Ochab Edward syn Józefa

Data i miejsce urodzenia: 16.08.1906r., Kraków, Austro-Węgry.

Narodowość: Polak.

Wykształcenie:

Cywilne:

1920r. – szkoła wydziałowa, Kraków;

1925r. – Akademia Handlowa, Kraków.; matura.

1927r. – roczny kurs przy Wydziale Rolniczym UJ.

Wojskowe:

1928r. – Szkoła Podchorążych Rezerwy Piechoty, Zaleszczyki (nieukończona, w tym samym roku wydalony za poglądy komunistyczne).

Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:

01-09.1921r. – Robotnik w drukarni i zakałdach powroźniczych, Kraków.

09.1925-01.1928r. – księgowy, Składnica Kółek Rolniczych, Wieliczka.

01-03.1928r. – „Społem”, różne stanowiska.

03-06.1928r. – kierownik, Robotnicza Spółdzielnia Spożywców „Naprzód”, Radom.

06.1928r. – 1929r. – służba w WP.

Od 1929r. Na różnych stanowiskach w KPP – najczęściej jako sekretarz KO KPP w różnych okręgach.

1931r. – 1939r. – więziony działalność komunistyczną (aresztowany pięciokrotnie, ostatni raz w 1938r., skazany na 5 lat więzienia).

07.09.1939r. – opuścił więzienie (Areszt Centralny) w Warszawie po ucieczce strażników.

11-27.09.1939r. – w 2 Robotniczym Pułku Obrony Warszawy.

Po 27.09.1939r. Przedostał się do radzieckiej strefy okupacyjnej.

11.1939r. – 04.1940r. – kierownik, Spółdzielnia „Technik”, Lwów.

05.1940r. – 06.1941r. – główny księgowy, 15. Fabryka Poligraficzna, Lwów.

22.06.1941r. – zgłosił się na ochotnika do Armii Czerwonej.

06.1941r. – 02.1942r. – dowódca drużyny, 750 batalion roboczy.

02.1942r. – zwolniony ze służby ze względu na stan zdrowia, skierowany do szpitala w Taszkiencie na leczenie.

05.1942r. -05.1943r. – redaktor kontrolny, Sekcja Polska, Wydawnictwo Literatury w Językach Obcych, Engels, następnie Moskwa.

Od 05(?).1943r. W WP.

05(?)-08.1943r. – podporucznik, kierownik i wykładowca, szkoła podoficerów politycznych, 2pp.

Od 17.08.1943r. – podporucznik, lektor pułku, 2pp.

Udział w bitwie pod Lenino:

Podporucznik, lektor pułku, 2pp.

Z wniosku odznaczeniowego na Order Czerwonej Gwiazdy:

„Uczestniczył w walkach 12 i 13.10.43 pod wsią Połzuchino [tak w oryginale].

Znajdował się w czasie natarcia przy II batalionie. Po zajęciu transzei przeciwnika przyszedł rozkaz dowódcy batalionu aby rozpoznać stan ilościowy grupy nieprzyjaciela[,] śmiało i zdecydowanie dowodził swoimi podkomendnymi[,] osobiście zastrzelił 4 niemców [tak w oryginale] i bez strat wrócił do swoich.

Jako oficer służby polityczno-wychowawczej przepięknie wpływał na stan moralny żołnierzy i oficerów podnosząc ich ich [tak w oryginale] odwagę i umacniając poryw do natarcia.”

Alojzy Sroga podaje, ze ppr. Ochab dobrowolnie poszedł z żołnierzami do natarcia, pomimo niechęci zastępcy dowódcy 2pp. ds. polityczno-wychowawczych.

Służba i praca po bitwie pod Lenino:

Na stanowisku lektora pułku pozostawał do 04.01.1944r.

01.1944r. – 05.1944r. – Zastępca dowódcy ds. polityczno-wychowawczych, 3DP im. Romualda Traugutta.

Od 01.1944r. Równolegle w CBKP przy WKP(b).

05.1944r. – awans do stopnia majora.

Od 07.1944r. – zastępca dowódcy ds. polityczno-wychowawczych, 1AWP.

Po 05.1944r. – Awans do stopnia pułkownika.

Od 25.07.1944r. W Lublinie jako pełnomocnik Rady wojennej 1AWP.

08.1944r.- 12.1948r. – członek KC PPR.

23.11 – 31.12.1944r. – Zastępca Kierownika Resortu Administracji Publicznej PKWN.

01-04.1945r. – Podsekretarz Stanu, Ministerstwo Administracji Publicznej.

07.04.-28.06.1945r. – Minister Administracji Publicznej.

01.07.1945r. – 19.02.1946r. – Kierownik, Wydział Propagandy KC PPR.

12.1945r. – 05.1946r. – Członek Sekretariatu KC PPR.

20.02.1946r. – 22.04.1948r. – I Sekretarz KW PPR, Katowice.

04 – 09.1948r. – prezes CZS i CZZ.

