Stalewski Mieczysław syn Stanisława

Data i miejsce urodzenia: 11.02.1910r. (31.12.1910), Iżewsk, Cesarstwo Rosyjskie (obecnie Udmurtska Republika Autonomiczna, Federacja Rosyjska) (albo wieś Kołub koło Witebska).

Narodowość: Polak.

Wykształcenie: Wyższe techniczne (Inżynier).

Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:

Przed wojną pracował zgodnie z wykształceniem.

Od 27.08.1942r. (lub 21.08.1941r.) w Armii Czerwonej. Zmobilizowany przez Pastuchowski RWK (lub Iżewski GWK) Udmurckiej ASRR.

Służba w 639 pułku artylerii w stopniu lejtnanta.

Udział w walkach na Froncie Północno-Zachodnim.

Ranny, ewakułowany do Szpitala Ewakuacyjnego 1849.

08.10.1942r. – przeniesiony do Szpitala Lekko Rannych 1041.

1942r. -1943r. – Udział w walkach na Froncie Briańskim.

Od 01.06.1943r. w WP.

Od 01.07(06?).1943r. – Podporucznik, dowódca 3 baterii, 1pal.

Udział w bitwie pod Lenino:

Podporucznik, dowódca 3 baterii, 1pal.

Z wniosku odznaczeniowego na medal „Za odwagę” (na jego podstawie ostatecznie nadano Order Czerwonej Gwiazdy):

„Podporucznik Stalewski M.S. w walce 12-13 października 1943r. w rejonie wsi Moisjejewo znajdował się w pierwszych szeregach piechoty skąd bezpośrednio kierował ogniem swojej baterii.

Na czas wykrył i zniszczył punkt obserwacyjny przeciwnika. Oprócz tego ogień jego baterii zniszczył dwa gniazda ckm[,] zastrzelono grupę do 73 żołnierzy i oficerów przeciwnika umożliwiwszy tym przemieszczanie się z sukcesem wspieranego [przezeń] 1. batalionu naszej piechoty.”

Służba i praca po bitwie pod Lenino:

przed 10.1944r. – awans do stopnia porucznika

Baterią dowodził do 20.10.1944r.

Przed 05.03.1945r. – kapitan, szef sztabu, 2 dywizjon, 1pal.

04.1945r. (prawdopodobnie od 05.03.1945r.) – p.o. Zastępcy szefa sztabu artylerii 1DP.

Przed 02.1946r. – Awans do stopnia majora.

Prawdopodobnie wrócił do ZSRR.

12.02.1947r. – zwolniony do rezerwy w stopniu majora.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Polskie:

Złoty Krzyż Zasługi – 26.02.1946r.

Radzieckie:

Order Czerwonej Gwiazdy – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino (patrz wyżej).

Order Wojny Ojczyźnianej II klasy – rozkazem 1BF 637/n z 10.06.1945r. – Za organizację prac sztabu artylerii 1DP w dniach 14-22.04.1945r. w walkach ad Odrą i na północny wschód od Berlina.

Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej”;

Medal „Za wyzwolenie Warszawy”;

Medal „Za zdobycie Berlina”.

Rany i kontuzje:

1942r. – ranny na Froncie Północno-Zachodnim;

1943r. – kontuzjowany.

Data i miejsce śmierci: Brak danych (prawdopodobnie przed 1985r.).

Dodatkowe informacje:

Alojzy sroga tak scharakteryzował go w „Początek…”: „spokojny, kulturalny leningradczyk, w cywilu inżynier, doskonały matematyk, nieźle mówiący po polsku”.

Opracowano na na podstawie materiałów CAMO RF oraz książek “Początek Drogi. Lenino” A. Srogi oraz “1 Berliński Pułk Artylerii Lekkiej” E. Kospath-Pawłowskiego.

Dodatkowe zdjęcia: