Kutasiewicz Franciszek

Ok. 1945r. (CAW)

Kutasiewicz (Kutasewicz) Franciszek syn Wincentego

Data i miejsce urodzenia: 04.10.1906r., Dachnowka koło Kamieńca Podolskiego (Obecnie Dachniwka, Rejon Chmielnicki)

Narodowość: Polak.

Wykształcenie:

Wojskowe:

Żytomierska (Rostowska?) szkoła piechoty.

Cywilne: brak danych.

Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:

Od 15.11.1929r. W Armii Czerwonej.

Służba w 15 DS.

08.07.1938r. Aresztowany przez NKWD.

26.01.1939r. – umorzenie sprawy.

Mieszkał w Nikołajewie.

Na początku wojny radziecko niemieckiej służył w stopniu st. lejtnanta w Wolskiej Szkole Obrony przeciwchemicznej.

W 1941r. brał udział w walkach na Froncie Południowo-Zachodnim jako dowódca batalionu czołgów.

Od 17.05.1943r. W WP.

Kapitan, szef 2. oddziału sztabu 1DP.

Udział w bitwie pod Lenino:

Kapitan, szef 2. oddziału sztabu 1DP.

Z wniosku odznaczeniowego na Order Czerwonej Gwiazdy:

„Jako szef 2 Oddziału sztabu Dywizji, kapitan Kutasiewicz F. W. zapewniał dowództwu Dywizji dane zwiadowcze.

W okresie walk 11 do 13 października 1943r. w rejonie m. Lenino Obłasti Mohylewskiej organizował nieprzerwane rozpoznanie przeciwnika. W okresie dwudniowych walk zwiad dywizji schwytał 3 jeńców kontrolnych a także sztab batalionu przeciwnika oraz dokumenty, które przekazano do sztabu armii.

W okresie walk osobiście wykonywał zadania dowództwa kierując działaniami bezpośrednio na pierwszej linii. Znajdując się na przednim skraju w jednym z wielu nalotów powietrznych został kontuzjowany, ale nie opuścił pola walki do momentu wycofania Dywizji z walki.”

Służba i praca po bitwie pod Lenino:

Przed 01.1944r. Awans do stopnia majora.

Do 28.01.1944r. pozostawał na dotychczasowym stanowisku.

20.02 – 28.09.1944r. – dowódca 1 samodzielnego batalionu rozpoznawczego.

Służba w 24 pułku artylerii pancernej.

26.11.1944r. -skierowany przez GZPWP na stanowisko zastępcy dowódcy Wojsk Pancernych ds. polityczno-wychowawczych.

06.1945r. – podpułkownik, zastępca dowódcy Wojsk Pancernych WP.

25.08.1945r. – mianowany zastępcą dowódcy 1KP do spraw polityczno-wychowawczych.

Później służba w SG WP oraz jako inspektor w Wojskach Pancernych i Zmotoryzowanych.

23.06.1947r. – skierowany do Oddziału Kadr ABTW Armii Radzieckiej.

25.09.1947r. -zwolniony do rezerwy w stopniu podpułkownika.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Polskie:

Srebrny medal „Zasłużonym na Polu Chwały” – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino.

Radzieckie:

Order Czerwonego Sztandaru – 29.06.1945r. – Za całokształt służby i organizację pracy polityczno-wychowawczej.

Order Czerwonej Gwiazdy – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino (patrz wyżej);

Order Czerwonej Gwiazdy – 30.04.1945r. – za wysługę lat (?)

Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej”.

Rany i kontuzje: Dwukrotnie lekko ranny, raz kontuzjowany – 12.10.1943r. Pod Lenino.

Data i miejsce śmierci: Brak danych.

Dodatkowe informacje:

W radzieckiej ewidencji pojawia się także 01.10.1900r. Jako data urodzenia.

W radzieckiej ewidencji pojawia się także 10.1929r. Jako data rozpoczęcia służby wojskowej w Armii Czerwonej.

Był członkiem WKP(b).

Po wojnie zmienił nazwisko na Kubasiewicz.

Opracowano na podstawie materiałów CAMO RF, materiałów udostępnionych przez Pana Marka Sobiecha oraz „Wojsko Polskie: krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej”, t.3 Stanisława Komornickiego.

Dodatkowe zdjęcia:

Leave a comment