
Lachowski Mikołaj syn Romana
Data i miejsce urodzenia: 19.04.1925r. (1923r.), Kremieńczug.
Narodowość: Polak.
Wykształcenie:
Średnie (brak bliższych danych).
04-07.1944r. Szkoła specjalna NKWD w Kujbyszewie.
Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:
Przed powołaniem do Armii Czerwonej pracował w wyuczonym zawodzie ślusarza.
Powołany do służby w Armii Czerwonej w 1941 (1943r.?).
Służył w 358pz
Od 06.1943r. w WP.
Szeregowiec, Fizylier, kompania fizylierów, 1BP
Udział w bitwie pod Lenino:
Szeregowiec, Fizylier, kompania fizylierów, 1BP
Z wniosku odznaczeniowego na medal „Za odwagę”:
„Szeregowy Lachowski N. R. brał czynny udział, ze swoją drużyną, w której on znajdował się w zwiadzie i w poszukiwaniach czołgów, które wyrwały się daleko w głąb obrony przeciwnika i nie dawały o sobie znać [chodzi prawdopodobnie o zaginiony pluton ppor. Szynkarenki].
Z pełnią poświęcenia pracował pod gradem kul i pocisków, a także podczas bombardowań samolotów przeciwnika z powietrza podczas przeprawy czołgów i ewakuacji czołgowych [prawdopodobnie powinno być “czołgów”], które utknęły w błocie pięciu z osiemnastu przeprawiających się.
Okazał osobistą inicjatywę pod ogniem moździerzy i karabinów maszynowych przeciwnika – podczołgał się do uszkodzonego czołgu i wymontował z niego [wszystko], co co było możliwe.
W rezultacie szeregowy Lachowski wymontował w całości czołowy karabin maszynowy z czołgu T-34 i dostarczył go do jednostki.”
Służba i praca po bitwie pod Lenino:
04.1944r. Skierowany do szkoły NKWD w Kujbyszewie.
22.08.1944r. – 01.1945 – pracownik sekcji II RBP PKWN, Lublin.
12.01.1945r. – 06.1946r. – zastępca kierownika PUBP Zamość.
28.06 – 08.1946r. – kierownik PUBP Zamość.
19.08.1946r. – 02.1949r. – Naczelnik wydziału III, WUBP Lublin.
21.02.1949r. – 04.1949r. – Zastępca naczelnika Wydziału IV Departamentu Ochrony Rządu MBP.
15.04.1949r. – 02.1950r. – zastępca naczelnika wydziału I Departamentu Ochrony Rządu MBP.
01.02.1950r. – 06.1953r. – Naczelnik wydziału I Departamentu Ochrony Rządu MBP.
01-07-1953r. – 01-06-1954r. – major, zastępca dyrektora Departamentu Ochrony Rządu MBP.
Z dniem 1.06.1954r. Zwolniony z MBP.
02.07.1954r. powrócił do ZSRR.
23.07.1954r. – zwolniony do rezerwy w stopniu majora.
W 1970r. Mieszkał we Lwowie.
W 1970r. Pracował jako majster w ŻEK nr 7 we Lwowie.
Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):
Polskie:
Złoty Krzyż Zasługi;
Srebrny Krzyż Zasługi;
Srebrny Krzyż Zasługi – 02.1946r. – z rozkazu nr 54 (?);
Brązowy Krzyż Zasługi – 10.10.1945r. – Za zasługi w organizowaniu służby BP i Milicji Obywatelskiej;
(Srebrny?) Medal „Zasłużonym na Polu Chwały”;
Krzyż Bitwy pod Lenino
Medal Zwycięstwa i Wolności;
Medal „Za Warszawę”;
Medal „Za Odrę, Nysę, Bałtyk”;
Odznaka Grunwaldzka.
Radzieckie:
Order Wojny Ojczyźnianej – 06.04.1985r. – nadanie jubileuszowe;
Medal „Za odwagę” – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino;
Medal „Za zasługi bojowe” – 19.04.1925r. – za wysługę lat (10);
Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej”;
Medal „Za wyzwolenie Warszawy”;
Medal „Za zdobycie Berlina”;
Odznaka Gwardyjska.
Rany i kontuzje: Brak danych.
Data i miejsce śmierci: 2000r. (?).
Dodatkowe informacje:
Syn Romana i Pauliny.
Miał odpowiadać m. in. za ochronę marsz. Rokossowskiego.
Opracowano w oparciu o materiały CAMO RF, projektów „Doroga Pamyati”, „Biessmiertnyj Połk” oraz BIP IPN.
Dodatkowe zdjęcia:

