Strzałko Bolesław syn Bolesława

Data i miejsce urodzenia: 16.07.1914r. (17.07.1914r.), Woźna Wieś, gmina Pruska, powiat Grajewo.

Narodowość: Polak.

Wykształcenie: 4 klasy szkoły powszechnej przed 1939r.

Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:

Przed wojną był rolnikiem.

09.1939r. – Kapral, 1 pu (Krechowieckich), Augustów.

Udział w wojnie obronnej.

06.1941r. – wysiedlony na Syberię.

1941r. – 05.1943r. – kołchoźnik, kołchoz „Argysstalin”, rejon Askiski, Chakasja.

Od 05.1943r. w WP. Zmobilizowany przez Azkiski RWK, Kraj Krasnojarski.

Kapral, prawdopodobnie zastępca dowódcy ds. polityczno-wychowawczych, 3 pluton, bateria dział 45mm, 1pp.

Udział w bitwie pod Lenino:

Kapral, prawdopodobnie zastępca dowódcy ds. polityczno-wychowawczych, 3 pluton, bateria dział 45mm, 1pp.

Służba i praca po bitwie pod Lenino:

Po bitwie pozostawał w 1pp, służył jako zastępca dowódcy ds. polityczno-wychowawczych, 3 pluton, bateria dział 45mm, 1pp.

Udział w walkach o Warszawę;

Udział w Walkach na Wale Pomorskim i o Mirosławiec;

Udział w operacji Berlińskiej, walki w rejonie Neu Rudnitz.

Zdemobilizowany w stopniu plutonowego w 18.08.1945r.

Po demobilizacji, w 06.1946r przybył wraz z żoną na Ziemie Odzyskane. Pracował w rolnictwie, mieszkał we wsi Kałęczyny, gmina Ełk.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Order Krzyża Grunwaldu (III kl.?);

Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 12.06.1974 r.;

Krzyż Walecznych – 03.05.1945 r. – za zastąpienie rannego celowniczego działa, zniszczenie dwóch ckm-ów celnymi strzałami, co otworzyło drogę do natarcia piechocie pod miejscowością Neu Rüdnitz;

Brązowy medal „Zasłużony na Polu Chwały” – 13.10.1945 r.;

Brązowy medal „Zasłużony na Polu Chwały” – 17.10.1944r. – za walki o Pragę;

Krzyż Bitwy pod Lenino;

Medal „Za udział w wojnie obronnej 1939”;

Medal za udział w walkach o Berlin – 05.05.1974 r.

Rany i kontuzje: Brak.

Data i miejsce śmierci: 29.01.1979 r., Ełk.

Dodatkowe informacje:

Był synem Bolesława i Heleny (z domu Jakuć).

Żonaty ze Scholastyką Strzałko (z d. Godlewska) przed wojną. Razem zostali deportowani do Kraju Krasnojarskiego. W 1946r. razem przybyli na Ziemie Odzyskane. Była jego pierwszą żoną.

Spisał wspomnienia przesłane albo do oddziału ZBoWiD albo do CAW.

Jego dowódcą był przez dłuższy czas ppor. Wiktor Kiewlicz.

Opracowano w oparciu o materiały i informacje udostępnione przez p. Dawida Pakułę oraz książkę „Pierwszy Praski” A. Krajewskiego.

Dodatkowe zdjęcia: