Okińczyc Jan

Okińczyc Jan syn Bronisława

Data i miejsce urodzenia: 1921r., Lubaszewo (?), Powiat Łuniniec (obecnie w Rajonie Hancewicze na Białorusi).

Narodowość: Polak.

Wykształcenie: Brak danych.

Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:

Przed 25.05.1943r. (inne źródła wskazują, że to 27.05.1943r., co jednak kłóci się z informacją z Tambowskiego Punktu Etapowego) – zmobilizowany przez Tambowski RWK lub Płatonowski RWK w Obłasti Tambowskiej.

25.05.1943r. – Skierowany z Tambowskiego Punktu Etapowego do Centrum Artyleryjskiego (?)

Od 06.1943r. w WP.

Kapral, dowódca drużyny rusznic przeciwpancernych kompanii rppanc. 1 Brygady Pancernej.

Udział w bitwie pod Lenino:

Kapral, dowódca drużyny rusznic przeciwpancernych kompanii rppanc. 1 Brygady Pancernej.

Z wniosku odznaczeniowego na Medal „Za odwagę” (na jego podstawie przyznano ostatecznie Order Czerwonej Gwiazdy):

„Kapral Okińczyc Jan B. to aktywny uczestnik obrony przeciwlotniczej w czasie walk od 12 do 13.10.43r. w rejonie m. Lenino.

W okresie masowych nalotów niemieckiego lotnictwa na szyki bojowe wojsk przeprawiających się przez rzekę Miereja ogniem grupowym z rusznic przeciwpancernych zestrzelono 2 samoloty przeciwnika.

Nie bacząc na silne bombardowanie z powietrza i ostrzał artyleryjsko-moździerzowy kapral Okińczyc J. Śmiało prowadził ogień do wrogich samolotów ze swojej rusznicy przeciwpancernej, czego rezultatt był codziennie widoczny.

Grupowym ogniem artylerii przeciwlotniczej i rusznic przeciwpancernych zestrzelono w tych dniach 5 samolotów przeciwnika.”

Służba i praca po bitwie pod Lenino:

W 1944r. otrzymał awans na chorążego i został dowódcą plutonu w tej samej kompanii.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Order Czerwonej Gwiazdy – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino (patrz wyżej).

Rany i kontuzje: Brak.

Data i miejsce śmierci: 24.10.1944r., Otwock

Dodatkowe informacje:

Zmarł w wyniku zatrucia alkoholem w szpitalu w Otwocku.

Pochowany na cmentarzu w Otwocku, prawdopodobnie później przeniesiony na cmentarz przy ul. Żwirki i Wigury w Warszawie (grób 344). Niewykluczone, ze nazwisko na grobie przekręcono jako „Okińczyk”.

W chwili śmierci jego najbliższą rodziną był ojciec, Bronisław Okińczyc, zamieszkały w Lubaszewie.

Opracowano na podstawie materiałów CAMO RF oraz materiałów otrzymanych od p. Marka Sobiecha.

Dodatkowe zdjęcia:

Leave a comment