Szpac Władysław

(Życie Weterynaryjne)

Szpac Władysław syn Mawrika (Maurycego)

Data i miejsce urodzenia: 14.11.1911r., Jarosław, Obwód Czernihowski (Obecnie Ukraina)

Narodowość: Polak

Wykształcenie:

Matura – 1930r.

Akademia Medycyny Weterynaryjnej, Lwów – 1937r.

Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:

1937-1939r. – weterynarz, Województwo Lwowskie.

1939r. – 1941r. wojewódzki lekarz weterynarii, Lwów.

23.06.1941r. – zmobilizowany do Armii Czerwonej.

Wojenwetwracz 2 stopnia (Wojskowy lekarz weterynarii 2 stopnia, odpowiednik stopnia majora).

Służba w:

– 39 samodzielny batalion ciesielski;

– 33 brygada narciarska;

– 32 Armia.

Brał udział m.in. w Obronie Moskwy.

Ostatni przydział w Armii Czerwonej – szef szpitala weterynaryjnego 318 Dywizji.

Od 04.06.1943r. w WP.

Major, naczelnik służby weterynaryjnej dywizji, 1DP.

Udział w bitwie pod Lenino:

Major, naczelnik służby weterynaryjnej dywizji, 1DP.

Z wniosku odznaczeniowego na Order Czerwonej Gwiazdy:

„Major Szpac W. M. w czasie walk 12-13.X-43r. dał się poznać jako dobry organizator i kierownik służby weterynaryjnej dywizji. Pod jego kierownictwem służba weterynaryjna dywizji pracowała dobrze, rannym koniom pomocy weterynaryjnej udzielano bezzwłocznie, konie były odprowadzane w bezpieczne miejsca, gdzie udzielano im niezbędnej pomocy i przeprowadzano operacje. W koniecznych przypadkach przeprowadzano ewakuację na tyły armii. Dzięki prawidłowemu kierowaniu służbą weterynaryjną w czasie walk, major Szpac w znacznej mierze ograniczył straty wśród koni dywizji.”

Służba i praca po bitwie pod Lenino:

Na stanowisku pozostawał do 02.1944r.

Od 02.1944r. podpułkownik, adiutant dowódcy 1. Korpusu.

25.09.1945r. – zwolniony do rezerwy.

10.1945 – 07.1946r. – Zatrudniony w prywatnym przedsiębiorstwie handlowym, Warszawa, potem Aleksandrów Łódzki.

11.1946 – 09.1947r. – Kierownik działu handlowego w Rzeźni Miejskiej w Warszawie.

Mieszkał w Warszawie; lekarz weterynarii.

Od 1950r. (do min. 1959r.) Był współpracownikiem miesięcznika „Życie Weterynaryjne”.

W 1959r. Był starszym inspektorem weterynarii.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Medal dziesięciolecia Polski Ludowej – Uchwałą Rady Państwa z dnia 15 stycznia 1955 r. nr 0/152 – na wniosek Prezydium Rady Narodowej m. st. Warszawy;


Order Czerwonej Gwiazdy – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino.

Rany i kontuzje: Brak danych.

Data i miejsce śmierci: 01.01.1986r.

Dodatkowe informacje:

Opracowano w oparciu o materiały CAMO RF oraz artykuł:

http://www.medycynawet.edu.pl/images/stories/pdf/digital/1959/195907386394.pdf

(dostęp 202411292340)

Poświęcono mu w 2004r. Artykuł w „Życiu Weterynaryjnym”:

Lis, Henryk, 2004. Władysław Szpac (1911-1986). Życie Weterynaryjne. 2004. P. 690–692.

(https://zycie-weterynaryjne.pl/wp-content/uploads/2023/12/zw_04_12_spis.pdf)

Dodatkowe zdjęcia:

Leave a comment