Okińczyc Jan syn Bronisława
Data i miejsce urodzenia: 1921r., Lubaszewo (?), Powiat Łuniniec (obecnie w Rajonie Hancewicze na Białorusi).
Narodowość: Polak.
Wykształcenie: Brak danych.
Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:
Przed 25.05.1943r. (inne źródła wskazują, że to 27.05.1943r., co jednak kłóci się z informacją z Tambowskiego Punktu Etapowego) – zmobilizowany przez Tambowski RWK lub Płatonowski RWK w Obłasti Tambowskiej.
25.05.1943r. – Skierowany z Tambowskiego Punktu Etapowego do Centrum Artyleryjskiego (?)
Od 06.1943r. w WP.
Kapral, dowódca drużyny rusznic przeciwpancernych kompanii rppanc. 1 Brygady Pancernej.
Udział w bitwie pod Lenino:
Kapral, dowódca drużyny rusznic przeciwpancernych kompanii rppanc. 1 Brygady Pancernej.
Z wniosku odznaczeniowego na Medal „Za odwagę” (na jego podstawie przyznano ostatecznie Order Czerwonej Gwiazdy):
„Kapral Okińczyc Jan B. to aktywny uczestnik obrony przeciwlotniczej w czasie walk od 12 do 13.10.43r. w rejonie m. Lenino.
W okresie masowych nalotów niemieckiego lotnictwa na szyki bojowe wojsk przeprawiających się przez rzekę Miereja ogniem grupowym z rusznic przeciwpancernych zestrzelono 2 samoloty przeciwnika.
Nie bacząc na silne bombardowanie z powietrza i ostrzał artyleryjsko-moździerzowy kapral Okińczyc J. Śmiało prowadził ogień do wrogich samolotów ze swojej rusznicy przeciwpancernej, czego rezultatt był codziennie widoczny.
Grupowym ogniem artylerii przeciwlotniczej i rusznic przeciwpancernych zestrzelono w tych dniach 5 samolotów przeciwnika.”
Służba i praca po bitwie pod Lenino:
W 1944r. otrzymał awans na chorążego i został dowódcą plutonu w tej samej kompanii.
Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):
Order Czerwonej Gwiazdy – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino (patrz wyżej).
Rany i kontuzje: Brak.
Data i miejsce śmierci: 24.10.1944r., Otwock
Dodatkowe informacje:
Zmarł w wyniku zatrucia alkoholem w szpitalu w Otwocku.
Pochowany na cmentarzu w Otwocku, prawdopodobnie później przeniesiony na cmentarz przy ul. Żwirki i Wigury w Warszawie (grób 344). Niewykluczone, ze nazwisko na grobie przekręcono jako „Okińczyk”.
W chwili śmierci jego najbliższą rodziną był ojciec, Bronisław Okińczyc, zamieszkały w Lubaszewie.
Opracowano na podstawie materiałów CAMO RF oraz materiałów otrzymanych od p. Marka Sobiecha.
Dodatkowe zdjęcia:






