Sztachelski Jerzy syn Jarosława
Data i miejsce urodzenia: 17.01.1991r., Puławy.
Narodowość: Polak.
Wykształcenie: Wyższe – doktor nauk medycznych – Uniwersytet Stefana Batorego w Wilnie.
Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:
Mieszkał w Wilnie, pracował jako lekarz.
Pod koniec lat 30. sądzony za działalność polityczną. Uniewinniony.
1939-1940r. – Naczelnik Wydziału Zdrowia, Wilno.
W lecie 1941r. Ewakuowany do TASRR.
1941r. – Lekarz-terapeuta Mienzeliński szpital, Mienzelińsk, Tatarska ASRR.
08.01.1942r. – zmobilizowany do służby w Armii Czerwonej przez Mienzeliński RWK Tatarskiej ASRR. Decyzją telefoniczną Komisarza Wojskowego TASRR skierowany do dyspozycji Tow. Mikonasa, pełnomocnika CK WKP(b) i Rady Komisarzy Ludowych Litewskiej SRR jako zmobilizowany do Armii Litewskiej. Stopień podany jako lekarz wojskowy rezerwy.
Od 21.01.1942r. – Wojenwracz (Lekarz Wojskowy) 3 rangi (kapitan służby medycznej), 16 Dywizja Strzelecka.
23.06.1943r. – skierowany do słuzby w 48 Armii.
29(?).08.1943r. – skierowany do służby w WP
Od 07(?).08.1943r. W WP.
Kapitan, dowódca batalionu sanitarnego, 1DP.
Udział w bitwie pod Lenino:
Kapitan, dowódca batalionu sanitarnego, 1DP.
Z wniosku odznaczeniowego na Order Czerwonej Gwiazdy:
„Kapitan Sztachelski Je. Ja. dał się poznać jako dobry organizator i powierzony mu odcinek pracy stoi na wysokim poziomie. W czasie działań bojowych dywizji 12-13.10.43r. batalion sanitarny dobrze poradził sobie ze swoim zadaniem, dzięki dobrym umiejętnościom organizacyjnym i nieustannej pracy kapitana Sztachelskiego.”
Służba i praca po bitwie pod Lenino:
02-08.1944r. – Sekretarz Genaralny ZG ZPP.
Od 1945r. członek PPR, następnie PZPR.
08.-10.1944r. – przewodniczący WRN w Białymstoku.
10.1944r. – 04.1945r. – Wojewoda Białostocki.
1945r. – 1947r. – Minister Aprowizacji i Handlu.
Od 12.1945r. – zastępca członka KC PPR.
1947r. – 1951r. – Podsekretarz Stanu, Ministerstwo Zdrowia.
12.1948r. – 1968r. – członek KC PPR, następnie KC PZPR.
1951r. – 1956r. – Minister Zdrowia.
1956r. – 1961r. – Minister bez Teki, Pełnomocnik Rządu ds. stosunków z Kościołem Katolickim, kierownik Urzedu ds. Wyznań.
1961r. – 1968r. – Minister Zdrowia i Opieki Społecznej.
Wieloletni poseł – do KRN, na Sejm Ustawodawczy, na Sejm I, II, III i V kadencji.
1969–1975r. – prezez ZG TKKŚ.
Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):
Polskie:
Order Sztandaru Pracy I klasy;
Order Sztandaru Pracy I klasy;
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski – 1946r.;
Order Krzyża Grunwaldu III klasy;
Srebrny medal „Zasłużonym na Polu Chwały” – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino;
Medal „Za Warszawę”;
Medal Zwycięstwa i Wolności;
Odznaka Tysiąclecia – 1966r.;
Odznaka honorowa „Za zasługi dla Warszawy”.
Radzieckie:
Order Czerwonej Gwiazdy – 11.11.1946r. – za działania pod Lenino (patrz wyżej).
Inne:
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Republikańskiego Orderu Zasługi (Węgry) – 1948r.
Order Flagi Narodowej I klasy (KRLD) – 1954r.
Rany i kontuzje: Brak danych.
Data i miejsce śmierci: 17.12.1975r., Warszawa.
Dodatkowe informacje:
Według danych CAMO RF miejscem urodzenia miał być Mienzelińsk w Tatarskiej ASRR – pomijając ahistoryczność zapisu, jest to prawdopodobnie pomyłka wynikająca z tego, ze tam zamieszkiwał przed mobilizacją.
Od lat 30. działacz Związku Lewicy Akademickiej „Front”.
Podczas pobytu w ZSRR pozostawał bezpartyjny.
Członek Towarzystwa Krzewienia Kultury Świeckiej.
Od 1949r. współpracował przy utworzeniu Akademii Medycznej w Białymstoku.
W 1960r. Otrzymał tytuł Doktora honoris causa Akademii Medycznej w Białymstoku.
Działacz ZBoWiD, od 1959r. – wiceprezes RN.
Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.
Był synem Jarosława i Zofii.
Żonaty z Ireną Sztachelską (z d. Dziewicka), w czasie bitwy lekarza batalionu sanitarnego (lub zastępcą dowódcy ds. polityczno-wychowawczych sbk im. E. Plater). Po bitwie pod Lenino – zastępcę dowódcy batalionu kobiecego im. E. Plater ds. polityczno-wychowawczych,
Opracowano na podstawie materiałów CAMO RF, książki „Początek drogi. Lenino” A. Srogi, oraz:
https://pl.wikipedia.org/wiki/Jerzy_Sztachelski
Dodatkowe zdjęcia:




One thought on “Sztachelski Jerzy”