Piotr Prygun

Ok. 1937r. (CAMO RF)

Prygun Piotr syn Józefa

Data i miejsce urodzenia: 12.04.1915r., wieś Barsuki, Obwód Witebski, Cesarstwo Rosyjskie (obecnie w Rajonie Bracławskim Obwodu Witebskiego, Białoruś)

Narodowość: Polak

Wykształcenie:

Cywilne: Brak danych.

Wojskowe: Szkoła oficerska w latach 30.

Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:

W Armii Czerwonej od 28.10.1937r.

Służba w 40ps.

Prawdopodobnie zwolniony do rezerwy pod koniec lat 30.

Ponownie zmobilizowany do Armii Czerwonej 4.08.1942r.

Służba w 2 samodzielnym batalionie strzeleckim 12brygady strzeleckiej w stopniu starszego lejtnanta.

Od 1.06.1943r. w WP.

Porucznik, zastępca dowódcy 2 batalionu 2pp.

Udział w bitwie pod Lenino:

Porucznik, zastępca dowódcy 2 batalionu 2pp do spraw liniowych (według wniosku odznaczeniowego – dowódca batalionu).

Z wniosku odznaczeniowego na Order Czerwonej Gwiazdy (na jego podstawie nadano ostatecznie Order Wojny Ojczyźnianej II klasy):

„Uczestniczył w walkach 12-13 października 1943r. pod wsią Połzuchy.

Od samego początku natarcia znajdował się w szeregach nacierającego batalionu. Wijątkowo zimnokrwiście [w znaczeniu: rozsądnie i nie dając się ponieść emocjom] dowodził operacją zajęcia pierwszej linii transzei przeciwnika.

Pod jego bezpośrednim dowództwem grupa żołnierzy zarzuciła granatami DZOT [Drzewno-Ziemny Punkt Ogniowy]. i zdławiła ogień znajdującego się tam karabinu maszynowego, po czym otworzyła się dla piechoty możliwość przemieszczenia się naprzód.

Umiejętnie i mężnie działał podczas odpierania 5 kontrataków przeciwnika, inspirując żołnierzy i oficerów prezentując im osobisty przykład odwagi i heroizmu.”

Służba i praca po bitwie pod Lenino:

Po bitwie pozostawał na dotychczasowym stanowisku, następnie skierowany do sztabu 2pp.

Po 11.11.1943r. Otrzymał awans do stopnia kapitana.

Służba w 3DP

W 08.1944r. – dowódca 2 batalionu 2pp.

Poległ podczas forsowania Wisły.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Polskie:

Srebrny Medal „Zasłużonym na Polu Chwały” – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino.

Radzieckie:

Order Wojny Ojczyźnianej II klasy – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino (patrz wyżej).

Rany i kontuzje:

Ranny 08.09.1944r. podczas forsowania Wisły pod Dęblinem – rana śmiertelna.

Data i miejsce śmierci:08.09.1944r., Okolice Dęblina.

Dodatkowe informacje:

W marcu 1944r. wyróżniony pochwałą w rozkazie dowódcy 2pp wraz z zastępcą do spraw polityczno-wychowawczych, ppor. Szedrowiczem za zorganizowanie transportu części pododdziałów pułku z rejonu Smoleńska w rejon Berdyczowa.

Opracowano w oparciu materiałów CA MO RF oraz książek „Początek drogi. Lenino” Alojzego Srogi i “Drugi Berliński” A. Krajewskiego.

Dodatkowe zdjęcia:

Spis poległych. Kapitan Piotr Prygun na pierwszej pozycji, pod numerem 29.

One thought on “Piotr Prygun

Leave a comment