03.09.1948r. – 12.1949r. – zastępca członka BP i członek Sekretariatu KC PPR.

11.1948r. – 03.1954r. – Członek Biura Organizacyjnego KC PZPR.

21.12.1948r. – 16.11.1968r. – członek KC PZPR.

04.1949r. – 06.1950r. – Wiceminister Obrony Narodowej,

07.1949r. – awans do stopnia Generała Brygady.

11.1949r. – 06.1950r. – szef GZP WP.

05.1950r. – 03-1954r. – członek Sekretariatu Biura Organizacyjnego KC PZPR.

10.05.1950r. – 20.03.1956r. – sekretarz KC PZPR.

17.03.1954r. – 09.07.1968r. – członek BP KC PZPR.

20.03 – 21.10.1956r. – I Sekretarz KC PZPR.

21.10.1956r. – 18.05.1957r. – sekretarz KC PZPR.

10.01.1957r. – 27.10.1959r. – Minister Rolnictwa.

10.1959r. – 21.11.1964r. – Sekretarz KC PZPR.

15.05.1961r. – 12.08.1964r. – Zastępca Przewodniczącego Rady Państwa PRL.

12.08.1964r. – 11.04.1968r. – Przewodniczący Rady Państwa PRL.

08.04.1968r. – na znak protestu przeciwko tzw. Wydarzeniom Marcowym zrzekł się wszelkich funkcji państwowych i partyjnych.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Polskie:

– Order Budowniczych Polski Ludowej – 1961r.;

Order Sztandaru Pracy I klasy;

Order Krzyża Grunwaldu II i III klasy;

Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari;

Krzyż Walecznych – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino;

Złoty Krzyż Zasługi;

Medal za Warszawę 1939–1945 – 17 stycznia 1946r.;

Medal 10-lecia Polski Ludowej – 1954r.;

Medal 30-lecia Polski Ludowej – 1974r.;

Medal 40-lecia Polski Ludowej – 1984r.;

Medal im. Ludwika Waryńskiego;

Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego – 1966r.;

Złota Odznaka Zrzeszenia Prawników Polskich – 1967r. ;

Odznaka „Zasłużony Działacz Związku Zawodowego Pracowników Rolnych” – 1966r.;

Odznaka honorowa „Za zasługi dla Gdańska” – 1960r.;

Odznaka honorowa „Zasłużony dla Warmii i Mazur” – 1960r.;

Złota odznaka honorowa „Za Zasługi dla Warszawy” – 1965r.;

Złota odznaka „Zasłużonemu w rozwoju województwa katowickiego” – 1960r.;

Odznaka Honorowa Miasta Poznania – 1967r.;

Odznaka honorowa „Za zasługi w rozwoju województwa poznańskiego” – 1967r.;

Odznaka „Zasłużonemu Opolszczyźnie” – 1968r.

Radzieckie:

– Order Czerwonej Gwiazdy – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino (patrz wyżej);

Medal jubileuszowy „W upamiętnieniu 100-lecia urodzin Władimira Iljicza Lenina” (wersja dla członków delegacji zagranicznych) – 1970r.

Pozostałe:

Krzyż Czechosłowackiego Orderu Białego Lwa – 1949r.;

Łańcuch Orderu Zasługi (Włochy) – 1965r.;

Krzyż Wielki Orderu Legii Honorowej (Francja) – 1967r.;

Łańcuch Krzyża Wielkiego Orderu Białej Róży Finlandii – 1965r.;

Wielki Łańcuch Orderu Królowej Saby z Plakietą (Etiopia) – 1964r.

Wielka Wstęga Orderu Nilu – 1965r.;

Wielki Łańcuch Orderu Pahlavi (Iran) – 1966r.;

Wielki Łańcuch Orderu Królowej Saby z Plakietą (Etiopia) – 1964r.

Rany i kontuzje: Brak.

Data i miejsce śmierci: 01.05.1989r., Warszawa.

Dodatkowe informacje:

Był synem Józefa Ochaba, urzędnika państwowego i Marii (z d. Mueller).

Był żonaty z Rozalią Ochab (z d. Silbiger, 1907–1996)

Członek KZMP przed wojną.

Członek KPP od 1929r.

Członek i współorganizator ZPP.

Członek PPR od 1944r.

W latach 1944-1969 poseł do KRN, na Sejm Ustawodawczy i Sejm PRL I-IV kadencji

Według wniosku odznaczeniowego na Order Czerwonej Gwiazdy w WP służbę pełnił od lipca 1943r.

1965r. – Doktorat honoris causa Uniwersytetu Kairskiego.

W latach 70. i 80. był podejrzewany o kontakty z obcym wywiadem.

Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

Opracowano na podstawie materiałów CAMO RF, BIP IPN, książek „Drugi Berliński” A. Krajewskiego oraz „Początek Drogi. Lenino” A. Srogi.

Dodatkowe zdjęcia: