Stypuła Ryszard syn Jana

Data i miejsce urodzenia: 1916r. (08.12.1910r.?), Warszawa (?)

Narodowość: Polak.

Wykształcenie: 6 klas (stan na 1942r.?).

Praca i służba wojskowa przed bitwą pod Lenino:

Przed mobilizacją pracował jako stolarz (?).

Zmobilizowany 23.06.1941r. Przez Orszański RWK (?).

W latach 1941-1942 służba w Armii Czerwonej. Udział w walkach na Froncie Briańskim.

W 1942r. Służba 1100ps, następnie w 379ZBS, skąd skierowany jako szeregowiec został do Penzenskiego WPP (?).

28.07.1942r. Skierowany przez punkt etapowy w Penzie do Stalinabadzkiego RWK celem demobilizacji (?).

03.1943r. – zatrzymany jako „odstały” z wojskowego eszelonu, zatrzymany przez 4 oddział milicji w Saratowie i przekazany do Saratowskiego WPP (?).

Zmobilizowany ponownie przez Leniński RWK Obłasti Woroneskiej w 1943r.

Od 12.06.1943r. w WP.

21.04 – 21.08.1943r. – oficer bez stopnia, zastępca dowódcy kompanii ds. polityczno-wychowawczych, 1 kompania fizylierów, 2pp.

Od 21.08.1943r. chorąży, zastępca dowódcy kompanii ds. polityczno-wychowawczych, 2 kompania fizylierów, 2pp.

Udział w bitwie pod Lenino:

Chorąży, zastępca dowódcy kompanii ds. polityczno-wychowawczych, 2 kompania fizylierów, 2pp.

Z wniosku odznaczeniowego na medal „Za odwagę”:

„[Dopisek:]Chor. Stipuła R. J. w walkach pod wsią Połzuchy[]

Pod wieczór 12X po zajęciu niemieckich transzei z własnej inicjatywy zebrał grupę żołnierzy (około 15 ludzi) z różnych pododdziałów. Z rozkazu dowódcy kompanii poszedł z nimi na zwiad i przegnał niemców [tak w oryginale] z wzniesienia na północ od wsi Połzuchy i tam się umocnił. Odparł 2 kontrataki przeciwnika. Jako oficer – pracownik polityczno-wychowawczy cały czas podtrzymywał wysoki stan moralny u żołnierzy osobistym przykładem odwagi i męstwa.”

Służba i praca po bitwie pod Lenino:

Na stanowisku pozostał do 21.10.1943r.

Od 21.10.1943r. Chorąży, zastępca dowódcy batalionu ds. polityczno-wychowawczych, 1 batalion, 2pp.

Funkcję pełnił prawdopodobnie do 12.1943r.

Następnie trafił do PSBS.

12.1943 – chorąży, zastępca dowódcy ds. polityczno-wychowawczych, 3. kompania zwiadowców, PSBS.

Następnie kontynuował służbę w PszRP i WW.

26.07.1944r. Stał na czele trzeciej grupy organizacyjnej wysłanej do Chełma celem przygotowania warunków dla funkcjonowania PKWN.

11.04.1945r. – zastępca dowódcy CW KBW ds. polityczno wychowawczych.

Na przełomie 1945 i 1946r. w stopniu majora przeniesiony do organów IW KBW.

W 1947r. wyróżniony za wkład w rozwój organizacji partyjnej w KBW.

Odznaczenia (jakie, kiedy i za co):

Brązowy medal „Zasłużonym na Polu Chwały” – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino;

Medal „Za odwagę” – 11.11.1943r. – za działania pod Lenino.

Rany i kontuzje:19.12.1941r. – rana lekka.

Data i miejsce śmierci: 18.06.1960r.(?), Warszawa?

Dodatkowe informacje:

Przed wojną należał do KPP.

wniosku odznaczeniowym na medal „Za odwagę” figuruje jako bezpartyjny. Tego rodzaju zapisy występują we wnioskach odznaczeniowych za Lenino niezwykle rzadko.

W zasobach CAMO RF znajduje się dokumentacja odnośnie odznaczenia medalem „Za odwagę” 11.11.1943r. dla chorążego Ryszarda Stypuły syna Jana. Poświadcza ona datę urodzenia 1916r. Oraz służbę w Armii Czerwonej w latach 1941-1943.
Tamże znajduje się dokumentacja dotycząca demobilizacji Ryszarda Stypuły syna Jana urodzonego w 1910r. W Warszawie, który pełnił służbę w Armii Czerwonej w latach 1941-1942.

Pomimo rozbieżnych dat urodzenia, prawdopodobnie chodzi o tę samą osobę. Ponieważ jednak brak pewności, informacje odnoszące się do Ryszarda Stypuły r. 1910 zostały podane jako niepewne, z oznaczeniem „(?)”.

Dodatkowo, według danych portalu ecmentarze.pl, na cmentarzu wojskowym w Warszawie pochowany jest Ryszard Stypuła urodzony w 1910r., a zmarły w 1960r. Nie ma pewności, że to ta sama osoba, ale data urodzenia zgadzałaby się z częścią materiałów CAMO. Podaną na tej podstawie datę urodzenia i śmierci także podano jako dane niepewne, oznaczone „(?)”.

Ryszard Stypuła był także po wojnie dosyć znanym Rusycystą, autorem kilku słowników. Ponownie jednak nie wiadomo czy to ta sama osoba.

Opracowano w oparciu o materiały CAMO RF, serwis ecmentarze.pl oraz książek „Korpus Bezpieczeństwa Wewnętrznego 1945 – 1965” Mieczysława Jaworskiego i „Pretorianie. Polski Samodzielny Batalion Specjalny i Wojska Wewnętrzne 18 X 1943 – 26 II 1945”.

Dodatkowe zdjęcia: