Rybakowski Julian syn Kazimierza

Data i miejsce urodzenia: 1911r., Lwów.

Narodowość: Polak.

Wykształcenie: Brak danych.

Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:

Przed wojną podoficer 19pp we Lwowie.

Od 06.1943r. w WP.

Plutonowy, zastępca dowódcy plutonu, 1 pluton, 2 kompania strzelecka, 3pp.

Udział w bitwie pod Lenino:

Od 06.1943r. w WP.

Plutonowy, zastępca dowódcy plutonu, 1 pluton, 2 kompania strzelecka, 3pp.

Z wniosku odznaczeniowego na Order Czerwonej Gwiazdy:

„Plutonowy Rybakowski po ranieniu dowódcy plutonu 13 października 1943r w ejonie wsi Tregubowo-Lenino przejął dowodzenie plutonem. W walce na wzgórzu 215,5 okazał duże zdolności jako dowódca plutonu odpierając wielokrotne ataki przeciwnika, ponosząc przy tym nieznaczne straty. Jego pluton zniszczył 9 niemców [tak w oryginale].

Rybakowski osobiście zniszczył 7 niemców.”

Według A. Srogi, do przejęcia dowodzenia plutonem nie zgłosił się sam, lecz został wyznaczony przez dowódcę 2 kompanii, por. Wacława Zalewskiego.

Według tegoż autora, w czasie bitwy plut. Rybakowski zdobył niemiecki karabin strzelca wyborowego, przy użyciu którego zastrzelił przynajmniej sześciu niemieckich żołnierzy. Może to wyjaśniać dlaczego osiągnął lepsze rezultaty niż reszta plutonu.

Służba i praca po bitwie pod Lenino:

22.08 – 13.09.1944 r. – podporucznik, dowódca kompanii, 2 kompania, 1 batalion, 3pp.

Poległ 14.09.1944r. podczas szturmu Pragi.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Polskie:

Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari – 09.1944r.? – pośmiertnie. Jako dowódca kompanii na czele sześciu żołnierzy jako pierwszy wdarł się do Utraty, odpierał ataki niemieckich czołgów i piechoty, ciężko ranny, napisał na kartce „ginę za ojczyznę”. Poległ na posterunku.

Brązowy medal „Zasłużonym na Polu Chwały” – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino.

Radzieckie:

Order Czerwonej Gwiazdy – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino (patrz wyżej).

Rany i kontuzje: 14.09.1944r., okolice prawobrzeżnej Warszawy (rana śmiertelna).

Data i miejsce śmierci: 14.09.1944r., okolice prawobrzeżnej Warszawy (Utrata?).

Dodatkowe informacje:

W chwili śmierci żonaty z Jewdokią Nikołajewną Surokozardiewą.

Na liście strat figuruje ostatni adres zamieszkania: wieś Kungrad, ul. Lenina 2, Karakałpacka ASRR, Uzbecka SRR.

Tak opisuje Juliana Rybakowskiego Alojzy Sroga: „niski, czarny, twardy w służbie, nie przepuszczający żadnego uchybienia, ale ludzki i mądry podoficer[…]”.

„Rybakowski, lwowski podoficer, nie należy do gaduł. Najmniej słów, najwięcej dobrego wykonywania rozkazów. Taka była jego żelazna dewiza[…]”.

Dowódcą plutonu, którego zastąpił, był podporucznik Roman Baczyński.

Pochowany w Kawęczynie, pow. Rembertów (obecnie część Rembertowa).

Opracowano w oparciu o materiały CAMO RF oraz książki „Początek drogi. Lenino” A. Srogi i „Trzeci Berliński” J. Gutermana.

Dodatkowe zdjęcia: