwonego Sztandaru – 07.05.1945r. – Jako szef Sztabu Artylerii 1AWP, za kierowanie pracą sztabu i jednoczesne dowodzenie artylerią na prawej flance 1AWP z zadaniem rozbicia niemieckich pozycji obronnych na zachodnim brzegu Wisły podczas walk o Warszawę;

Order Czerwonego Sztandaru – 04.07.1945r. – Jako szef Sztabu Artylerii 1AWP, za dowodzenie artyleryjską grupą wzmocnienia (prawdopodobnie podczas walk na terenie Niemiec);

Order Czerwonego Sztandaru – 20.06.1949r. – za wysługę lat;

Order Wojny Ojczyźnianej I klasy – 29.06.1945r. – Jako szef Sztabu Artylerii 1AP, za walki 18.07. 1944r., gdzie dowodził grupą pułków artylerii wspierających radziecki 91 Korpus Strzelecki, dzięki czemu ten wykonał zadanie.

Order Czerwonej Gwiazdy – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino (patrz wyżej);

Order Czerwonej Gwiazdy – 03.11.1944r. – za wysługę lat (?);

Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami”;

Medal „Za wyzwolenie Warszawy”

Medal „Za zdobycie Berlina”

Rany i kontuzje: Brak danych.

Data i miejsce śmierci: Brak danych. Leningrad?

Dodatkowe informacje:

Członek WKP(b) od 1943r.

Opracowano na podstawie materiałów CAMO RF oraz „Początek drogi. Lenino” A. Srogi.

Dodatkowe zdjęcia: