Orłowski Bronisław syn Bronisława

Data i miejsce urodzenia: 29.12.1914r. , Piotrogród, Cesarstwo Rosyjskie (Obecnie Sankt Petersburg, Federacja Rosyjska).

Narodowość: Polak.

Wykształcenie:

Cywilne: student Leningradzkiego Uniwersytetu Państwowego do 07.1941r.

Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:

Od 07.1941r. Służba w Armii Czerwonej. Powołany przez Smolnicki RWK w Leningradzie.

Służba w 48pa na stanowisku dowódcy plutonu.

Służba w 73zps. W stopniu młodszego lejtnanta.

Od 05.1943r. W WP.

Porucznik, dowódca samodzielnej kompanii fizylierów im. Emilii Plater, 1DP.

Udział w bitwie pod Lenino:

Porucznik, dowódca samodzielnej kompanii fizylierów, 1DP.

Z wniosku odznaczeniowego na Order Czerwonej Gwiazdy:

„W czasie walk od 11 do 13.10.43r. pod m. Lenino, Obłasti Mohylewskiej, kiedy grupa piechoty przeciwnika przedostała się na styku naszej jednostki i sąsiada z lewej flanki, co groziło zdobyciem punktu NP [punktu obserwacyjnego] dowódcy dywizji, porucznik Orłowski B. B. wziąwszy z sobą jeden pluton fizylierów [fizylierek], przemieścił się z nim naprzód. Podszedłszy do przeciwnika na bliską odległość, ogniem od frontu i z flanki do grupy przeciwnika, która się przedarła, porucznik Orłowski B.B. większą część grupy zniszczył na miejscu a pozostałych, nieustępliwym pościgiem zmusił do ucieczki. Podczas wykonywania tego zadania porucznik Orłowski B.B. Ryzykując życiem znajdował się to na lewej, to na prawej flance przemieszczającego się plutonu i dawał przykłady męstwa i [nieczytelne] nacierał na grupę przeciwnika i nie dawał jej możliwości ani ukryć się na miejscu, ani oderwać się bez walki.”

Oprócz tego porucznik Orłowski B.B nie dał możliwości przeciwnikowi naruszyć szyków jednostek dywizji od strony dowództwa dywizji.”

Służba i praca po bitwie pod Lenino:

Po 15.11.1943r. dowódca samodzielnego batalionu narciarzy.

Od 1943r. lub od wiosny 1944r. służba w Oficerskiej Szkole Piechoty nr 1. Na stanowisku miał pozostawać do 1949r. (1947r.?).

02.04.1947r. – powrócił do ZSRR.

07.08.1947r. – zwolniony do rezerwy w stopniu podpułkownika.

Mieszkał w Leningradzie do co najmniej 1988r.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Polskie:

Order Krzyża Grunwaldu III klasy

Srebrny Krzyż zasługi – nadany z rozkazu nr 54 z 26.02.1946r.

Krzyż Bitwy pod Lenino – 06.09.1989r.

Radzieckie:

Order Wojny Ojczyźnianej II klasy – 06.04.1985r. – nadanie jubileuszowe.

Order Czerwonej Gwiazdy – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino (patrz wyżej).

Medal „Za obronę Leningradu” – rozkaz 65DS nr 455/4 z 29.08.1943r.

Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej”

Rany i kontuzje: Brak danych.

Data i miejsce śmierci: Brak danych (po 1989r.)

Dodatkowe informacje:

Według A. Srogi, to właśnie por. Orłowski, dostawszy rozkaz wyznaczenia trzech dobrze strzelających wartowniczek skierował do ochrony dokumentów sztabowych Anielę Krzywoń (wraz z Władysławą Wysocką, Heleną Figurą i Leokadią Karczewską).

Opracowano na podstawie materiałów CAMO RF, materiałów otrzymanych od p. Marka Sobiecha oraz książki „Początek drogi. Lenino” A. Srogi.

Dodatkowe zdjęcia: