Buczyński Teofil syn Macieja

Data i miejsce urodzenia: 1919r. (lub 1918r.), Zbaraż (Cesarstwo Austrowęgierskie bądź Zachodnioukraińska Republika Ludowa, obecnie Rajon Tarnopolski, Ukraina).

Narodowość: Ukrainiec/Polak.

Wykształcenie: Brak danych.

Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:

Powołany do służby przez Swobodzki RWK Ussurijskiego Kraju.

Przed 1943r. – służba w Armii Czerwonej, udział w bitwie Stalingradzkiej (?).

Od 06.1943r. w WP

Starszy strzelec, dowódca 2. drużyny, 1 pluton, 3 kompania rusznic przeciwpancernych, 3pp.

Udział w bitwie pod Lenino:

Starszy strzelec, dowódca 2. drużyny, 1 pluton, 3 kompania rusznic przeciwpancernych, 3pp.

Z wniosku odznaczeniowego na medal „Za odwagę”:

„W walce 13 października 1943r. pod Lenino w czasie natarcia szedł cały czas na czele swojej [wykreślono: batalionu] drużyny i wyróżniał się odwagą. W czasie silnego ostrzału przeciwnika udzielał pomocy zasypanym ziemią i rannym, wykopał spod ziemi zasypanego od wybuchu bomby Motiniaka [?], wyniósł pod nieprzerwanym ogniem z pola walki szeregowego Nowaka, założył mu opatrunek i odprowadził na tyły, udzielił pierwszej pomocy rannemu dowódcy kompanii rusznic przeciwpancernych podporucznikowi Katkowskiemu i wyniósł go z z pola walki.”

Służba i praca po bitwie pod Lenino:

Po 11.1943r. Awans do stopnia plutonowego.

Po awansie został dowódcą plutonu w 3pp, nie ustalono jednak którego.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Brązowy Medal „Zasłużonym na Polu Chwały” – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino.

Medal „Za odwagę” – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino (patrz wyżej).

Rany i kontuzje: 10.09.1944r., Olszynka Grochowska (rana śmiertelna).

Data i miejsce śmierci: 10.09.1944r., Olszynka Grochowska.

Dodatkowe informacje:

Według Mikołaja Kałłaura miał mieć doświadczenie bojowe wyniesione z bitwy stalingradzkiej. Tak o nim napisał w „Trzecim Berlińskim”:

„Otrzaskany już w bojach pod Stalingradem nigdy nie tracił zimnej krwi st. szer. Teofil Buczyński, dowódca drużyny rusznic przeciwpancernych.”

W materiałach udostępnianych przez CAMO nie natrafiono na informacje o służbie w Armii Czerwonej. Niewykluczone, że służył w batalionie pracy.

We wniosku odznaczeniowym na medal „Za odwagę” narodowość podano jako „Ukrainiec”.

Pochowany na Cmentarzu Powązkowskim.

W chwili śmierci za najbliższą rodzinę został uznany jego brat Kornel Buczyński zamieszkały w Zbarażu przy ul. Dzierżyńskiego.

Opracowano w oparciu o materiały CAMO RF oraz książkę “Trzeci Berliński” M. Kałłaura.

Dodatkowe zdjęcia: